Wat zeg je tegen een vriend als …

[IKBENANDERS 12]

2 uur geleden zei Hopper:

Waar het om gaat m.b.t. reflectie is besef .  In het gewone besef heb je de mogelijkheid om over jezelf na te denken, over je gedachte, je emoties, je ervaringen.   In dat besef neem je altijd afstand van jezelf.   Zoals: Ik heb gisteren dit of dat gedaan.  Dan zijn gedachten over jou in jou.  Dit reflectieve denken is vermoeiend als je niet uitkijkt en sleurt je mee in allerlei ongewenste toestanden. 

Tot hier toe spreek je over het aan-de-hersenen-gebonden denken. Nu laat ik Rudolf Steiner even aan het woord over het etherlichaam en het etherische denken. Uit Meditatie – wezen en techniek (Pentagon 2012) :

Citaat

De slaap begint ermee … dat óók in het hoofd het etherlichaam in beweging raakt, zodat tijdens de slaap de hele mens, zowel het hoofd als het overige organisme, een etherlichaam heeft dat innerlijk in beweging is. En wanneer we dromen, laten we zeggen tegen het ontwaken, dan is het zo dat we de laatste bewegingen van het etherlichaam bij het ontwaken nog juist waarnemen. Die doen zich dan als dromen aan ons voor. De laatste bewegingen van het etherische in het hoofd nemen we nog waar bij het wakker worden, dat wil zeggen, als we snel wakker worden kan dat ook wel eens niet zo zijn.
   Wie langdurig mediteert op de manier die ik heb aangegeven, raakt langzamerhand in een toestand waarbij hij in het rustige etherlichaam van het hoofd beelden gaat vormen. In het boek waarnaar ik zojuist al verwees noem ik die beelden imaginaties. En deze imaginaties, die onafhankelijk van het fysieke lichaam in het etherlichaam worden beleefd, vormen de eerste bovenzinnelijk indruk die we kunnen hebben. Die stelt ons dan in staat om helemaal af te zien van onze fysieke lichaam en ons leven tot aan onze geboorte wat betreft handeling, wat betreft beweging als in een tableau te overzien. Vaak wordt beschreven van mensen die onder water terechtkomen, die op het punt staan te verdrinken dat zij hun leven achterwaarts in bewegende beelden aan zich zien voorbijtrekken. Dat kan op deze manier systematisch worden aangeleerd, zodat we alles wat ons huidige leven op aarde heeft opgeleverd voor ons kunnen zien.

Johannes de doper liet de mensen die door hem gedoopt wilden worden ook bijna verdrinken waardoor zij hun leven achterwaarts in bewegende beelden voorbij zagen trekken. Deze mensen zagen zo ook het Christuswezen naderen.

Geplukt van de perikopen website:

Citaat

Wanneer hij doopte hield Johannes de mensen die tot hem kwamen (zijn leerlingen) onder water tot het moment waarop zij bijna verdronken. Op dat moment zagen zij een panorama van hun leven tot dan toe, zoals ook iemand ervaart bij en vlak na het sterven. Mensen die bijna verdronken zijn, en anderen met een bijna-dood-ervaring, vertellen over dit soort ervaringen. Johannes haalde zijn dopelingen weer boven water en sprak dan tot hen: “Verander uw zinnen.” Voor hen die het ondergingen betekende het een soort inwijding die zicht gaf op het eigen leven tot op dat moment, op hun karma. De doop door Johannes was niet alleen een voorbereiding op de komst van de Heer (kyrios Joh.1:23), maar ook een voorbereiding op de komst van het individuele IK, dat door Christus aan de mensheid zou worden gegeven, het Ik waardoor de mens verantwoordelijk wordt voor zijn eigen daden. Zo ademt deze perikooptekst een Adventstemming: de voorbereiding op de komst van het Chistuswezen.
 

Met Johannes de Doper was ook iets vreemds aan de hand. Uit: Rudolf Steiner: Exkurse in das Gebiet des Markus-Evangeliums (GA 124)
11e voordracht, München, 12 december 1910:

Citaat

[…] de individualiteit, die in de oude Elia leefde, werd opnieuw geboren in Johannes de Doper. En toen trok in de ziel van Johannes de Doper een engel in, die de lichamelijkheid en ook de ziel van Johannes de Doper gebruikte om iets te bewerkstelligen, wat geen enkel mens zou kunnen. In Johannes leeft een engel, die voor moet gaan en verkondigen wat als het ware ‘Ik’ in de meest omvattende zin zal leven in Jezus van Nazareth. Dat is buitengewoon belangrijk om te weten, dat Johannes de Doper, de uiterlijke verschijning (Maya) is en in hem een engel, een bode, leeft. In het Grieks staat er ook: Zie, ik zend mijn bode (angelos, engel) voor uw aangezicht uit. Daar denken wij niet meer aan, dat in het Grieks op deze plaats gesproken wordt van een engel: ‘Zie, ik zend mijn bode (angelos, engel) voor uw aangezicht uit, die u de weg bereiden zal.’ (Marcus 1:2). Daarmee wordt gewezen op een diep wereldmysterie, dat met Johannes de Doper samenhangt en dat door Jesaja werd geprofeteerd. Hij karakteriseert Johannes de Doper als een uiterlijk omhulsel (Maya) dat de engel (angelos) omkleedt, die moet verkondigen, wat de mens eigenlijk zal moeten worden door het opnemen van de Christusimpuls, omdat engelen nu eenmaal moeten verkondigen hoe de mens later worden zal. Eigenlijk zou er op deze plaats moeten staan: ‘Zie, dat, wat aan de wereld het ‘IK’ brengt, zendt de engel uit voor het aangezicht van degene die het ‘IK’ brengen zal.

En bij dit vreemds zou het niet blijven. Enkele wezensdelen van Johannes de Doper voegden zich bij die van Lazarus en Johannes Zebedeüs toen Lazarus uit de doden werd opgewerkt, een voorafschaduwing van de opstanding. In Lazarus werden de Kaïn en Abel stroom weer met elkaar verenigd.

bewerkt door IKBENANDERS

[Hopper 841]

...zucht...

[Tortelduif 1]

5 uur geleden zei IKBENANDERS:

Tot hier toe spreek je over het aan-de-hersenen-gebonden denken. Nu laat ik Rudolf Steiner even aan het woord over het etherlichaam en het etherische denken. Uit Meditatie – wezen en techniek (Pentagon 2012) :

Wat een gezweefteef weer. Waar heb je eigenlijk ook hersenen voor nodig? Amputeren lijkt me de snelste route tot zaligwording. Of weer lekker ouderwets: lobotomie!

bewerkt door Tortelduif

[Tortelduif 1]

5 uur geleden zei IKBENANDERS:

Johannes de doper liet de mensen die door hem gedoopt wilden worden ook bijna verdrinken waardoor zij hun leven achterwaarts in bewegende beelden voorbij zagen trekken. Deze mensen zagen zo ook het Christuswezen naderen.

Je hebt gelijk; het ontbreekt je echt aan hersenen, je geraaskal is het bewijs. Hoe gaat het met je vriendje? Zeker ook het resultaat van hersenloos gefantaseer. Kan dat uberhaubt wel, fantaseren zonder hersenen?

bewerkt door Tortelduif

[najjreb86 4]

9 uur geleden zei Hopper:

Je wenst niet te begrijpen dat het denken altijd spiegelt.   Ze hebben je wijs gemaakt dat er zoiets als etherisch denken bestaat, maar dat is niet zo.  Denken is altijd denken over iets anders.   Je moet juist uit het denken zelf zien te geraken, het denken is jouw gevangenis.

Jij altijd met je denken en denken dat je zonder je denken kan..

Zonder denken zijn we niks. De mens is een denker, mens komt van het Sanskrietwoord Manas dat denkvermogen betekend (onder andere)..

Zelfs jouw flutfilosofie heb je gekregen door het denken. Niet door een Geest/God die je dit heeft ingefluisterd.. Ga maar eens onder een scanner liggen aangesloten op je hersenen. filosofeer over jouw filosofie en je zal zien dat je brein oplicht als de disco op een vrijdagavond..

Mensen die dit ontkennen hebben geen moer begrepen van hersenen.

Zelfde geld voor jouw idee over die vriend met zijn depressie. "o als hij zich niet zou identificieren met zijn depressie dan is de depressie afgelopen".. Terwijl hedendaags wetenschap hier allang en breed komaf mee heeft gemaakt. Een depressie is real, en heeft te maken met onze hersenen. En dopamine etc. 

"Wij zijn ons brein" is bewezen. "Wij kunnen zonder ons brein", "we zijn een sarcastisch lichaam" (of hoe je zulke lichamen ook noemt) is ontkracht.

 

20 uur geleden zei Hopper:

Als we dan toch eckhartiaans bezig zijn :  Alle dingen worden droevig door de angst voor de dood, maar wanneer gij afstand weet te doen van alle vergankelijkheid, kent u de onsterfelijkheid.   De dood is een existentiële spiegel die het heden schenkt.   Maar dat valt alleen te begrijpen als je in de spiegel van de dood kijkt.    Zie ook 1 Korinthiërs 13:12. "Want wij zien nu door een spiegel in een duistere rede, maar alsdan zullen wij zien aangezicht tot aangezicht".

