Van welke kerk ben je lid en waarom?

[IKBENANDERS 0]

28 minuten geleden zei Figulus:

Goede vraag. Mijn punt is juist dat we in de praktijk zelden volledige kennis hebben van alle innerlijke motieven van betrokkenen. Toch moeten er wél beslissingen genomen worden en oordelen gevormd worden. Daarom stel ik de vraag principieel: stel dat twee zorgvuldig handelende artsen, beide te goeder trouw en na grondige afweging, tot tegengestelde conclusies komen over euthanasie in dezelfde casus. Als hun innerlijk weten leidend is zonder externe toets, op basis waarvan kunnen we dan nog zeggen wie verantwoord handelt?

Tegelijk zie ik ook dat externe normen inderdaad geïnternaliseerd kunnen worden. Het geweten spreekt vaak van binnenuit, maar wordt wel gevormd door iets dat oorspronkelijk buiten mij lag.

Ik besef dat ik even niet inhoudelijk reageer nu, dat doe ik morgen wel. ‘Toevallig’ kwam ik net dit korte filmpje tegen op YouTube als interessante/leuke aanvulling op de discussie.

p.s. Even later zie ik dat mijn berichtje wel/beter aansluit op je vorige post waarin je iets schrijft onder het YouTube-filmpje dat je deelt.

 

 

14 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Figulus 151]

2 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Ik besef dat ik even niet inhoudelijk reageer nu, dat doe ik morgen wel. ‘Toevallig’ kwam ik net dit korte filmpje tegen op YouTube als interessante/leuke aanvulling op de discussie:

Valt allemaal niet mee hè, ontopic blijven. Voor mij betekent dit uiteindelijk ook iets concreets: ik kan persoonlijk niet meewerken aan euthanasie. Niet omdat ik geen oog heb voor het lijden van mensen, maar omdat mijn norm buiten mijzelf ligt en ik daarin grenzen ervaar die ik niet zelf wil verleggen.

[IKBENANDERS 0]

13 minuten geleden zei Figulus:

Valt allemaal niet mee hè, ontopic blijven. Voor mij betekent dit uiteindelijk ook iets concreets: ik kan persoonlijk niet meewerken aan euthanasie. Niet omdat ik geen oog heb voor het lijden van mensen, maar omdat mijn norm buiten mijzelf ligt en ik daarin grenzen ervaar die ik niet zelf wil verleggen.

Kijk het filmpje maar even: de persoon in kwestie handelt volgens hem naar de Heilige Geest. Ik zou in zijn geval zeggen: innerlijke stem. Bizar wat hij vertelt. Let ook even op de emotie. Er is geen sprake van aftasten wat goed en fout is, noch met zichzelf, noch met een externe norm/geweten. In het moment van luisteren en handelen gaat hij hieraan voorbij. Hij doet wat hij ‘moet’ doen.

13 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Figulus 151]

6 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Kijk het filmpje maar even: de persoon in kwestie handelt volgens hem naar de Heilige Geest. Ik zou in zijn geval zeggen: innerlijke stem. Bizar wat hij vertelt. Let ook even op de emotie. Er is geen sprake van aftasten wat goed en fout is met een externe norm/geweten etc. Hij doet wat hij ‘moet’ doen of het nu goed is of fout in de ogen van hemzelf of anderen.

Over emoties gesproken: Jim Carrey... In een momentopname vind ik dat lastig beoordelen.

[IKBENANDERS 0]

2 minuten geleden zei Figulus:

Over emoties gesproken: Jim Carrey... In een momentopname vind ik dat lastig beoordelen.

En toch zet het aan tot denken over … Weet het me te inspireren enz. 

13 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Figulus 151]

1 minuut geleden zei IKBENANDERS:

En toch zet het aan tot denken over … Weet het me te inspireren enz.

Oké, als jij Jim Carrey wil geloven moet je dat zelf weten.

[IKBENANDERS 0]

23 minuten geleden zei Figulus:

Oké, als jij Jim Carrey wil geloven moet je dat zelf weten.

Het gaat me niet om geloven of dit waar is of niet. Het inspireert me en zet me aan tot verder nadenken over het ‘luisteren naar de innerlijke stem’. Dit luisteren zou wel eens voorbij kunnen gaan aan het zogenaamde ‘goed en fout’. Afgaande op het voorbeeld in dit filmpje komt het neer op doen wat je ‘moet’ doen. Je hebt de keuze om het anders te doen, maar eigenlijk wil je dat niet omdat de aansporing zo indringend is.

Dit doet me trouwens ook denken aan een voorval dat mijn vrouw ooit heeft meegemaakt. Ze vertrok volgens haar zeggen van thuis naar een bepaalde locatie met de auto. Onderweg bemerkte ze een sterke aandrang om halverwege om te keren om te kijken of de garagepoort wel was afgesloten. Dat deed ze. De poort was op slot, maar … er was een zeer ernstig ongeluk gebeurd op die plaats niet ver van waar ze was omgekeerd. Ze zou het ongeluk hebben meebeleefd, als toeschouwer of als betrokkene als ze niet had geluisterd.

Het doet me ook denken aan een voorval dat ik zelf heb meegemaakt. Ik reed naar een stad in de buurt om een boodschap te doen. Onderweg merkte ik de aandrang op om terug te keren. Ik deed het niet, negeerde het. Ik botste - of was het de ander - tegen een andere auto bij het uitrijden op de parking bij een supermarkt.

13 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[IKBENANDERS 0]

11 uur geleden zei IKBENANDERS:

Goede vraag. Mijn punt is juist dat we in de praktijk zelden volledige kennis hebben van alle innerlijke motieven van betrokkenen. Toch moeten er wél beslissingen genomen worden en oordelen gevormd worden. Daarom stel ik de vraag principieel: stel dat twee zorgvuldig handelende artsen, beide te goeder trouw en na grondige afweging, tot tegengestelde conclusies komen over euthanasie in dezelfde casus. Als hun innerlijk weten leidend is zonder externe toets, op basis waarvan kunnen we dan nog zeggen wie verantwoord handelt?

Tegelijk zie ik ook dat externe normen inderdaad geïnternaliseerd kunnen worden. Het geweten spreekt vaak van binnenuit, maar wordt wel gevormd door iets dat oorspronkelijk buiten mij lag.

Als ik mijzelf als gemiddeld ontwikkeld mens blind zou aansluiten bij een extern geweten, dat zou dat voelen alsof ik mijzelf onderwerp aan iemand of iets waarbij ik de verbinding met het goddelijke verlies. Ik zou mijn eigenheid verliezen. Dat is het voor mij niet. Voor jou waarschijnlijk ook niet. Vandaar dat het ethisch-individualisme mij dierbaar is.

Als in jouw casus beide betrokkenen de weg van het ethisch-individualisme zouden bewandelen, dan zouden er ook twee verschillende eindbeslissingen kunnen ontstaan. We zijn allemaal anders, hebben allemaal een andere achtergrond, allemaal een ander rugzakje en dus bestaat wat dat betreft het woord ‘normaal’ en ‘norm’ even niet meer. Om tot overeenstemming in de verschillende wat betreft beide ethisch-individualistische standpunten moet men tot een consensus zien te komen. Deze leidt dan tot een het uitvoeren van de ‘juiste’ beslissing.

Zoals gezegd: dit komt vrij vaak voor en om de betrokkenen hierbij te helpen zijn protocollen ontwikkeld voor het omgaan met dilemma’s.

1 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS