Spring naar bijdragen

Aanbevolen berichten

Geplaatst (bewerkt)

29 juli

De heilige Beatrix, Simpliclus en Faustinus, zus en broers, waren Romeinen. De twee mannen hadden heftige folteringen verduurd en hun lichamen waren tenslotte in de Tiber geworpen. Hun zus wist die voormalige tempels van de Heilige Geest te bergen om ze te begraven op het kerkhof van Sextus Philippus. Zij verborg zich zeven maanden in het huis van de heilige Lucina en ging toen naar het platteland, waar ze een boerderij bezaten. Een buur echter, die een begerig oog op deze bezitting had geworpen, bracht Beatrix aan als christin. Toen zij bij de ondervraging weigerde de afgoden te vereren werd zij in de kelder van het huis geworpen en daar door slaven gewurgd, in 303.

De heilige Eustathios van Mtschet, zoon van een Perzisch tovenaar. Toen hij 30 jaar oud was, kwam hij naar Mtschet in Iberië en ontving de heilige doop. Daarom werd hij in 59 in Tiflis onthoofd.

Svjatoj-muchenik-Kallinik-353x564.jpg

De heilige Kallinikos, geboren in Kilikië, predikte Christus en werd na zijn gevangenname overgebracht naar Ankyra in Galatië om terecht te staan voor de landvoogd. Met de voeten in martellaarzen moest hij toen de tocht maken naar Gangra in Paflagonië, waar hij tenslotte de vuurdood stierf, eind 3e eeuw.

De heilige Bogolep (Theoleptos) was de zoon van een hoge ambtenaar in Moskou, die als gouverneur was overgeplaatst naar Tsjorni Jar‚ nog een paar honderd kilometers voorbij Astrakan. De kleine Boris voelde zich bijzonder aangetrokken tot de diensten in de kerk, en reeds als baby begon hij te huilen wanneer de klok luidde, totdat zijn moeder hem meenam naar de kerk. En ook toen hij groter werd en zelf kon lopen, ging hij altijd naar de diensten, zelfs, toen hij door de heersende pest was aangetast.
Nauwelijks was hij van deze kwaal genezen of hij werd door een andere ziekte aangetast, die om de vlekken in zijn gezicht melaatsheid werd genoemd. Hij was toen zeven jaar oud en in die tijd kwam er een oude monnik, op doorreis, op bezoek en logeerde hen in huis, waar hij ook het zieke zoontje bezocht. Toen deze van hem hoorde wat monnik-zijn eigenlijk is, had hij nog maar één gedachte ook monnik te worden. Dag en nacht vroeg hij zijn ouders niets anders dan om als monnik te mogen worden ingekleed. Omdat dit wel eens meer was voorgekomen in en omdat hun zieke zoontje nooit een ander verlangen had laten blijken, gaven zij hun toestemming.
De wens van de gouverneur werd gehoorzaamd‚ en in de kathedrale kerk van de Opstanding des Heren werd de kleine Boris getonsuurd en bekleed met het monastiek habijt met de naam Bogolep. En omdat zijn dood nabij scheen, ontving hij niet lang daarna het Grote- of Engel-schima. Drie dagen later stierf hij, in 1652. Hij werd begraven naast de kerk, dicht bij het altaar.

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-222/

foto-2-ikona-molenie-o-chashe.jpg  

8368-molenie-o-chashe.jpg  

Jezus in de tuin van Gethsemane

bewerkt door Modestus
Link naar bericht
Deel via andere websites
  • Antwoorden 169
  • Created
  • Laatste antwoord

Top Posters In This Topic

Top Posters In This Topic

Popular Posts

Hetgeen de martelaren overkomt, doet me denken aan een getuigenis van een Russische jongen (ik denk dat hij opgeroepen was voor de dienst onder het toenmalige communisme) dat ik eens heb gelezen. Het

1 april De heilige Euthymios de wonderdoener van Suzdal. Hij was geboren te Nizjni Novgorod en werd reeds als jongen in het klooster van Suzdal opgenomen. In 1352 werd hij daar tot archimandriet

Heel interessant deze artikeltjes. Ik lees ze met veel plezier. Een vraagje: Stel je houdt dit een jaar vol, begin je dan opnieuw? Ik zie dat je per dag meerdere heiligen voorstelt. Of heb je dan alsn

Geplaatst (bewerkt)

30 juli

De heilige Abdon en Sennen waren Perzische vorsten uit Kordul, die de lichamen der martelaren die daar waren omgebracht eervol hadden begraven. Zij waren daarom naar Rome gevoerd, en werden daar tijdens de vervolging van Decius op gruwelijke wijze ter dood gebracht, in 252. De marmeren sarcofaag, waarin Konstantijn de Grote hen deed neerleggen bevindt zich nog in Rome.

De heilige Angelina, een Albaanse prinses, was gehuwd met Stefan, de heerser van Servië. Deze was echter in ongenade gevallen en nadat hem de ogen waren uitgestoken werd hij met zijn gezin verbannen naar Italie. Na de dood van Stefan kwamen zij terug ln Servië, waar de jongste zoon weer aan het bewind kwam en de oudste eerst monnik en later bisschop werd. Hij stichtte het beroemde klooster Krusjedol, waar hij ook begraven werd, evenals zijn broer en hun moeder, die hen allen overleefde.

De heilige Herman van Solovjets leefde eerst als kluizenaar aan de Wigarivier. In 1429 ging hij samen met de reeds hoogbejaarde heilige Sabbatios naar het door het gewoonlijk stormachtige weer zeer moeilijk te bereiken, Solovjetski-eiland, dat op twee vaardagen afstand van de kust gelegen is, en leidde daar met hem samen zes jaar het ascetische leven. Met de heilige Zosima stichtte hij daar het beroemde klooster. Herman schreef ook het levensverhaal van Sabbatios en Zosima en bracht de bibliotheek bijeen, die de geestelijke vorming heeft bepaald van generaties monniken die op de Solovjetski-eilanden hebben geleefd, en onder wie veel heiligen zijn opgestaan.
Vijftig jaar hield hij stand in dit onverdraaglijk ruwe klimaat. Om bepaalde zaken voor het klooster te regelen ging hij op een keer naar Novgorod. Daar is hij gestorven, in 1479.

Svjatoj-muchenik-Ioann-Voin-600x600.jpg

De heilige Johannes de soldaat maakte deel uit van een groep die door Juliaan de Afvaliige (360-363) was uitgezonden om de christenen te terroriseren. Hij stelde echter alles in het werk om hun lot te verzachten en ze te helpen waar hij maar kon. Daaruit bleek dat hijzelf christen was; hij werd daarom naar Constantinopel ontboden en gevangen gezet. Na de dood van de keizer herwon hij de vrijheid en hij is in hoge ouderdom gestorven, in de 4e eeuw.

De heilige Julitta was een rijke dame in Caesarea van Kappadocië, eigenares van landgoederen, met vee en slaven. Een machtig man in de stad had brutaalweg met geweld zich haar bezittingen toegeëigend, en Julitta diende een aanklacht in bij de rechtbank. Toen het erop ging lijken dat zij het proces ging winnen, beschuldigde de tegenpartij haar ervan christen te zijn, en dus rechteloos. De rechter liet toen een vuurstandaard binnenbrengen voor het beeld van Zeus, en beval toen dat Julitta wierook zou offeren ten teken dat zij Zeus vereerde. Zij weigerde dit en verklaarde dat zij liever haar bezittingen en zelfs haar leven wilde verliezen dan haar ziel. Daarom werd zij veroordeeld tot de vuurdood.
Er werd een grote brandstapel opgericht en aangestoken. Toen Julitta erheen werd gebracht, rukte zij zich los en sprong in de vlammen, waar zij ineenzakte, verstikt door de brandende rook. Haar dode lichaam werd uit het vuur getrokken en begraven, in 303. Uit haar graf stroomde een bron met geneeskrachtig water, zo verhaalt de heilige Basilius de Grote ons.

85aadf0fe8ad1a2374c3d6f64eebff76.jpg 

v880_%D0%B2%D0%B0%D0%BB%D0%B0.jpg

Kerken en klooster op de Solovjetski-eilanden

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-223/

images?q=tbn:ANd9GcRCqkeKCx9-9T-jMNmd69u Petrus hakt het oor van Malchus af en Jezus geneest hem

brooklyn-museum-the-healing-of-malchus-l

bewerkt door Modestus
Link naar bericht
Deel via andere websites

31 juli

st-joseph-of-arimathea-icons-orthodox-ch

De heilige Jozef van Arimathea, een lid van het Sanhedrin, het hoogste joodse gerechtshof, was in het geheim een leerling van Christus, evenals Nikodemos, omdat ze bang waren nadelige gevolgen te ondervinden in hun leven wanneer dat bekend zou worden. Maar toen de Heer gestorven was, hechtten zij geen waarde meer aan al die voorzichtigheid, en Jozef ging openlijk naar Pilatus om hem het lichaam van die veroordeelde te vragen en daaraan de laatste dienst te bewijzen. Hoe diep moet de liefde geweest zijn die hem hiertoe bracht, en hoe dierbaar zijn Jozef en Nikodemos daarom geworden aan ons allen die Christus willen liefhebben. Aan Jozef van Arimathea is een van de aangrijpendste liederen gewijd die we zingen bij de grafleggingsdienst op Grote Vrijdag:
De edele Jozef nam uw allerzuiverst lichaam van het kruis,
hij wikkelde het in een reine linnen doek met welriekende kruiden en legde het in een nieuw graf.

Pravednyj-Evdokim-403x560.jpg

De heilige Evdokimos de rechtvaardige, afkomstig uit Kappadocië, was reeds op jeugdige leeftijd tot legeraanvoerder benoemd door keizer Theofilos (829-842), die hem bijzonder hoogschatte om zijn betrouwbare rechtschapenheid. Hij gebruikte zijn invloed vooral om rechtvaardige beslissingen te doen nemen, en om weduwen en wezen te beschermen. Hij is gestorven in de ouderdom van 33 jaar.

De heilige Neot was een neef van koning Alfred. Hij was opgevoed in de abdij van Glastonbury, waar hij ook priester werd gewijd. Hij was zo klein van gestalte dat er spottend over hem werd gezegd dat hij op een stoel moest staan om bij het altaar te kunnen.
Hij bleef niet in de abdij maar met een vriend zocht hij een toevluchtsoord in de eenzaamheid in het afgelegen Cornwall. Daar leefde hij zeven jaar als kluizenaar, ging toen op pelgrimage naar Rome, en bij zijn terugkeer stichtte hij een abdij op dezelfde plaats. Toen koning Alfred hem kwam opzoeken, berispte hij hem wegens wreedheden die deze had begaan, en waarschuwde tegen de rampen die over Engeland zouden komen. Hij stierf in zijn klooster, in 877.

Ook nog op deze dag de heilige martelaren: Calimerius, bisschop, van Milaan, onder Antoninus gemarteld en in een put geworpen; Fablus de vaandeldrager, die weigerde de afgodsbanier te dragen, werd daarvoor ter dood veroordeeld te Caesarea in Mauretanië; Demokritos, Secundus en Dionysios te Synnada in Frygië; en Firmus, bisschop van Tagaste in Noord-Afrika.

Eveneens op deze dag de heilige Conselinus, bisschop van Metz,6e eeuw; en Hymetrius, kluizenaar in de Jura, 6e eeuw.

Door de gebeden van deze en al Uw heiligen, Heer Jezus Christus onze God, ontferm U over ons en red ons. Amen.

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-224/

Attachment.ashx?id=2635 

0feccd_2265fad25c3f43868b690bc6df408297_  Parabel van de uitgenodigden op het bruiloftsfeest.

Link naar bericht
Deel via andere websites

1 augustus

Sem-svjatyh-muchenikov-Makkaveev-Avim-An

De heilige Makkabese broeders: Abimos, Antoninos, Gurios, Eleazar, Eusebonos, Achimos (Alimos) en Markellos, met hun moeder Solomone en hun leraar Eleazar. Hun ontzettend lijden wordt beschreven in het Bijbelboek 2 Makkabeeën 7. Het werd voltrokken in het jaar 166 vóór Christus, onder de uit Spanje afkomstige Antiochos Epifanes.
Alexander de Grote had vanuit Griekenland een wereldrijk veroverd dat heel het nabije Oosten omvatte, van Egypte tot India. Bewust streefde hij ernaar deze gebieden innerlijk te vergrieksen, zodat een gemeenschappelijke cultuur de basis zou vormen voor een staatkundige eenheid. Door wederzijdse beïnvloeding van de Griekse en oosterse denkwerelden ontstond de hellenistische beschaving.
Na zijn dood viel dit rijk toch in verschillende delen uiteen, maar het hellenisme toonde nog eeuwenlang een grote levenskracht en werd de overheersende cultuur van heel het Middellandse Zee-gebied. Ook Israël ondervond de overweldigende invloed ervan, zowel door druk van buitenaf als door de aantrekkingskracht die het had op de heersende klasse. De godsdienst van dit weinig beschaafde volk zou menselijkerwijs in enkele geslachten verdwenen zijn.
Maar juist in zulke omstandigheden bleek de levenskracht van het geopenbaarde geloof. Er stonden profetische gestalten op die de strijd aanbonden tegen de overheersende tijdgeest en daardoor ook tegen de bezettende macht. Deze reageerde natuurlijk met steeds onderdrukkender maatregelen. Koning Antiochos wilde een eind maken aan het verzet en trad daarom met niets ontziende wreedheid op, waarvan het Makkabese gezin, dat wij heden herdenken het slachtoffer werd. De onvoorstelbare moed waarmee zij alles verduurden om trouw te blijven aan God en aan Zijn Wet, zijn een voorafbeelding van de grootmoedigheid die later de christenen hebben getoond tijdens de eeuwen der vervolgingen.

De heilige Exuperius, Rufinius en Lupus, bisschoppen van Bayeux. Exuperius, van Romeinse afkomst, predikte het Evangelie in Neustrië, het tegenwoordige Normandië. Hij stichtte de kerk van Bayeux, waarvan hij de eerste bisschop werd tegen het einde van de 4e eeuw. Na zijn dood werd hij opgevolgd door Rufinius, en deze door Lupus. Tijdens de invallen der Noormannen werden hun relieken overgebracht naar Corbeil, een voorstad van Parijs.

De heilige Justinus, kind-martelaar. Hij was geboren te Auxerre, maar toen zijn oudste broer in Amiens gevangen was genomen, mocht hij met zijn vader mee daarheen om die vrij te kopen. Dit gelukte en zij trokken zo haastig mogelijk weg uit Amiens. Intussen was echter gebleken dat zij christenen waren en de achtervolging werd ingezet. De vluchtelingen hadden intussen de burcht Louvres bereikt, in de buurt van Parijs, waar zij zich verborgen. De jonge Justinus ging op de weg de achtervolgers tegemoet om deze op een dwaalspoor te brengen. Dit lukte, maar de soldaten hielden de jongen als gijzelaar bij zich, en toen bleek dat hij hen misleid had, probeerden zij vergeefs hem de schuilplaats te laten verraden. Toen Justinus ondanks alle mishandelingen niets wilde zeggen, werd hij onthoofd. Zijn lichaam werd gevonden en in Louvres begraven. Nu bevinden zijn relieken zich in de kathedraal van Parijs. Zijn verering gaat terug tot het einde van de 5e eeuw.

De heilige Pellegrini (Peregrina), kluizenares in ltalië. Zij was een ierse prinses die reeds jong de askese van het vrijwillige ballingschap op zich genomen had. Nadat zij de heilige plaatsen in Palestina had bezocht trok zij zich terug in de Apenijnen, in de buurt van Modena. Daar heeft zij gedurende 40 jaar een uiterst gestreng leven geleid, tot zij stierf in 643. Zij is de patrones van de streek en een van de ketens van de Apenijnen draagt zelfs de naam Monti di S. Pellegrini.

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-225/

images?q=tbn:ANd9GcS7lqKMwX7Yi52E-yBmQGG 220px-The_parable_of_the_pearl._A._Miron Parabel van de schat, verborgen in het veld; en van de koopman die de beste parel zoekt

Link naar bericht
Deel via andere websites

2 augustus

De heilige Theodota (Theodotia), een rijke weduwe in Nicea, werd ten huwelijk gevraagd door de prefect Leukatios. Toen zij weigerde met hem te trouwen, liet hij haar, met Evodios en haar twee andere zonen, gevangen nemen. Hij zond hen naar de bestuurder van Bithynië, met de beschuldiging dat zij christenen waren. Daar werden zij in een oven geworpen en levend verbrand in het jaar 304.

De heilige Fedlemid (Felimi) was bisschop van Kilmore in Ierland in de 6e eeuw. Zijn gedachtenis wordt daar nog altijd met grote feestelijkheid gevierd, evenals in Brefne en Triburna, waar Fedlemid een tijdlang zijn zetel had gevestigd. Hij is gestorven in de tweede helft van de 6e eeuw.

64e534954317890c53cc6ca45cfd5998--anglia

De heilige Etheldrita (Alfreda) was de dochter van de koning van Mercia. Een jonge prins uit een naburig koninkrijk kwam haar hand vragen, maar werd verraderlijk vermoord door haar moeder, terwijl haar vader het land binnenviel en veroverde. Etheldrita was buiten zichzelf over deze afgrijselijke misdaad. Zij ontvluchtte het huis en trok naar het eiland Croyland temidden van de troosteloze moerassen van Lincolnshire. Daar leefde zij van 794 tot 884 als rekluse in een kleine, tegen de kerk gebouwde kluis.

De heilige Friardus, rekluus in de buurt van Nantes. Daar was hij geboren als zoon van een landarbeider, tegen het jaar 511. Reeds als kind toonde hij een opvallend verlangen naar een godsdienstig leven en hij wist een ongerepte zuiverheid te bewaren in een ruw milieu. Reeds spoedig begon hij met vasten en nachtwaken, en hij bereikte het onophoudelijk gebed, hoezeer hij daardoor ook het mikpunt werd van allerlei plagerijen. Zijn standvastigheid en de wonderlijke dingen die rond hem gebeurden, wonnen op den duur de algemene achting voor deze eenvoudige boerenknecht.
Later besloot hij zich terug te trekken in de eenzaamheid. Het is tekenend dat de abt en de diaken Secondel van een naburig klooster hem daarbij wilden volgen. De abt keerde echter naar zijn klooster terug, misschien omdat de monniken teveel aandrang op hem uitoefenden. Maar Friardus en Secondel vestigden zich op het Loire-eiland Vindonite, waar elk een eigen kluis bewoonde, waar ze hun gebeden verrichtten.
Er kwamen ook anderen die zijn raad inwonnen en leerlingen werden. Een hechte vriendschap verbond hem met Felix, de heilige bisschop van Nantes, die hem ook bijstond in zijn laatste ziekte. Hij is gestorven tegen het einde van de 6e eeuw, en werd begraven in zijn kluis, waar later een kerk werd gebouwd. Hij is nog de patroonheilige van de parochie van Basnay, waar zich een deel van zijn relieken bevinden.

De heilige Rutilius was een christen in Afrika, die grote angst had om te sterven, schrijft Tertullianus. Tijdens de vervolging van Severus was hij daarom voortdurend op de vlucht, van de ene stad naar de andere, telkens in een andere schuilplaats. Soms lukte het hem, door omkoping van de magistraat van de offerplicht aan de afgoden verschoond te blijven. Maar toen hij op den duur toch gevangen genomen was, en hij voor de rechter werd gebracht, stond Christus hem bij en hij beleed moedig zijn geloof in Christus, zelfs toen hij martelingen moest ondergaan. Hij is ter dood gebracht in de 3e eeuw.

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-226/

54739_original.jpg Jezus' parabel van de onbarmhartige schuldenaar

woa_image_1.jpg 

bewerkt door Modestus
Link naar bericht
Deel via andere websites

3 augustus

De heilige Nikodemos, die wij vieren samen met de Myrondraagsters, was op aarzelende wijze reeds vroeg een leerling van de Heer. De Evangelist Johannes besteedt een der eerste hoofdstukken van zijn Evangelie aan het onderhoud dat hij met Christus had (Joh. 3: 1-21). Hij kwam in de stilte van de nacht, omdat hij bevreesd was voor zijn positie als lid van de Joodse Raad. Op schuchtere wijze poogt hij Hem daar te verdedigen tegen de vooringenomen veroordeling van de hele groep, doch zonder succes (Joh. 7: 48-52). Maar hoe duidelijk blijkt dan zijn liefde voor de Heer wanneer hij Hem, samen met Josef van Arimathea van het kruis neemt waaraan Jezus als een misdadiger ter dood is gebracht, om Hem een waardige begrafenis te geven.
Daarop werd hij uit de synagoge gebannen en hij trok zich terug op het land, bij Gamaliël. Daar is hij ook gestorven. Gamaliël wordt heden met hem herdacht evenals Abibas, beiden leden van de joodse christengemeenschap bij Jeruzalem.

De heilige Asprenus (Aspren), een inwoner van Napels, was door de apostel Petros gedoopt toen deze op weg was van Antiochië naar Rome, en is daarna bisschop geworden. Hij is in vrede gestorven.

De heilige Kosmas was een van die onhuwbaren, waarover Christus spreekt, die door de dwang van mensen tot eunuch waren gemaakt. Hij werd monnik in het Faran-klooster in Palestina, waar hij als kluizenaar leefde in de 6e eeuw. Hij is gestorven toen hij op bezoek was in Antiochië.

Muchenik-Razhden-333x564.jpg

De heilige Rasjden, van Perzische afkomst, was generaal van de christen-koning Wachtant van Grusië. Tijdens een veldtocht werd hij door de Perzen gevangen genomen, en omdat hij een christen was, werd hij gekruisigd in het jaar 454, te Kartalinia.

Prepodobnyj-Antonij-Rimljanin-403x452.jp

De heilige Antonios de Romein, de Wonderdoener van Novgorod. Hij was in 1065 in Rome geboren en later leefde hij ge- durende 20 jaar als kluizenaar in de woestijn. Daarna begon hij een zwervend leven, waarbij hij tenslotte in Novgorod terecht kwam. Hij was een geheimzinnige figuur en rond hem gebeurden vele wonderbare dingen. Er werd zelfs verteld dat hij bij zijn aankomst op een grote platte steen de brede Wolchovrivier was overgestoken. In 1117 stichtte hij daar het klooster van de Geboorte der heilige Moeder Gods, waar hij 30 jaar later in vrede gestorven is.

De heilige Salome de Myrondraagster, was de vrouw van de visser Zebedeos, en dus de moeder van de apostelen Jakobos en Joannes de Theoloog. Zij behoorde tot de vrouwen die Jezus dienden tijdens Zijn openbaar leven en die niet, zoals de apostelen, de moed verloren toen Zijn leven in schijnbare mislukking ten onder ging. Zij toonden openlijk hun medelijden, te midden van de scheldende menigte tijdens de kruisdraging, en waren bij de Heer toen Hij de Kruisdood stierf. Daarom mochten zij Hem als eersten ontmoeten, toen zij met myron naar het graf kwamen om het lichaam van de beminde Heer te balsemen, ‘in de vroege ochtend van de eerste dag der week’. Hun diepste droefheid veranderde in opperste vreugde, en Hij zond hen uit om de Opstanding te verkondigen aan de apostelen.

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-227/

1200px-%D0%9A%D0%B0%D1%80%D1%82%D0%B8%D0

o-dvuh-synovyah-1.jpg Jezus' parabel van de twee zonen

Link naar bericht
Deel via andere websites

4 augustus 

Sem-Efesskih-otrokov-Maksimilian-Iamvlih

De heilige zeven jongelingen van Efese: Antoninos (Serapion), Dionysios, Exakoustodianos (Konstantinos), Jamblichos (Malchos), Joannes, Martinianos en Maximilianos. Als zonen van vooraanstaande burgers waren zij in de officiersopleiding van het leger. Tijdens de vervolging van Decius begrepen zij dat zij weldra opgeroepen zouden worden om hun trouw aan de afgoden te betuigen of terecht te staan. Zij wilden zich daarop voorbereiden door gemeenschappelijk gebed en trokken zich daarom enige dagen terug in een grot, die zij tijdens oefeningen in de omgeving hadden gevonden. Dit was echter ook aan anderen bekend en zo kwam de zaak de keizer ter ore. Deze liet nu de ingang van de grot door zware rotsblokken versperren, opdat de ingeslotenen van honger zouden omkomen.
Ongeveer 170 jaar later, hoorde keizer Theodosios de Jongere dit verhaal. Hij liet de grot opzoeken en openbreken om de relieken te bergen, maar men vond geen gebeenten doch 7 slapende jongemannen. Deze ontwaakten en vertelden wat hun overkomen was, als getuigen van de mogelijkheid van de opstanding. Enkele dagen later stierven zij in vrede, tussen 429 en 445.
Zij worden door de Kerk aangeroepen voor zwaar zieken die niet tot rust kunnen komen. Hun gedachtenis wordt ook wel gevierd op 27 juli.

De heilige Eudokia heeft in Perzië geleden onder koning Sapor, rond 363. Zij was een geleerde vrouw, gekomen uit het Oosten, en goed onderricht in de Heilige Schrift. Zij bekeerde velen tot het ware geloof en werd daarom gearresteerd, zwaar gegeseld en zonder verzorging gevangen gezet, om zo haar wilskracht te breken. Toen zij na enkele maanden nog altijd van geen toegeven wilde horen, werd zij aan steeds zwaardere martelingen onderworpen en tenslotte onthoofd.

De heilige Eleutherios was kamerdienaar van keizer Maximiaan en sinds lang reeds neigde hij naar het christendom maar hij had nog geen besluit durven nemen. Tenslotte wilde hij het toch niet langer uitstellen, maar hij poogde zo weinig mogelijk risico te lopen. Hij vroeg daarom ziekteverlof om wat te mogen uitrusten op zijn buitengoed.
Daar werd hij gedoopt en hij liet daar ook een onderaards kerkje inrichten, dat slechts toegang had vanuit de bodem van een oude put. Aan het hof teruggekeerd, werd hem door Maximiaan gevraagd waarom hij zo lang was weggebleven. Hij antwoordde hem dat het verblijf buiten de stad hem zo goed had gedaan. Intussen had een van zijn mededienaren de keizer ingelicht dat Eleutherios christen was geworden. Maximiaan liet zich uitnodigen op het buitengoed, en omdat hij op de hoogte was van de gewoonte der christenen, in de onderaardse begraafplaatsen van de catacomben kerken te bouwen en zich te verschuilen, liet hij de droge put onderzoeken.
Toen kwam alles aan het licht, en Eleutherios werd ter plaatse onthoofd, in het jaar 308. Toen Konstantijn zijn rivaal Licinius overwonnen had, en de vervolging ten einde was, werd hier een bovengrondse kerk gebouwd om Eleutherios als martelaar te eren.

De heilige Euphronius, bisschop van Autun. Hij leefde in de bloeitijd van de Kerk in Gallië, toen vele bisdommen door heiligen werden geleid, die onderling door sterke vriendschapsbanden waren verbonden. Het was ook de tijd van de strijd tegen het semi-pelagianisme, waarbij het ging om de juiste verhouding tussen de menselijke vrije wil en de goddelijke genade. Hij nam deel aan het daartoe gehouden concilie van Arles in het jaar 475. Enige tijd later is hij gestorven.

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-228/

36258c0a7ad828617cb3449293059a6c--parabl 

hqdefault.jpg 

1251px-Willem_de_Poorter's_The_Parable_o Jezus' parabel over de talenten of mina's.

Link naar bericht
Deel via andere websites

5 augustus

Voorfeest van de verheerlijking. Het grote feest van de verheerlijking van onze Heer op de berg Thabor, wordt ingeleid met een Voorfeest om ons voor te bereiden en daardoor dit voor ons zo belangrijke feit nog intensiever te vieren en in ons bewustzijn door te laten dringen. In de dienst beleven we vooral hoe God, Die voor ons volkomen onzichtbaar en onkenbaar is, in de verheerlijkte Christus iets van Zijn Godheid voor ons zichtbaar maakt, als een voorbode van onze toekomstige vreugde.

De heilige Yon, een leerling van de heilige Dionysius van Parijs, werd door hem tot priester gewijd en bracht het geloof in Châtres, het tegenwoordige Arpajon. Nadat hij daar enkele jaren had gewerkt, werd hij gearresteerd en op bevel van de prefect onthoofd.

1OS10__82148.1512601660.jpg?c=2

De heilige Oswald, geboren in 605, was een prins uit het heidense Noord- Engeland, maar had 17 jaar als balling geleefd onder de reeds gechristianiseerde Schotten. Met een kleine legergroep keerde hij toen terug naar zijn onderdrukt vaderland. Op de grens richtte hij een groot houten Kruis op en hij nodigde zijn legeraanvoerders uit neer te knielen om de zege af te smeken tegen een overmachtige vijand. In de nacht had hij een visioen van de heilige Columbanus, de krijgshaftige overste van Iona, die 36 jaar tevoren overleden was. Hij verscheen in stralende schoonheid, strekte zijn luisterrijke mantel uit over de schamele troepen der ballingen en beloofde zijn bescherming. Toen Oswald zijn droom vertelde, beloofden de anderen zich te laten dopen wanneer zij de overwinning zouden behalen.
Met hernieuwde moed stortten zij zich die morgen op de grote menigte der tegenstanders, die onaantastbaar schenen na een serie van 40 achtereenvolgende overwinningen, en brachten hun een beslissende nederlaag toe. Dit was het uitgangspunt van de kerstening van Northumbrië en alle noordelijke staten, die elkander steeds vijandig waren geweest, maar onder koning Oswald tot een hechte natie werden samengebundeld.
Oswald deed een beroep op Iona en dit zond zijn vurigste monniken, onder wie de heilige Aidan, met wie hij een bijzondere vriendschap sloot, om het nieuwe gebied te missioneren. Maar hij spande zelf ook al zijn krachten in om zichzelf te vormen tot het ideaal van een christen-vorst. Hij besteedde een belangrijk deel van zijn tijd aan het gebed, schonk rijkelijk van zijn goederen aan de armen en behoeftigen met wie hij een liefdevol contact onderhield. Zelf vertaalde hij de preken van de Ierse bisschop Aidan voor zijn edelen, zolang deze het Angelsaksisch niet machtig was. Het was juist deze innige vriendschap tussen deze heilige bisschop en de koning, die zulk een weldoende invloed uitoefende op alle gebieden van het leven.
Toen de vijanden opnieuw het land binnenvielen, kwam Oswald om in de slag, 38 jaar oud, in de bloei van zijn leven, in het jaar 642. Zijn lijk werd geschonden maar na een jaar door zijn broeder Oswy veroverd en naar de abdij van Lindisfarne gebracht, waar het door zijn heilige vriend Aidan werd opgewacht. De oprechte toewijding van deze koning, zijn edelmoedigheid en vurige vroomheid maakten dat hij reeds spoedig als heilige werd vereerd en aangeroepen. Zijn verering verbreidde zich tot in Midden-Europa, vooral in Zuid- Duitsland en Noord-Italië, onder andere door de Schotse monniken die hun missietochten tot deze gebieden uitstrekten. Vooral de plattelandsbevolking eert hem, als de patroon van de maaiers en veehoeders. Hij wordt ook herdacht op 9 augustus.

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-229/

9a2nwi0g6xog04gsgs80wogg0w8cgg Jezus' parabel van een man die te middernacht om brood vraagt van zijn vriend ('vraag en u zal gegeven worden')

610px-Der_breite_und_der_schmale_Weg_200 Jezus' parabel over de brede en smalle weg (die naar Gods Koninkrijk leidt)

Link naar bericht
Deel via andere websites

6 augustus

Efu6vtSWsAQV-5q.jpg:large

De Verheerlijking des Heren op de berg Thabor. Dit feest werd reeds in de 4e eeuw gevierd, zoals de feestpredikaties uit die tijd getuigen. Reeds eerder had de heilige Helena een kerk op de top van de Thabor gebouwd, waaruit blijkt welk een belang aan deze Theofanie – deze Godsverschijning, werd gehecht. Het gaat erom dat door de komst van Christus de wereld in een nieuwe toestand getreden is. Het Woord Gods, de Zoon van God, heeft Zich vereenzelvigd met de mens, met ons menselijk vlees, en daardoor met de geschapen stof. Doordat Hij deel heeft aan ons, hebben wij ook deel aan Hem. Reeds nu heeft de aardse schepping deel aan die goddelijke heerlijkheid, al blijft het meestal voor onze lichamelijke ogen verborgen. De apostelen mochten op de Thabor iets van die nieuwe werkelijkheid aanschouwen, zelfs met hun gewone waarnemingsvermogen. Velen van ons kennen ogenblikken in hun leven waarin zij innerlijk iets hebben meegemaakt dat boven de alledaagse werkelijkheid uitging. Wij allen begeren zulk een beleving te mogen hebben. Wanneer wij met volle toewijding de diensten van het Feest vieren, zullen wij ook iets van deze helderheid mogen ervaren.

De heilige Theoktistos, bisschop van Tsjernigov, was een monnik van het Holenklooster in Kiev. in 1103 was hij tot hegoumen van het klooster gekozen, doch 10 jaar later werd hij bisschop gewijd van Tsjernigov, Hij zette zich in voor de kerkbouw, in materiële zowel als in geestelijke zin, door met alle middelen te werken aan de geestelijke groei van de aan hem toevertrouwde gelovigen. Hij heeft dit werk echter niet lang mogen volbrengen, daar hij reeds vrij spoedig gestorven is.

De heilige Sixtus II, paus van Rome en martelaar, in 257 de opvolger van paus Stephanus, de vurige bestrijder van de ketterdoop. Sixtus nam een veel vredelievender houding aan in deze kwesties, wat blijkt uit de toon van de aan hem gerichte brieven. Helaas zijn de antwoorden van Sixtus niet bewaard gebleven.
In de zomer kwam er een edict van keizer Valerianus die bezig was tegen de Perzen op te trekken. Deze beval dat alle bisschoppen, priesters en diakens ter dood gebracht moesten worden, dat voorname leken gedegradeerd moesten worden en alleen gedood wanneer ze hardnekkig christen bleven, en dat vrouwen al hun bezittingen moesten verliezen en in ballingschap gezonden worden.
Sixtus werd gearresteerd met twee van zijn diakens, Felicissimus en Agapitus, met vier andere diakens, en de subdiakens Januarius, Magnus, Stephanus en Vincentius. Samen met hen heeft ook geleden de christen Quartus; de diaken Laurentius zou spoedig volgen. Zij werden naar de Mamertijnse gevangenis gebracht en op deze dag onthoofd in het jaar 258. Het lichaam van Sixtus werd overgebracht naar de dichtbij gelegen begraafplaats van Callistus, aan de Via Appia. Hij was een van de meest vereerde martelaren van het oude Rome.

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-230/

D0MEtolXQAEvCZI.jpg

murilio.jpg Jezus' parabel van de verloren zoon

Link naar bericht
Deel via andere websites

7 augustus

De heilige Hor (Oor) begon zijn monniksleven in de Sketis en behoorde weldra tot de meest geroemde oudvaders. Ook de bekende abba Sisoë was een van zijn leerlingen. Van hem werd gezegd: “Nooit heeft hij een onwaar woord gesproken, nooit heeft hij met heftigheid gesproken, nooit heeft hij iemand verwijten gemaakt, en nooit heeft hij iets gezegd zonder noodzaak”. Over zichzelf zei hij dat hij zich als lager staand beschouwde dan alle mensen waarmee hij in aanraking kwam. Deze geesteshouding beval hij ook aan anderen aan als de zekerste weg tot onderlinge liefde en het vermijden van zelfverheffing, die ons van alle verdienste berooft.
Toen het in de woestijn van Sketis te druk begon te worden, is Sisoë naar de berg van de heilige Antonios gegaan, terwijl Hor naar de woestijn van Nitria trok. Daar werd abba Paulos zijn leerling en cellenmonnik.
Hij waarschuwde er bijzonder tegen, onszelf op ook maar één punt beter te beschouwen dan een andere monnik, omdat we er nooit zeker van kunnen zijn hoe we er morgen voorstaan. Ook dat we buitengewoon op onze hoede moeten zijn tegenover wie ons prijzen, omdat we dan niet langer al onze hoop stellen op de Heer. Het is veel beter wanneer de mensen ons weinig achten en niet veel vertrouwen hebben in ons oordeel.
Wanneer hij moeilijkheden had met een der broeders, dan zocht hij nooit de oorzaak daarvan in de schuld van de ander, maar altijd in zijn eigen falen en zonden. Daar was hij ook heel nuchter in. Wanneer we vinden dat de ander ongelijk heeft, kunnen we ervan verzekerd zijn dat die ander precies hetzelfde over ons denkt
Zijn eerste zorg ging er altijd naar uit of hij een medebroeder niet gekwetst had, en hij had een hevige afschuw van kwaadspreken. Hij gaf de raad dat, wanneer iemand zich daar toch aan bezondigde, deze dan onmiddellijk naar de betreffende persoon toe zou gaan, die te voet zou vallen en om vergeving zou vragen, met de belofte zich nooit meer te zullen laten meeslepen door de boze geest .
God zond hem allerlei lichamelijk lijden. Een zware ziekte teisterde hem meer dan 18 jaar. Hij is gestorven in het grootschima, rond 390.

007003.jpg

De heilige Dometios leefde in Perzië ten tijde van Konstantijn de Grote. Hij kwam in aanraking met een christen en werd enthousiast voor het geloof. Hij liet zich dopen en trok de grens over naar het dichtbij gelegen Nisibis. Daar vond hij een klooster, waar hij monnik werd gewijd. Later trok hij nog verder weg naar het klooster van de heilige Sergios en Bacchos in Theodosiopolis, aan de Eufraat. Hij was een vurige monnik, een voorbeeld voor de anderen, en daarom wilde de hegoumen hem priester laten wijden. Dat kwam echter in het geheel niet overeen met Dometios’ idee over zijn monniksleven, en hij ontvluchtte daarom het klooster, samen met zijn twee leerlingen. Zij trokken over de Eufraat en vonden in de buurt van Kyron een grot waarin zij zich vestigden.
Toen later keizer Juliaan de Afvallige op zijn krijgstocht tegen de Perzen door die streek trok, werd hem bericht dat in een grot drie monniken waren gezien. Hij liet toen de uitgang door grote rotsblokken versperren, zodat die grot hun martelwerktuig en hun graf is geworden, in 363.

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-231/

pjatidesjatnica-600x738.jpg 

thumb_6110_thematic_page_huge.jpeg Pinksteren, Nederdaling van de Heilige Geest

bewerkt door Modestus
Link naar bericht
Deel via andere websites

8 augustus

%D0%9F%D1%80%D0%B5%D0%BF%D0%BE%D0%B4%D0%

De heilige Sabbatios van Solovjetsk is geboren in de loop van de 14e eeuw. Tijdens het episcopaat van metropoliet Fotios van Moskou, rond 1410, was hij monnik in het klooster van de heilige Kyrillos aan het Witte Meer. Hij was een voorbeeldige monnik, bij allen geliefd en steeds meer gerespecteerd. Sabbatios verlangde er heel sterk naar om volkomen onbekend, alleen voor God te leven en zich in te spannen zonder dat dit door anderen als opvallend werd beschouwd.
Hij hoorde spreken over een afgelegen klooster in het Ladogameer, toegewijd aan de verheerlijking, waar de monniken uitsluitend leefden van het werk van hun eigen handen. Hij vroeg en kreeg zegen daarheen te vertrekken, en zo kwam hij in Walaäm, waar hij met blijdschap werd ontvangen.
Ook daar bleef hij vele jaren, en nam het zwaarste en moeilijkste werk op zich. Daarnaast was hij bij de eersten die in de kerk kwamen voor de vroege morgendiensten, hij onderhield de volle strengheid van de vasten en bleef ook ‘s nachts vaak bidden. Ook in Walaäm kreeg hij langzamerhand naam als een ware askeet, een levende heilige. Hem werd dan ook de zorg voor de jonge monniken toevertrouwd. De geschiedenis herhaalde zich dus en opnieuw begon Sabbatios te vragen een meer afgelegen plaats te mogen zoeken.
Hij had horen spreken over een onbewoond eiland in de Witte Zee, min of meer poolgebied, op twee dagreizen afstand van de kust. Hij begon daarom verzoeken in te dienen daarheen te mogen vertrekken. De hegoumen en de monniken smeekten hem toch bij hen te blijven en hij liet zich overhalen, doch niet voor lang. Het verlangen naar eenzaamheid liet hem geen rust en Sabbatios vertrok stil op een nacht om te ontsnappen aan de druk die er op hem werd uitgeoefend.
Hij trok naar het Noorden en kwam bij de Witte Zee. Bij de vissers die daar woonden informeerde hij naar Solovjetsk, en hij hoorde nadere berichten over het eiland: dat het twee dagen zeilen ver weg lag, over een gevaarlijke, stormachtige zee. Daarom was het onbewoond gebleven, hoewel het een flinke uitgestrektheid bezat, en voorzien was van zoetwaterbronnen, meren met vis, beboste bergen voor timmerhout, en dalen met struiken en eetbare bessen. De vissers kwamen er zelden, wanneer het eens een tijdje mooi weer was, en trokken zo vlug mogelijk weer weg, uit angst niet meer thuis te komen.
Dit alles klonk Sabbatios natuurlijk als muziek in de oren, en hij stak zijn enthousiasme om daar te gaan wonen niet onder stoelen of banken. De mensen probeerden hem wat te kalmeren: Wat moet u daar doen, wat moet u eten en waarmee u kleden? U bent immers al oud, u zult nooit de kracht hebben om dat vol te houden. Ga eens praten met de heilige kluizenaar die verderop woont, aan de monding van de Wygrivier.
Dat deed hij inderdaad en hij vond de heilige Herman, die daar woonde bij een klein kerkje. Daar leefden ze enige tijd samen, maar intussen wist Sabbatios zijn enthousiasme op de ander over te brengen, zodat zij samen een boot, kleding en gereedschappen organiseerden en zich aan de overtocht waagden.
In 1429 landden zij daar na een tocht van drie dagen. Zij plantten er een kruis en gingen op ontdekking uit. Zij vonden een rotsachtig plateau aan zee en besloten zich daar te vestigen. De dagen vervlogen met hard werk om in hun levensonderhoud te voorzien en een verblijf te bouwen om tegen de poolwinter geborgen te zijn. De avonden en nachten waren voor de lofzang en het persoonlijk gebed.
Na verschillende jaren daar geleefd te hebben, zag Herman zich genoodzaakt terug te keren naar het vasteland, waar hij zich nu vestigde aan de Onega-rivier. Sabbatios bleef dus volkomen alleen, met God en Diens engelen als getuigen van zijn zware inspanningen. Intussen had hij een hoge leeftijd bereikt en hij voelde dat de dood nabij kwam. Nu verlangde hij ernaar de heilige Mysteriën te ontvangen, daar hij sinds zijn dagen in Walaäm niet meer had gecommuniceerd. Hij stapte dus in een kleine boot die daar nog lag, en onder Gods bescherming kwam hij ongedeerd aan land bij de Wygrivier, waar hij zijn tocht begonnen was. Nu woonde daar een andere priester, Nathanaël. Deze ontving hem in zijn woning, hoorde zijn biecht en gaf hem de heilige Communie. De volgende morgen vond hij de Oudvader, zittend op een stoel, met zijn mantia en kloboek, en een wierookvat naast zich. ln volkomen stilte en alleen, zoals hij alleen geleefd had, was hij heengegaan naar de Heer, aan Wie hij zozeer al zijn krachten had gewijd. Het was het jaar 1435.
Op de ikonen zien we de heilige Sabbatios meestal afgebeeld samen met de heilige Zosimas ( 17 april ). Deze was van hetzelfde verlangen bezield en ook hij trok naar het Noorden. Hij vond de heilige Herman en stak met hem over naar Solovjetsk. Er kwamen anderen bij hen en met hen begon het eigenlijke kloosterleven op het eiland. Het feest van vandaag is dat van het overbrengen van de relieken van de heilige Sabbatios en Zosimas.

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-232/

5274.jpg

Jezus' parabel van de 10 mina's ('Aan wie heeft, wordt meer gegeven; van wie niet heeft, wordt afgenomen wat hij heeft')

Link naar bericht
Deel via andere websites

9 augustus

Mucheniki-Iulian-Markian-Ioann-Iakov-Ale

De heilige Gregorios, Alexios, Demetrios, Jakobos, Joannes, Julianos, Leontios, Markianos, Fotios (Fokas), Petros en de adellijke Maria en nog anderen die gedood zijn onder Leo de Isaurier in 730. Deze keizer van het oost-romeinse rijk was vastbesloten een einde te maken aan het vereren van de ikonen. Hij gaf ook de opdracht de afbeelding van Christus boven de hoofdpoort van Konstantinopel te vernietigen. Er werd een ladder opgesteld en een soldaat klom naar boven om de opdracht ten uitvoer te brengen. Dit bracht de christenen die het zagen in uiterste opwinding. Zij vlogen erop af en wierpen de ladder omver, met noodlottig gevolg voor de man die erop stond.
De hele groep werd gearresteerd, 10 man, die gehandeld hadden op aan- drijven van Maria, uit de keizerlijke familie, en Gregorios, het hoofd van de lijfwacht. De anderen werden dezelfde dag ter dood gebracht, maar Maria werd gevangen gehouden. De keizer beschuldigde haar van afgoderij, waarop zij zich verweerde dat niet de afbeelding, maar Hij Die erop was afgebeeld vereerd werd, zoals er ook eer bewezen werd aan het zegel met het portret van de keizer. Leo liet haar afwisselend afranselen en in de gevangenis uitmergelen, en toen zij standvastig bleef, werd zij onthoofd.

De heilige Romanus, een soldaat, had zich tot Christus bekeerd toen hij getuige was geweest van het heldhaftig martelaarschap van de heilige Laurentius ( zie 10 augustus ). Hij bezocht hem in de gevangenis en werd door hem onderricht en gedoopt. Hij kwam er openlijk voor uit, werd voor de rechtbank gebracht met stokken geslagen, en onthoofd op deze dag in het jaar 258.

De heilige Secundianus, Marcellianus en Verianus. Zij waren beroepssoldaten en hadden zicht tot Christus bekeerd toen zij getuige waren geweest van de moed van de martelaren in hun foltering. Na hun doop verklaarden zij openlijk christen te zijn. Onder Decius werden zij te Rome gevangen genomen, en na foltering doorgezonden naar de feesten in Toscane, waar zij met het zwaard werden omgebracht.