En weer leg je iets uit dat er niet mee bedoeld is..

Komt weer omdat je maar een zinnetje citeert en dit een uitleg laat zijn voor iets totaal anders. 

 

 

Citaat

 

10 Doch wanneer het volmaakte zal gekomen zijn, dan zal hetgeen ten dele is, te niet gedaan worden.

11 Toen ik een kind was, sprak ik als een kind, was ik gezind als een kind, overlegde ik als een kind; maar wanneer ik een man geworden ben, zo heb ik te niet gedaan hetgeen eens kinds was.

12 Want wij zien nu door een spiegel in een duistere rede, maar alsdan zullen wij zien aangezicht tot aangezicht; nu ken ik ten dele, maar alsdan zal ik kennen, gelijk ook ik gekend ben.

13 En nu blijft geloof, hoop en liefde, deze drie; doch de meeste van deze is de liefde.

 

Het vetgedrukte laat zien dat het over de toekomst gaat en niet over nu. Pas aan het einde der tijden (jouw zo verfoeide hiernamaals) zal de mens zien wat werkelijk is.. Paulus beweert hier zelfs dat HIJ niet alles zien maar straks pas. En dat tot die tijd liefde en hoop en geloof blijven.. Waar hij geloof dan vaak raar aanhaalt trouwens..

 

 

6 uur geleden zei IKBENANDERS:

Met Johannes de Doper was ook iets vreemds aan de hand. Uit: Rudolf Steiner: Exkurse in das Gebiet des Markus-Evangeliums (GA 124)
11e voordracht, München, 12 december 1910:

Ten eerste: niet alle mensen die bijna verdrinken krijgen een BDE. Dus een ervaring van een lichtwezen. En zelfs mensen die een BDE krijgen, daarvan krijg maar een gedeelte een ervaring van een lichtwezen. Meestal krijgen mensen andere en oppervlakkiger ervaringen.. Ten tweede: Mensen die bijna verdrinken doen in hun doodsnood vaak zo vreemde dingen dat ze de redder mee in hun dood nemen. 

Daarom denk ik niet dat Johannes de D zijn mensen een ervaring wilden geven. Meestal slaat de doop op een zalving. 

 

Tevens citeer je: 

Citaat

 De doop door Johannes was niet alleen een voorbereiding op de komst van de Heer (kyrios Joh.1:23), maar ook een voorbereiding op de komst van het individuele IK, dat door Christus aan de mensheid zou worden gegeven, het Ik waardoor de mens verantwoordelijk wordt voor zijn eigen daden.

Dus Steiner dacht dat de mensheid voor de komst van Christus (nul vC) geen eigen IK had? Hoe oud dacht Steiner dat de mensheid was? 

Tevens kan je aan de religie en filosofie in die tijd wel weten dat mensen over zichzelf nadachten in die tijd. Zoals de Stoicijn Marcus Aurelius. Daarom lijkt het me een beetje neerbuigend om te denken dat pas bij de komst van Christus, in onze tijd (anders komt Johannes de D er niet in voor, dat is een historische figuur in zoveel na christus) het individuele IK er kwam.

[IKBENANDERS 12]

2 uur geleden zei najjreb86:

Dus Steiner dacht dat de mensheid voor de komst van Christus (nul vC) geen eigen IK had? Hoe oud dacht Steiner dat de mensheid was? 

Tevens kan je aan de religie en filosofie in die tijd wel weten dat mensen over zichzelf nadachten in die tijd. Zoals de Stoicijn Marcus Aurelius. Daarom lijkt het me een beetje neerbuigend om te denken dat pas bij de komst van Christus, in onze tijd (anders komt Johannes de D er niet in voor, dat is een historische figuur in zoveel na christus) het individuele IK er kwam.

Ik ga graag in op het punt dat je hier – terecht – maakt. Steiner legt uit, net als Judith von Halle, dat de mensen voor en op het keerpunt der tijden zichzelf met name als ‘wij’ beleefden; niet als ‘ik’. In de geschiedenis doet het ik(-besef) pas zijn intrede door en vanaf Pinksteren. Kijk je naar de geslachtsregisters in Mattheüs en Lukas, dan kun je hier al iets van proeven. De hoge leeftijden, die in de eerste bijbelboeken worden vermeld, zijn zo ook makkelijker te verklaren. Noach bv. was een persoon, maar zijn naam werd ook gebruikt om een hele generatie (een ‘wij’) te kunnen uitrukken, wat door het vermelden van de hoge leeftijd gebeurt. Metusalem is een ander voorbeeld.

En idd. niet bij iedereen zal door het dopen van Johannes zijn/haar etherlichaam dermate los hebben komen te zitten dat een buiten lichamelijke ervaring (BLE) plaats vond. Generaliseren is nooit goed, ook hier niet.

2 uur geleden zei Tortelduif:

Hoe gaat het met je vriendje? Zeker ook het resultaat van hersenloos gefantaseer.

Die bestaat echt. Scepsis is hier niet op zijn plaats.

bewerkt door IKBENANDERS

[Hopper 841]

https://steinervertalingen.nl/christendom/het-evangelie-naar-johannes/

 

Citaat

De theosofie spreekt, wat mens en kosmos betreft, van ontwikkeling. Rudolf Steiner stelt nu in het middelpunt van die ontwikkeling als reddende gebeurtenis het mysterie van Golgotha, het ogenblik waarop het bloed van Christus uit diens wonden vloeide (blz. 122). Geest en materie zijn twee met elkaar in wisselwerking staande machten en krachten. Zo wordt bij Steiner Christus de geest van de aarde; de aarde wordt zijn lichaam (blz. 125). De mensheid heeft de opgave het menselijke, vrije ik te ontwikkelen. Bij Steiner wordt Christus de wezenlijke inhoud van het ‘ik ben’ die het ik openbaar en toegankelijk maakt (blz. 62). 

Steiner beweert geheel andere zaken dan IBA.

[IKBENANDERS 12]

Op 6-6-2026 om 19:34 zei IKBENANDERS:

Wat zeg je tegen een vriend die manisch-depressief is en een issue heeft met het geloof, omdat hij veel mensen die hem dierbaar waren heeft verloren, waaronder twee broers toen hij nog jong was. Toen de psychiater hem onlangs vroeg: ‘Ben je gelovig’ antwoordde hij na 2 seconden: ‘Ik ben gelovig ben wanneer het mij uitkomt. Het is heel moeilijk om te geloven als de één na de ander sterft, en een van mijn beste vrienden met de meest uiteenlopende verhalen af komt over het geloof, en zijn mailtjes aftekent met de woord “Vrede van Christus”. Maar eigenlijk, geloof ik helemaal niks als ik eerlijk mag zijn, dus ook niet in zonde, want dat bestaat dan ook niet, en toch weet ik er alles van omdat ik heel de Bijbel ken. En dus kun je mij het beste omschrijven als schijn-heilig.’

THE PROOF IS IN THE PUDDING

In het Nieuwe Testament (vertaling H.A.P.J. Ogilvie) is een aantekening opgenomen, waarin op merkwaardige wijze over het woord ‘geloven’ wordt gesproken: ‘“Geloven” is bij Paulus niet: voor waar aannemen wat men niet kennen en niet weten kan (dat zou bijgeloof zijn). Geloven is: het innerlijk actief-worden van het hart, het hart dat een zintuig wordt voor het goddelijke leven. Door het geloof opent zich het hart van de mens voor het goddelijke geestlicht. In het geloof beleeft de mens de innerlijke tegenwoordigheid van Christus. In het geloof is Christus zelf werkzaam. Daarom spreekt Paulus vaak van “Christus” geloof’. Deze aantekening werd gemaakt bij Romeinen 3 en 4 – De leer van de rechtvaardiging.

Ogilvie schrijft: ‘het hart [wordt een zintuig] voor het goddelijke leven’ en in ‘het geloof beleeft de mens de innerlijke tegenwoordigheid van Christus.’ Geloven draait dus om de woorden relatie, vertrouwen en kracht. Het is een privatieve aangelegenheid die zowel intiem als kostbaar is. Kostbaar in de zin van: dat is veel waard.

En toch, wie gelooft er nog? Het zintuig voor het goddelijke leven lijkt te zijn uitgedoofd. Kan het weer aanwakkeren? Kan het weer opvlammen? Wie zet de eerste stap? Ik of Christus? Is er een crisis voor nodig? Belangrijke vragen die een individu zichzelf kan stellen.

Ik heb altijd gedacht dat geloven gelijk staat aan ‘iets voor waar aannemen’. Maar Ogilvie zegt: het “Christus” geloof gaat dieper. Nu ik er over nadenk, eigenlijk gaat mijn eigen geloofsbeleving ook wel verder dan iets voor waar aannemen. De oude overtuiging, die nu geen weerklank meer vindt, is niet langer wat ik dacht dat ze was: een waarheid.

Over waarheid schreef Mieke Mosmuller: ‘Het is in zekere zin grappig wanneer je de definitie van de waarheid verneemt zoals Aristoteles die ziet. Het zijn vier regeltjes:
   Als iets zo is en je zegt dat het zo is, dan is dat waarheid.
   Als iets zo is en je zegt dat het niet zo is, dan is dat onwaarheid.
   Als iets niet zo is en je zegt dat het niet zo is, dan is dat waarheid.
   Als iets niet zo is en je zegt dat het wel zo is, dan is dat onwaarheid.
Dat heeft de naam gekregen: correspondentietheorie van de waarheid’ (Mieke Mosmuller, 𝘋𝘦 𝘩𝘦𝘮𝘦𝘭 𝘰𝘱 𝘢𝘢𝘳𝘥𝘦, Occident 2012).

Zou het echt zo simpel zijn? Want wat voor mij ‘waar’ is, dat kan voor jou anders zijn (subjectieve waarheid). Pijngrenzen liggen ook hoog of laag, gevoelens van verdriet, pijn en leegte – die bij het verlies van een dierbare horen – verschillen in hevigheid en de tijdsduur van de verwerkingstijd loopt ook sterk uiteen. En wat de één afschuwelijk vindt, daar kan een ander best mee leven.
   Waar we het wel over eens zijn, dat zijn de gedeelde waarheden (feiten en wetten): een open wond pijn doet pijn, een ongeluk komt nooit gelegen en voor iedereen geldt: honderd centimeter is altijd een meter.
   Zelfs de wet van de zwaartekracht, die toch in alle opzichten werkzaam is, blijkt niet meer dan een relatieve waarheid. Zet één stap buiten de dampkring en je zweeft. 

Dus zowel de definitie van Aristoteles als de hierboven vermeldde waarheden zijn allemaal waar. Maar over één waarheid hebben we het nog niet gehad: dé Waarheid.

Misschien vinden we die in de hemel of ergens diep van binnen. Maar Ogilvie zegt: dé Waarheid vinden we met het hart, het zintuig voor het goddelijke leven, want ‘𝘪𝘯 𝘩𝘦𝘵 𝘨𝘦𝘭𝘰𝘰𝘧 𝘪𝘴 𝘊𝘩𝘳𝘪𝘴𝘵𝘶𝘴 𝘻𝘦𝘭𝘧 𝘸𝘦𝘳𝘬𝘻𝘢𝘢𝘮’.
   The proof is in the pudding.

bewerkt door IKBENANDERS

[IKBENANDERS 12]

Mijn vriend werd met het lijden geconfronteerd door het verlies van twee broers op jeugdige leeftijd en gisteren kwam er opnieuw lijden over zijn geboorteplaats. Op 12 km afstand zijn 3 kinderen en een directeur van een basisschool omgekomen (drie kinderen liggen nog zwaargewond in het ziekenhuis), toen een 19-jarige automobilist hen aanreed. Eén oma is twee kleinkinderen kwijt; zij waren neef en nicht van elkaar. De in totaal veertien kinderen waren samen met de directeur en nog een begeleidster op de fiets op schoolkamp.

Graag wil ik omwille van dit voorval van de gelegenheid gebruik maken om nog eens met elkaar na te denken over de vraag omtrent het lijden. Ik begin met de vraag: is het lijden een gerechtvaardigde reden om God vaarwel te zeggen? Voor Etienne Vermeersch – Belgisch filosoof, ethicus, klassiek filoloog en skepticus – in elk geval wel: Ja, dat is voor mij dé reden om God vaarwel te zeggen. Ik vind zijn uitspraak erg kortzichtig.

4 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Tortelduif 1]

22 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Mijn vriend werd met het lijden geconfronteerd door het verlies van twee broers op jeugdige leeftijd en gisteren kwam er opnieuw lijden over zijn geboorteplaats, want op 12 km afstand zijn 3 kinderen en een directeur van een basisschool omgekomen (drie kinderen liggen nog zwaargewond in het ziekenhuis), toen een 19-jarige automobilist hen aanreed. Eén oma is twee kleinkinderen kwijt; zij waren neef en nicht van elkaar. De in totaal veertien kinderen warem samen met de directeur en nog een begeleidster op de fiets op schoolkamp. Graag wil ik omwille van dit voorval van de gelegenheid gebruik maken om nog eens met elkaar na te denken over de vraag omtrent het lijden. Ik begin met de vraag: is het lijden een gerechtvaardigde reden om God vaarwel te zeggen?

