Alle activiteit

Slecht nieuws voor de pimpelmees.

Vanwege de goede leervaardigheid van de pimpelmees moest rond de jaren 1960–1970 in Engeland een alternatief gezocht worden voor de sluiting van melkflessen.

Dat is slecht nieuws voor de dief.

Ja, dat is het goede nieuws, het is altijd hetzelfde.

En zo zal mijn interpretatie belangrijk zijn.

Dat gat heb jij gemaakt, wat we zien en hoe we dat interpreteren is een andere kwestie.

Pronken met andermans veren bedoel je.

In het gebruik zien we nog veel meer, dat is het goede nieuws.

Stelen doen we allemaal.

Plinius de Oudere had geen aanleg voor metafysica, natuurkunde of wiskunde, wat waarschijnlijk de reden is waarom Naturalis Historia op een vlotte, humoristische manier is geschreven en niet op een theoretische manier zoals gebruikelijk is voor een encyclopedie.

Oh, dank je, we maken er veelvuldig gebruik van.

Helemaal niet. Ze heeft het idee van mij afgekeken en er vervolgens patent op aangevraagd. Maar ik heb schijt aan dat patent.

Die gadget zou gemaakt zijn door Laura Broux, in samenwerking met creatief schrijven. Zo simpel en klein dat het ook is, ronduit prachtige vondst vind ik.

Geen hoofdbedekking is ook fijn: een kaalgeschoren kop met baard. Voor als ik me heel direct wil voelen, ketst ook alles lekker op af.

Tot vijf valt redelijk mee, tot nul een andere kwestie.

Ik ben meer van de petjes. En daar heb ik maar 1 soort van: de briljante baseballcap Feiten & info “Wat weten we echt?” Soms zet ik een muts op, dan voel ik me wat emotioneler en intuïtiever.

Niet veel geld om handen hebben heeft zijn voordelen! Ik doe dit al geruime tijd en het is even wennen, maar prima te doen. Men beweert wel eens dat mensen in de bijstand minder lang leven. Daar wil ik wel een balletje over opgooien, gaan we die over 40 jaar vangen...

Eerlijk gezegd, die hoedjes van De Bono gaan me ver boven het petje.

Hij is terug en pakt het anders aan. Gelukkig op de winnaar gewed, scheelt weer wat centen.

De AI in een humanoïde robot bedenkt en plant bewegingen, leert van fouten en kan improviseren binnen zijn programma. De geest ontbreekt: de robot “wil” niets zelf, het heeft geen motivatie of subjectieve ervaring. Met andere woorden: AI = de hersenen die rekenen en plannen Geest = datgene dat werkelijk voelt en keuzes beleeft Het is alsof je een meesterchoreograaf in een computer stopt: de dans wordt perfect uitgevoerd, maar de computer “voelt” de muziek niet. Vergeet de reacties op deze video maar die uiteraard weer eens vreselijk emotief van aard zijn. Ze zijn nog ver weg v

Als elke uitleg weer een nieuwe uitleg nodig heeft, zonder ooit bij een eindpunt te komen, zit je in regressie. Maar dat heeft bitter weinig te maken met de actualiteit zoals we heden ervaren, het is een weetje zoals er wellicht wel duizenden zijn.

In mijn overdenking kwam naar voren dat de erfzonde weliswaar een toestand beschrijft waarvoor de mens zelf niet gekozen heeft, maar dat dit de persoonlijke verantwoordelijkheid niet opheft. De mens kan zijn gebrokenheid niet eigenhandig herstellen, maar blijft wel aanspreekbaar op zijn reactie daarop. Werkelijke verantwoordelijkheid ligt dan niet in zelfredzaamheid, maar juist in het besef van afhankelijkheid: de vrije keuze om zich tot God te wenden en het herstel uit handen te geven. Zoals iemand die aan het verdrinken is en gered moet worden. De verdrinkende kan het vaste land niet op

Me vorige hond wou maar niet dood. Die sleepte zich ook zo voort op de voorpoten. Nog een soort van rolstoel geprobeerd... wou ie daarmee zijn hok in. Dat ging niet. Ik kon geen afscheid nemen van die hond, maar dat kan net zo goed mishandeling zijn. Een goede eigenaar rekt geen leed omdat hij aan zichzelf denkt. Deze hond heeft mazzel met zijn voorganger en wordt op tijd door mij afgemaakt. Zoals die hond mij heeft beschermd op momenten, zo zal ik hem beschermen. Al moet er een Sneako met grote bek bij dood.

Soms denkend dat de kracht van eenvoud en kleine dingen volledig haaks staat op een niet-aflatende stroom aan begrippen waar ik van m'n leven nog nooit van gehoord heb. Alsof ze zich manifesteren in een ander deel van wat we werkelijkheid plegen te noemen, zoals het euhemerisme bijvoorbeeld.

Sommige scenario's passen misschien beter in een sprookjesboek, ze doen ons even wegdromen om vervolgens terug te landen in het leven van alledag. Het zegt dus niet dat dergelijke scenario's niet bestaan, het enige dat ze doen is menig lachspier activeren, ongeloofwaardig.