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-233/

265018.x.jpg Jezus geneest een blindgeborene

0_127330_8b14adb1_orig.jpg

 

Link naar bericht
Deel via andere websites

10 augustus

Mucheniki-arhidiakon-Lavrentij-Papa-Siks

De heilige Laurentius‚ de diaken van paus Sixtus (zie 6 augustus). Toen deze op weg was naar het executieveld, tijdens de vervolging van Valeriaan, kon Laurentius, die zich onder de samengestroomde menigte bevond, zijn tranen niet bedwingen en hij riep hem toe: “Waarom laat ge mij achter, heilige Vader”? Gij behoort toch niet het offer op te dragen zonder uw diaken?” Sixtus wendde zich tot hem met de woorden: “Mijn zoon, over drie dagen zul je me volgen”. Men had vastgesteld dat Laurentius de schatbewaarder was van de kerk. Hij werd daarom gearresteerd met de opdracht het kerkbezit in te leveren. Laurentius vroeg een dag tijd om alles bijeen te brengen. Heel de nacht trok hij door de armste wijken van de stad om al wat in de kerk aanwezig was aan de behoeftigen uit te delen, en ‘s morgens verscheen hij voor het gerecht, gevolgd door een hele stoet van armen, kreupelen en blinden. “Ziedaar de schatten van de kerk”, zei hij.
Hij werd tot een gruwelijke dood veroordeeld: levend geroosterd te worden boven een klein vuur. Hij werd vastgebonden op het gloeiende rooster en leed zonder een enkele klacht te uiten. Integendeel, zijn gelaat straalde als dat van een engel, in innerlijke vreugde. Hij wist zelfs spottend tegen zijn beulen te zeggen:
“Keer me maar om, deze kant is gaar”.
Zo stierf hij op deze dag in het jaar 258. Hij werd begraven in de zandgroeve aan de Via Tiburtia, op het landgoed van de weduwe Cyriaca, naast de lichamen van de heilige Hippolytus en de priester Justinus. Zijn gedachtenis werd al spoedig gevierd in alle delen van de Kerk als van de beroemdste Romeinse martelaar.
Met hem wordt herdacht de gevangenbewaarder Hippolytus, die door de moed waarmee Laurentius de martelingen verduurd had, tot het inzicht van de waarheid was gekomen, en daarom eveneens ter dood was gebracht.

De heilige Philomena, een maagd-martelares. Haar graf werd gevonden in 1802, bij opgravingen in de catacombe van de heilige Priscilla. Na het verwijderen van de steen met het inschrift “Philumena pax Tecum fiat”, zag men de resten van een lichaam en een glas met ingedroogd bloed. Op de steen waren afgebeeld een anker, een pijl, een palmboom, een gesel, dan twee pijlen en een lelie. Dit wijst duidelijk op een maagd, die na gegeseld te zijn met pijlen doorboord werd. Er was geen datum aangegeven.

Ook nog op deze dag de heilige martelaressen: Asteria te Bergamo ter dood gebracht onder Diokletiaan; en Agathonika, Bassa en Paula, christen-maagden gedood in Carthago.

Eveneens op deze dag de heilige Hero de filosoof; Auctor, bisschop van Metz, 5e eeuw; en Arigus, bisschop van Lyon, 7e eeuw.

Door de gebeden van deze en al Uw heiligen, Heer Jezus Christus onze God, ontferm U over ons en red ons. Amen.

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-234/

98403253a72358cfc10fc78c92e28bc8.jpg

70579_original.png Opgestane Jezus en Maria Magdalena

Link naar bericht
Deel via andere websites

11 augustus

Muchenik-arhidiakon-Evpl-393x564.jpg

De heilige Euplus (Euplius) was diaken in de stad Catania op Sicilië. Tijdens de vervolging van Diokletiaan werd hij gevangen genomen en voor de gouverneur gebracht. Terwijl hij moest wachten op de komst van de gouverneur, die nog in zijn werkkamer was, riep hij luid: “lk ben christen en ik zal met vreugde sterven voor de naam van Jezus Christus”; Hij werd voorgeleid met het Evangelieboek in de hand. De rechter vroeg waarom hij dat had meegebracht. Euplus antwoordde dat hij het droeg toen hij gearresteerd werd. Hem werd gevraagd er iets uit voor te lezen. Hij kwam bij de verzen: “Zalig zijn wie vervolgd worden om de gerechtigheid, want van hen is het koninkrijk der hemelen”. En het andere: “Wie achter Mij wil komen, verloochene zichzelf, neme zijn kruis op en volge Mij”.
De rechter vroeg wat dat te betekenen had. Euplus antwoordde: “Het is de Wet van mijn Heer, die mij is opgelegd”. “Door wie?” “Door Jezus Christus, de Zoon van de levende God”. Na deze openlijke belijdenis werd Euplus steeds heftiger gemarteld en telkens weer ondervraagd of hij bleef bij zijn eerdere verklaring. Met de ene hand die nog vrijgelaten was, tekende de martelaar een kruis op zijn voorhoofd en zei: “Ik verklaar opnieuw dat ik christen ben en de Heilige Schrift lees”. En als dan de marteling opnieuw begon, zei hij: “Ik dank U, Heer Jezus Christus, dat ik mag lijden omwille van U; ik smeek U: red mij!”, tot hij geen kracht meer had om te spreken. Maar zelfs toen bleven zijn lippen zich nog bewegen in stil gebed.
Tenslotte tekende de rechter het doodsvonnis. Het werd voorgelezen: “Euplus, een christen, veracht het edict van de keizers, lastert de goden en toont geen berouw. Hij wordt veroordeeld om te sterven door het zwaard”. Daarna werd hem het Evangelie als spot om de hals gehangen op weg naar de strafplaats, terwijl een omroeper voor hem uitging die uitriep: “Euplus, een christen, vijand van de goden en van de keizers!” Maar Euplus riep daar telkens tegenin: “Dank zij U, Christus, mijn God”. Verder bleef hij lezen in het Evangelie dat hij mocht dragen. Zo werd hij onthoofd in 804.

Muchenica-Sosanna-403x543.jpg

De heilige Susanna (Sosanna), de maagdelijke dochter van de Romeinse priester Gabinius, een bloedverwant van keizer Diokletiaan. Deze wilde haar uithuwen aan de toekomstige keizer Galerius, en keizerin Serena kreeg de opdracht Susanna over te halen. Susanna weigerde, tot vreugde van Serena, die in het geheim eveneens christen was. Diokletiaan dacht toen de zaak te forceren door zijn losbandige zoon Maximiaan het meisje te laten onteren. Dit werd gearrangeerd, maar toen Maximiaan in de kamer van de biddende Susanna binnendrong, zag hij boven haar een stralende verschijning die hem zulk een angst aanjoeg dat hij de vlucht nam. Nu werd zij aan de beul overgeleverd, want men kon niet straffeloos de keizer dwarsbomen. Daarom werd zij aan zware folteringen onderworpen en tenslotte onthoofd in haar ouderlijk huis, evenals haar vader en diens broer, de bisschop van Rome, Gaius, in het jaar 295.
Met hen werd ook ter dood gebracht de aanvoerder van de wacht Maximus. De andere familieleden van Susanna: Claudius met zijn vrouw Prepedigna en hun zonen Alexander en Cutias, die zich geheel ten dienste hadden gesteld van de christenen die in de gevangenis en in de mijnen verbleven, werden eerst naar Ostia verbannen, en toen ze zich ook daar ten dienste stelden van de gevangenen, werden zij opnieuw gearresteerd en levend verbrand. Hun gedachtenis wordt eveneens gevierd op 18 februari.

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-235/

The-Son-of-Man-is-the-Lord-of-the-Sabbat  

70797_original.png Het plukken van de aren op de sabbath en de discussie tussen Jezus en farizeeën daarover

Link naar bericht
Deel via andere websites
Geplaatst (bewerkt)

12 augustus

De heilige Muredach was de eerste bisschop van Killala in Ierland. Hij was een tijdgenoot van de heilige Columba en is gestorven in 580.

De heilige Palamon, een der strengste woestijnvaders, was de leermeester van de heilige Pachomios. Hij werkte in Egypte, in het begin van de 4e eeuw.

De heilige Porcarius en zijn medemartelaren. Hij was abt van het beroemde klooster van Lerins. Het eiland werd overvallen door de Saracenen en alle monniken werden afgeslacht in het jaar 730.

Mucheniki-Anikita-i-Fotij_2-403x535.jpg 

De heilige Anicetus de generaal, en zijn neef Photius (Photinus) waren twee christenen te Nikomedië. Toen keizer Diokletiaan zijn maatregelen tegen de christenen liet omroepen, riep Anicetus dat hij zich niet liet intimideren door die bedreigingen en dat niets hem Christus zou doen verlaten.
Hij werd op slag gegrepen en veroordeeld om voor de leeuwen geworpen te worden. De betreffende leeuw deed hem echter niets en kwam rustig bij hem liggen. Enthousiast klom de jonge Photius over de omheining en kuste zijn oom. Daarop werden zij samen in de gevangenis geworpen, waar ze drie jaar vergeten werden. Toen Diokletiaan afstand deed, regelde hij de achterstallige zaken en hij liet beiden verbranden in de grote stookinrichting van de publieke baden, in het jaar 305.