Dat is 320 kilometer verwijderd va mijn woonplaats. Ik voel het vast wat minder erg. Maar alle gekheid op een stokje (wat een beste stok zal zijn); God is niet de auteur van dat kwaad, maar zal er een einde aan maken. Geduld is geboden.

4 uur geleden bewerkt door Tortelduif

[Hopper 841]

2 uur geleden zei IKBENANDERS:

Mijn vriend werd met het lijden geconfronteerd door het verlies van twee broers op jeugdige leeftijd en gisteren kwam er opnieuw lijden over zijn geboorteplaats. Op 12 km afstand zijn 3 kinderen en een directeur van een basisschool omgekomen (drie kinderen liggen nog zwaargewond in het ziekenhuis), toen een 19-jarige automobilist hen aanreed. Eén oma is twee kleinkinderen kwijt; zij waren neef en nicht van elkaar. De in totaal veertien kinderen waren samen met de directeur en nog een begeleidster op de fiets op schoolkamp.

Graag wil ik omwille van dit voorval van de gelegenheid gebruik maken om nog eens met elkaar na te denken over de vraag omtrent het lijden. Ik begin met de vraag: is het lijden een gerechtvaardigde reden om God vaarwel te zeggen? Voor Etienne Vermeersch – Belgisch filosoof, ethicus, klassiek filoloog en skepticus – in elk geval wel: Ja, dat is voor mij dé reden om God vaarwel te zeggen. Ik vind zijn uitspraak erg kortzichtig.

Het snelste dier, dat u naar de volmaaktheid draagt, is lijden, is een uitspraak van Meister Eckhart.  Je moet dus dankbaar zijn als je lijden te dragen krijgt.   Lijden is een krachtig middel voor innerlijke groei.  Overgave betekent dan ook dat je niet klaagt over de last, maar het lijden omarmt als een pad om dichter bij het goddelijke te komen.  Je vriend treft het,  zeker nu hem weer lijden is overkomen.

Was een van zijn kinderen er bij?

2 uur geleden bewerkt door Hopper

[IKBENANDERS 12]

33 minuten geleden zei Hopper:

Het snelste dier, dat u naar de volmaaktheid draagt, is lijden, is een uitspraak van Meister Eckhart.  Je moet dus dankbaar zijn als je lijden te dragen krijgt.   Lijden is een krachtig middel voor innerlijke groei.  Overgave betekent dan ook dat je niet klaagt over de last, maar het lijden omarmt als een pad om dichter bij het goddelijke te komen.  Je vriend treft het,  zeker nu hem weer lijden is overkomen.

Was een van zijn kinderen er bij?

Ik heb gezegd dat het lijden zijn geboortegrond treft; niet hem persoonlijk.

Wat je zegt over het lijden doet me denken aan de boodschap van het lijden in het bijbelboek Job: het vind plaats ter veredeling van de mens. Ook dit is me nog altijd wat te kortzichtig, al kan ik het wel meer omarmen dan hoe E. Vermeersch besloot om zich van God af te wenden, simpelweg omdat hij vond dat God geen bestaansrecht heeft waar hij het lijden toelaat.

1 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Hopper 841]

3 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Ik heb gezegd dat het lijden zijn geboortegrond treft; niet hem persoonlijk.

Wat je zegt over het lijden doet me denken aan de boodschap van het lijden in het bijbelboek Job: het vind plaats ter veredeling van de mens. Ook dit is me nog altijd wat te kortzichtig, al kan ik het wel meer omarmen dan hoe E. Vermeersch besloot om zich van God af te wenden.

Het lijden loutert de mens, indien de mens geestelijk rijp is. En dat maakt de kwestie vrij eenvoudig: de remedie tegen het lijden is het lijden zelf.   Dat is ervaringstheologie. Het gemoed ledigt zich middels het lijden en een leeg gemoed is een gestemd gemoed.   Een gestemd gemoed is Gods ontvankelijk, dat is een naar God toe wenden.

Maar de zelfzuchtige mens durft het lijden niet aan te gaan.   De zelfzuchtige mens is in zijn aard een angsthaas.   En zo zal hij tot in lengte der dagen wenen en tandenknarsen .  (Mattheüs 24:51)   Laat niemand zich vergissen in de rechtvaardigheid van God.     Ieder mens krijgt het lijden wat hem of haar toekomt.

[najjreb86 4]

3 uur geleden zei IKBENANDERS:

Mijn vriend werd met het lijden geconfronteerd door het verlies van twee broers op jeugdige leeftijd en gisteren kwam er opnieuw lijden over zijn geboorteplaats. Op 12 km afstand zijn 3 kinderen en een directeur van een basisschool omgekomen (drie kinderen liggen nog zwaargewond in het ziekenhuis), toen een 19-jarige automobilist hen aanreed. Eén oma is twee kleinkinderen kwijt; zij waren neef en nicht van elkaar. De in totaal veertien kinderen waren samen met de directeur en nog een begeleidster op de fiets op schoolkamp.

Graag wil ik omwille van dit voorval van de gelegenheid gebruik maken om nog eens met elkaar na te denken over de vraag omtrent het lijden. Ik begin met de vraag: is het lijden een gerechtvaardigde reden om God vaarwel te zeggen? Voor Etienne Vermeersch – Belgisch filosoof, ethicus, klassiek filoloog en skepticus – in elk geval wel: Ja, dat is voor mij dé reden om God vaarwel te zeggen. Ik vind zijn uitspraak erg kortzichtig.

Dit gaat over mijn woonplaats, die kinderen kwamen van de school waar ik woon. Erg heftig inderdaad..

Het lijden van jezelf lijkt me niet een reden om God te verlaten. Wel dat er overal lijden is. Als je niet meer gelooft omdat je zelf moet lijden dan lijkt me dit een egoistische daad. Want een dag daarvoor leden andere mensen, en een dag na jouw lijden lijden weer anderen. Lijden is overal en altijd.

Een gerechtvaardigde reden om God "vaarwel te zeggen" (kan je wel vaarwel zeggen tegen iets dat niet bestaat?) is dat er geen enkel teken van God is. Stel een wereld voor zonder God, en je hebt precies dezelfde toestanden. 

3 uur geleden zei Tortelduif:

Dat is 320 kilometer verwijderd va mijn woonplaats. Ik voel het vast wat minder erg. Maar alle gekheid op een stokje (wat een beste stok zal zijn); God is niet de auteur van dat kwaad, maar zal er een einde aan maken. Geduld is geboden.

Klopt ja, al zoveel miljoen jaar. En er lijkt geen einde in zicht.. Wat een geduld moeten wij allemaal betrachten.

1 uur geleden zei Hopper:

Het snelste dier, dat u naar de volmaaktheid draagt, is lijden, is een uitspraak van Meister Eckhart.  Je moet dus dankbaar zijn als je lijden te dragen krijgt.   Lijden is een krachtig middel voor innerlijke groei.  Overgave betekent dan ook dat je niet klaagt over de last, maar het lijden omarmt als een pad om dichter bij het goddelijke te komen.  Je vriend treft het,  zeker nu hem weer lijden is overkomen.

Was een van zijn kinderen er bij?

Ja inderdaad, de ouders van die kinderen mogen erg blij zijn dat hun kinderen dit is overkomen...

 

Echt hoe haal je het in je botte hoofd. Er zijn kinderen dood, een vrouw is dood, maar dan moeten de nabestaanden blij zijn met dat lijden? En je noemt mensen die dat lijden "niet aan durven te gaan" zelfzuchtige mensen? Maar juist als ze blij zouden zijn met het lijden zouden ze (naar mijn idee)zelfzuchtig zijn.

Want er zijn in dit geval anderen bij betrokken die het niet hebben overleefd. Misschien dat je dit niet snapt of zo?

Als het om iets eenzijdigs gaat (ik heb een gokverslaving en zat jaren in de goot) dan kan ik het enigszins snappen. Maar het lijden dat mensen ervaren bij overlijden van hun naasten, dan heeft het niks met blij zijn dat je dat lijden kan hebben te maken. Want er zijn mensen dood. Of je moet denken dat die naasten er enkel waren voor jou, zodat jij kan groeien het lijden als zij er niet meer zijn. Maar ik zie mensen als individuen, die hun eigen leven hebben en niet op Aarde zijn om anderen spiritueel te laten groeien of zo. Bah, je zou maar zo'n idee van het leven hebben

 

[IKBENANDERS 12]

8 minuten geleden zei najjreb86:

Dit gaat over mijn woonplaats, die kinderen kwamen van de school waar ik woon. Erg heftig inderdaad..

Het is ook mijn geboortegrond. Ik woon er niet meer, maar ik woon er ook niet erg ver vandaan.

[najjreb86 4]

3 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Het is ook mijn geboortegrond. Ik woon er niet meer, maar ik woon er ook niet erg ver vandaan.

PM: Waar woon jij dan? En ben je geboren in Axel? Ik woon er sinds 20 jaar of zo..

Meer ga ik overigens niet zeggen, anders kunnen mensen mij misschien herleiden naar wie ik ben. 