Mucheniki-Pamfil-i-Kapiton-403x430.jpg

Ook nog op deze dag de heilige martelaren: Kapiton en Pamfilos, onthoofd; Crescentianus‚ Juliana, Largius, Nimmia en Quiriacus, die met de heilige Afra (5 augustus) hebben geleden in Augsburg; Julianos en Makarios in Syrië; en Gracilianus en de maagd Felicissima te Faleria in Toscana.

Eveneens op deze dag de heilige Sergios en Stefanos, monniken van Melos; Kastor, monnik; Taurinus, eerste bisschop van Evreux, 4e eeuw; Eusebius, bisschop van Milaan; Herculanus, bisschop van Brescia; en Cecilia, abdis van Remiremont, 7e eeuw.

Door de gebeden van deze en al Uw heiligen, Heer Jezus Christus onze God, ontferm U over ons en red ons. Amen.

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-236/

maxresdefault.jpg

70912_original.png "Het teken van de profeet Jona" als voorafbeelding van Christus' rust in het graf en opstanding

bewerkt door Modestus
Link naar bericht
Deel via andere websites

13 augustus

De heilige Junianus, geboren in de streek van Poitou, neigde reeds vroeg naar het geestelijk leven. Hij had zich teruggetrokken als kluizenaar te Chaulnai en wijdde zich aan het mystiek gebed. De heilige Radegundis had hem eens ontmoet en tussen die twee ontwikkelde zich een blijvende vriendschap. Ze bleven in briefwisseling en stuurden elkander godsdienstige geschenken.
Intussen stelden verschillende heilsbegerigen zich onder zijn geestelijke leiding en brachten hem ertoe de priesterwijding te aanvaarden, om beter te kunnen dienen bij de heiliging van de gelovigen. Toen hun aantal toenam, bouwde Junianus een abdij met de regel van de heilige Benedictus. Hijzelf bleef echter het kluizenaarsleven volgen, al behield hij wel de leiding van het geheel. Soms begaf hij zich naar een afgelegen kluis om enige tijd in de eenzaamheid te verblijven.
Toen hij zijn einde voelde naderen stelde hij zijn meest vertrouwde leerling aan als zijn opvolger. De 13e augustus 587 stierf hij, op hetzelfde ogenblik als Radegundis, naar achteraf bleek.

De heilige Radegundis, koningin van Frankrijk, was een jonge prinses van Thuringen, die in handen was gevallen van de Franken, onder Theodebert, de kleinzoon van Clovis. Zij werd opgevoed in het paleis van de koning in Soissons, waar het haar taak was de kerk schoon te houden. De latere koning Clotharius, een wrede woesteling, wilde haar tot vrouw. Radegundis vluchtte met een schip de rivier af, maar zij werd gevangen genomen en tot het huwelijk gedwongen.
Dit huwelijk duurde zes jaar. Toen de koning haar broer vermoord had, vluchtte zij opnieuw, ditmaal met meer succes. Zij bereikte de heilige Medardus, de bisschop van Noyon, en vroeg hem haar te verlossen van deze walgelijke band en haar aan God te wijden. Medardus weigerde eerst, maar toen zij dreigde dat haar bloed over zijn hoofd zou komen, wijdde hij haar tot diakones.
Zij leidde een verstorven leven te Sais in Poitou, maar toen zij hoorde dat Clotharius onderweg was om haar met geweld terug te brengen, vluchtte zij naar de kerk van de heilige Hilarion in Poitiers. Daar schreef zij een brief naar haar echtgenoot met het verzoek haar vrij te laten. Deze had al lang weer een andere vrouw op het oog en zond haar nu zelfs geld om een klooster te bouwen: de abdij van het Heilige Kruis in Poitiers, waar zij haar tijd grotendeels besteedde aan het verplegen van zieken en het bedienen van de armen, terwijl zij zelf nauwelijks enig voedsel gebruikte.
Zij zond een gezantschap naar keizer Justinus II in Konstantinopel om een deeltje te vragen van het ware Kruis. Dit werd toegestaan. Bij de aankomst daarvan wilde zij een plechtige bijeenkomst van heel de stad organiseren voor de ontvangst. Dit werd tegengewerkt door de toenmalige bisschop, waarop Radegundis een vlammend beroep deed op koning Sigebert. Toen deze zijn medewerking verleende, smolt de oppositie weg. De poorten van de stad werden geopend en met de grootst mogelijke plechtigheid werd de kostbare reliek naar de kloosterkerk gebracht. Voor deze gelegenheid schreef Venantius Fortunatus, een vriend van Radegundis, zijn beroemde hymne “Vexilla Regis prodeunt…”
Radegundis stierf op deze dag in 587. Zij werd begraven door de heilige Gregorius, de bisschop van Tours, die ook haar leven beschreven heeft.

De heilige Wibertus was met Bonifatius uit Engeland naar Duitsland gekomen. Daar werd hij abt van Ordorf, en later van Fritzlar. Hij is gestorven in 741.

Ook nog op deze dag de heilige martelaren: Cassianus, gedood te Todi in Umbrië onder Diokletiaan; en Centolla en Helena te Burgos in Spanje.

Eveneens op deze dag de heilige Seridos, abt van het klooster bij Gaza, 6e eeuw; Vitalina, maagd in Auvergne, 4e eeuw (ook gevierd op 21 februari ); en Wibertus, eerste bisschop van Haarlem.

a73e4d121f39e12d82ab7d1b45fc65a0.jpg Keizerin Irene IV van Byzantium

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-237/

71173_original.png 

Poseshchenie_2.jpg Maagd Maria te gast bij haar nicht Elisabeth

Link naar bericht
Deel via andere websites

14 augustus

De heilige Markellos bisschop van Apamea, was afkomstig van Cyprus, waar hij een hoog staatsambt had bekleed. Hij was een besluitvaardige persoonlijkheid, en toen hij een bewust christen werd, brak hij op een radicale manier met zijn vorig leven, verliet zelfs zijn land en werd monnik in Syrië. Later werd hij gekozen tot bisschop van Apamea. Naast zijn gewone bisschopswerk toonde hij bijzondere ijver bij de uitvoering van het programma dat keizer Theodosios de Grote had opgesteld voor de vernietiging van de heidense tempels. Hij trok daartoe met een afdeling soldaten, die slag moesten leveren tegen de woedende boeren, door zijn eparchie. Hijzelf hield zich daarbij op de achtergrond, omdat hij zich moeilijk bewoog door jicht. Maar in Aulone werd hij tijdens het gevecht door de boeren overvallen en levend verbrand, in 389.
De hoofddaders werden opgespoord en de zonen van de bisschop wilden bloedwraak uitoefenen. Maar de andere bisschoppen kwamen tussenbeide en verklaarden dat Markellos’ vrienden en verwanten eerder God moesten danken omdat hij de eer van het martelaarschap was waardig gekeurd.

Prorok-Mihej-403x494.jpg

De heilige Micha (Micheas), een van de zogenaamde 12 Kleine Profeten, profeteerde ten tijde van de koningen Joathan, Achaz en Hizkia, tussen 750 en 700 voor Christus, en hij was dus een tijdgenoot van de profeet Jesaja. Hij was afkomstig uit de stad Morasthi ongeveer 20 km ten zuiden van Jeruzalem, en uit de stam Juda. Hij is vooral een boeteprediker en geselt de ontrouw van speciaal de leidende standen, maar hij opent tegelijk op indringende wijze het messiaanse perspectief. Het meest bijzondere is dat hij Bethlehem aanwijst als de geboorteplaats van de Verlosser.
Zijn kritiek haalde hem de woede der regeerders op de hals. Achab wilde hem laten grijpen, maar Micha wist te ontkomen naar het ontoegankelijke bergland. Achabs zoon, Joram, kreeg hem toch in handen en liet hem ophangen.

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-238/

Adoraci%25C3%25B3n+de+los+pastores.jpg

%D0%98%D0%BA%D0%BE%D0%BD%D0%B0-%D0%A0%D0 Geboorte van Jezus Christus

Link naar bericht
Deel via andere websites
Geplaatst (bewerkt)