[IKBENANDERS 12]

15 minuten geleden zei najjreb86:

PM: Waar woon jij dan? En ben je geboren in Axel?

Ik ben geboren in Axel, maar woon nu officieel in België. Omdat mijn werk zich voornamelijk afspeelt in West Zeeuws-Vlaanderen verblijf ik momenteel 100% in het visserdorp, waar jaarlijks de visserij-feesten plaatsvinden, tussen Cadzand en Terneuzen. Daar loop ik ook meerdere keren per week mijn rondjes hard, in dat geweldige natuurterrein dat zich naast het dorp bevindt. Mijn vriend woont zoals je hebt kunnen lezen nog wel altijd Axel. Wie zoeken elkaar regelmatig op.

Eigenlijk zou ik ook naar die school zijn gegaan, waar het drama bij hoort, maar toen ik opgroeide liep het net even anders. Dat komt omdat ik het goed kon vinden met een buurmeisje. Zij zou naar een andere christelijke (gereformeerde) school gaan, en daar wou ik ook naar toe. Omdat mijn ouders net even anders gereformeerd waren (waren ze vrijgemaakt?) hebben ze moeten knokken om mij op die school te krijgen. Er was zelfs de tussenkomst nodig van de toenmalige burgemeester. Mijn zus is toen ook maar naar die school gegaan. Hij bevind zich vlak bij de eendenvijver als je begrijpt wat ik bedoel. Om deze reden heb ik mijn ouders hoog in het vaandel staan, want zij hebben door deze daad duidelijk gemaakt hoe belangrijk zij mij vonden.

45 minuten geleden bewerkt door IKBENANDERS

[najjreb86 4]

6 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Ik ben geboren in Axel, maar woon nu officieel in België. Omdat mijn werk zich voornamelijk afspeelt in West-Zeeuws Vlaanderen verblijf ik momenteel 100% in het visserdorp tussen Cadzand en Terneuzen. Mijn vriend woont zoals je hebt kunnen lezen nog wel altijd Axel. Wie zoeken elkaar regelmatig op.

Eigenlijk zou ik ook naar die school zijn gegaan, waar het drama bij hoort, maar toen ik opgroeide liep het net even anders. Dat komt omdat ik het goed kon vinden met een buurmeisje. Zij zou naar een andere christelijke (gereformeerde) school gaan, en daar wou ik ook naar toe. Omdat mijn ouders net even anders gereformeerd waren (waren ze vrijgemaakt?) hebben ze moeten knokken om mij op die school te krijgen. Er was zelfs de tussenkomst nodig van de toenmalige burgemeester. Mijn zus is toen ook maar naar die school gegaan. Hij bevind zich vlak bij de eendenvijver als je begrijpt wat ik bedoel.

Ja dat begrijp ik. Daar staan twee scholen, eentje openbaar en eentje ger. vrijgem.

Ik was vroeger ook vrijgem, mijn vader was koster bij die kerk. Maar goed, nu zeg ik weer te veel

[IKBENANDERS 12]

12 minuten geleden zei najjreb86:

Ja dat begrijp ik. Daar staan twee scholen, eentje openbaar en eentje ger. vrijgem.

Ik was vroeger ook vrijgem, mijn vader was koster bij die kerk. Maar goed, nu zeg ik weer te veel

Idd. Daar staan twee scholen. Ik zat op de geref. vrijgem. school. Ik ben die kerk, die met díe school verbonden is, nooit binnen geweest; wel de kerk die hoorde bij de Warande, want daar ging ik met mijn ouders naar toe. Maar die staat er nu niet meer. Het mooie doek van de ‘vissers van mensen’ dat dáár hing, hangt nu in de hervormde kerk. Misschien wil ik het nog wel eens zien, maar dan moet ik op een zondag naar Axel, want die kerk is anders nooit open.

Zo zag de kerk er uit waar ik met mijn ouders naar toe ging:

9 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Idd. Daar staan twee scholen. Ik zat op de geref. vrijgem. school. Ik ben die kerk, die met díe school verbonden is, nooit binnen geweest; wel de kerk die hoorde bij de Warande, want daar ging ik met mijn ouders naar toe. Maar die staat er nu niet meer. Het mooie doek van de ‘vissers van mensen’ dat dáár hing, hangt nu in de hervormde kerk. Misschien wil ik het nog wel eens zien, maar dan moet ik op een zondag naar Axel, want die kerk is anders nooit open.

Zo zag de kerk er uit waar ik met mijn ouders naar toe ging:

Ik zag trouwens op een foto dat er al veel bloemen bij het hek van de school zijn neergelegd.

32 minuten geleden bewerkt door IKBENANDERS