15 augustus

image_16.png?itok=zJaZ12rd

Ontslaping van de heilige Moeder Gods. In apocrieve evangeliën staan de gebeurtenissen rond de dood van de heilige Moeder Gods vermeld.
Na Christus’ Hemelvaart bleef de Moeder Gods, overeenkomstig de wens van haar Zoon aan het Kruis, onder de hoede van de heilige apostel Johannes. Drie dagen voor haar sterven verscheen haar de aartsengel Gabriël op de Olijfberg, om haar de sterfdag bekend te maken. Zij liet toen haar kamer en bed versieren, wierook en kaarsen branden, haar zelf vervaardigde kleren liet zij uitdelen aan de weduwen en maagden die bij haar leefden, en zij vroeg om begraven te worden in Gethsemane, tussen de graven van haar ouders en die van Jozef, haar verloofde.
Zij troostte allen die wenend bij haar waren aangekomen en beloofde dat zij hen niet als wezen zou achterlaten, maar bijstaan en voor hen bidden. Op deze dag werden de apostelen in de plaatsen waar zij het Evangelie predikten, plotseling opgeheven in de lucht, en naar Jeruzalem overgebracht.
Toen doorstraalde een wonderbaarlijk licht het gehele huis, en Jezus Christus trad binnen, omgeven door een schaar van engelen en heiligen, om haar reine ziel in ontvangst te nemen.
Vol eerbied kusten de apostelen het zuivere lichaam van de gestorven Moeder Gods, en droegen het op hun schouders naar de begraafplaats. Ordebewaarders van de Joden wilden hen lastig vallen, maar een lichtende wolk, die als een kroon over de baar opstraalde, plaatste zich als een hechte muur tussen de baar en de aanvallers, van wie de hardnekkigsten werden verblind toen zij er doorheen wilden dringen. En toen de joodse priester Antonios de baar ter aarde wilde werpen, waren plotseling zijn handen afgehouwen en bleven aan de baar hangen. Op het gebed echter van de apostelen werden allen genezen, en Antonios kwam later terug om zich te laten dopen.
Het lichaam van de heilige Moeder Gods werd in een grot geplaatst, die afgesloten werd met een grote steen. De apostel Thomas kwam pas na drie dagen, ontroostbaar over zijn afwezigheid. Toen openden de apostelen het graf, opdat hij tenminste haar lichaam zou kunnen vereren, doch dit bleek daar toen niet meer aanwezig te zijn. Alleen haar kleding lag er nog.
Diezelfde avond werden de gelovigen, die in gebed bijéén waren, getroost door een verschijning van de Moeder Gods in de lucht, omgeven door scharen engelen.
Oorspronkelijk werd de Ontslaping op sommige plaatsen gevierd op de 18e augustus, de dag dat het graf geopend werd, maar op wens van keizer Maurikios wordt sinds het jaar 582 het feest overal gevierd op 15 augustus.

[...]

Ook nog op deze dag de heilige martelaar Neapolysos (Napoleon), gedood te Alexandrië onder Diokletiaan.

Eveneens op deze dag de heilige Carthen (Maccarthen), een leerling van de heilige Patrick, bisschop van Clogher, gestorven in 506; Levki, stichter van Wolokolamsk, met Adrianos en Zosimas; Chariton; en Arnulphus, bisschop van Soissons.

Door de gebeden van deze en al Uw heiligen, Heer Jezus Christus onze God, ontferm U over ons en red ons. Amen.

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-239/

71677_original.png

De herders aanbidden de geboren Christus

bewerkt door Modestus
Link naar bericht
Deel via andere websites

16 augustus

Muchenik-Diomid-403x530.jpg

De heilige Diomedes uit Tarsos leefde als arts in Nicea. Hij genas de zieken niet alleen naar het lichaam, maar schonk ook gezondheid aan hun ziel, daar zijn edelmoedigheid en vurige overtuiging hen er vaak toe bracht ook christen te worden. Daarom werd hij tijdens de vervolging van Diokletiaan in 304 als christen gevangen genomen en geboeid naar Nikomedië gebracht om daar terechtgesteld te worden. Hij stierf echter onderweg, waarschijnlijk aan een hartaanval. De soldaten hieuwen hem het hoofd af om dit naar de keizer te brengen als bewijs dat zij hem niet hadden laten ontsnappen, maar zij werden daarvoor met blindheid gestraft. Zij begrepen de reden en genazen toen zij het hoofd weer bij het lichaam legden. De heilige Diomedes wordt aangeroepen bij het sacrament van de ziekenzalving.

De heilige Gerasimos was in 1509 geboren in Trikala (Peloponnesos), uit de beroemde familie Notaras. Hij was een intelligente en ijverige knaap, en reeds jong legde hij zich toe op de studie van de Heilige Schrift. Hij wilde Christus zo consequent mogelijk navolgen, en toen hij volwassen werd, trok hij daarom weg uit zijn land en de eervolle toekomst die hem daar wachtte, en ging naar het voor de westkust gelegen eiland Zakynthos. Daar leefde hij enige tijd als kluizenaar, maar hij begreep dat hij daar nog niet rijp voor was.
Hij trok toen heel het Griekse gebied rond op zoek naar geestelijke leermeesters, en bij elk van hen bleef hij enige tijd. De langste tijd verbleef hij op de Heilige Berg, de Athos. Vandaar trok hij naar Jeruzalem om de heilige plaatsen te vereren waar onze Verlosser had geleefd. Ook trok hij door heel het Midden- Oosten, de woongebieden van de oude woestijnvaders. Bij zijn terugkeer ging hij weer naar Jeruzalem en was daar een jaar lang altaar-dienaar in de kerk van het levenschenkend Graf. Hij werd opgemerkt door de heilige patriarch Germanos. Deze wijdde hem priester en Gerasimos diende bij hem gedurende 12 jaar.

Na een verblijf aan de Jordaan, waar hij de volkomen veertigdaagse vasten hield, zonder ook maar iets te eten of te drinken, begon hij weer een trektocht over Kreta naar Zakynthos, waar hij een kleine grot vond in een steile rotswand boven de zee. Daar leefde hij 5 jaar, uitsluitend van een weinig gekookte peulvruchten.
Maar weer trok hij verder en hij kwam tenslotte op het eiland Kefalonia. Bijna een jaar bleef hij in een grot bij Speleon, en vertrok toen naar Omala, waar midden in het bos een icoon was gevonden van de heilige Moeder Gods, door het nachtelijk licht dat ervan uitging en door de bomen scheen. Op uitnodiging van de priester van het dorp en diens beide zusters, die daar als monialen leefden, vestigde Gerasimos zich op de plaats van de vondst. Hij begon de plek te ontginnen, rooide de bomen, groef een bron uit en legde een boomgaard en wijngaard aan. Het is de enige bron die in heel de omtrek te vinden is en levert nog altijd overvloedig water, ook wanneer alle andere putten in die streek uitgedroogd zijn.
Gerasimos bouwde daar een kerkje en verschillende cellen, en er ontstond een zusterklooster waar hij dagelijks onderricht gaf. Vele zieken kwamen naar hem toe en vonden genezing door zijn gebed. Ongelukkigen vonden troost door zijn woorden. Wie door kwade hartstochten bevangen waren, kwamen tot bekering.
Langzamerhand was Gerasimos meer dan 70 jaar oud. Hij had 19 jaar in Omala geleefd. Nu riep hij nog eenmaal zijn geestelijke kinderen bijeen en vertelde hun dat het einde van zijn leven was gekomen. Hij vermaande hen nog eens om de goede strijd te volbrengen en zegende hen voor de laatste maal. Toen vertrok zijn ziel naar het hemelse vaderland. Vele wonderen geschiedden bij zijn graf.

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-240/

55849_original.jpg Heilige grijsaard Simeon en profetes Anna ontmoeten baby Jezus in de tempel en profeteren over Hem.
4487a8b1047327dddf8ee0d0da45a85c.png

Link naar bericht
Deel via andere websites

17 augustus

De heilige Alypios de iconenschilder van het Holenklooster te Kiev, had dit werk geleerd van een Griekse monnik die daar op bezoek kwam. Hij heeft de kerk van het Holenklooster geheel beschilderd. Verschillende van zijn iconen zijn later door wonderen verheerlijkt. Hij is gestorven in 1114.

De heilige Eutychianos, Filippos, Kyprianos en Straton waren inwoners van Nikomedië en enthousiaste christenen. Door hun kritiek op de zedeloze toneelvoorstellingen, begon het schouwburgbezoek te dalen naarmate het aantal christenen toenam. Dit viertal werd daarvoor verantwoordelijk gesteld, en na allerlei martelingen moesten zij de vuurdood sterven, in 303.

De heilige Filippos, kluizenaar op de Jankovberg bij Ustjug. De bewoners bouwden voor hem een klooster, maar hij wilde daar geen overste worden. Hij heeft er als gewoon monnik geleefd tot aan zijn dood in 1662.

Svjatoj-muchenik-Miron-403x537.jpg

De heilige Myron uit Achaja werd onder keizer Decius als priester aangesteld in de stad Egea. Hij was een welopgevoed en alomgeëerd man, maar toen de stadsbestuurder tijdens de viering van Christus’ Geboorte de kerk binnendrong om de gelovigen te arresteren poogde Myron door luidkeels te protesteren de aandacht op zichzelf te vestigen. Hij werd daarom gevangen genomen en aan allerlei martelingen onderworpen, met de bedoeling hem van het geloof afvallig te maken en hem dan ten voorbeeld te stellen aan de andere christenen. Maar niettegenstaande de telkens terugkerende ondervragingen op de pijnbank bleef hij standvastig, en werd toen in Keryka onthoofd, in het jaar 251.

De heilige Mammas was een 12-jarige herdersjongen die de dood vond door steniging te Caesarea van Kappadocië, tijdens de vervolging van Aureliaan, rond 275.

De heilige Patroclus was een rijk burger van de stad Trikosini (Tours in Frankrijk) bekend om zijn milddadigheid voor armen en zieken. Tijdens de vervolging onder Aureliaan werd hij onthoofd.

https://orthodoxasten.nl/evenementen/heiligen-van-de-dag-241/

i400.jpg i400.jpg 

De heilige familie vlucht naar Egypte

Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Gast
Antwoord op deze discussie...

×   Plakken als rijke tekst.   Opmaak herstellen

  Er zijn maximaal 75 emoticons toegestaan.

×   Je link is automatisch geïntegreerd.   In plaats daarvan als link tonen

×   Je voorgaande bijdrage is hersteld.   Tekstverwerker leegmaken

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen in vanaf URL.


×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

We hebben cookies op je apparaat geplaatst om de werking van deze website te verbeteren. Je kunt je cookie-instellingen aanpassen. Anders nemen we aan dat je akkoord gaat. Lees ook onze Gebruiksvoorwaarden en Privacybeleid