Alle activiteit

‘De wijsheid leeft in het licht’-meditatie: Probeer je iets voor te stellen bij de zin ‘de wijsheid leeft in het licht (imaginatie-fase). Zodra het begint te borrelen en te wervelen ontspan je je, m.a.w. nu verslap je de aandacht die je bij de beeld-opbouwende-kracht hebt weten te houden. Af en toe kun je dingen zien opflitsen. Het etherische denken komt tot leven (inspiratie-fase). Daarna doet zich een toestand voor die op inslapen lijkt. Hierin kun je langzaam de geestelijke wereld waar beginnen te nemen (intuïtie-fase). In plaats van de zin ‘De wijsheid leeft in he

Grasduinen kan je dorstig maken, zelfs al heb ik geen flauw idee naar wat precies.

Idd, alleen de imaginatie fase verschild; en dat geldt straks ook voor de 3e oefening. Als je dingen wilt realiseren, dan moet je daar tijd voor vrij maken. Deelnemen aan een forum kost ook tijd. Een Amerikaanse zen-meester Jeff Shore zei ooit tegen mij: Choose you time wisely.

Strikt literair beschouwend, ik merk dat 4-5-6 in beide oefeningen nagenoeg hetzelfde zijn. Wellicht, door je zinspelingen, doe je dit zelf al lang, zodat het voor leken maar weinig betekenis heeft? Tenslotte, wie heeft daar effectief de tijd voor?

Veel dank, zo begrijp ik beter in welke context dit kan gezien worden. Niet alles valt weg te redeneren met lukrake citaten.

De rozenkruis-meditatie: Stel je een plant voor. Bouw de plant op m.b.v. je denken, je herinneringen/verbeelding. Door deze plant stroomt groen plantensap. Ervaar/merk op: zijn groei wordt gekenmerkt door volgzaamheid, wetmatigheid en harmonie (imaginatie-fase). Stel jezelf een mens voor. Het bloed van deze mens zit vol driften, hartstochten en begeerten. Ervaar/merk op: de mens kan en moet net zo kuis worden als de plant (vervolg van de imaginatie-fase). Stel je een zwart houten kruis voor. Om het snijpunt waar de balken elkaar kruisen leg je een krans met 7 rode rozen. Er

Hogere geestelijke organen zien er niet uit zoals de lever, de nieren enz. Het zijn ronddraaiende wervelende energie aanzuigende en verspreidende ‘raderen’ (dit bij gebrek aan een beter woord). Ze zitten op zeven verschillende plaatsen in een onzichtbaar wezensdeel van ons lichaam (ik meen het astrale) en zijn maar voor de helft actief. Om ze te verder te ontwikkelen en tot activiteit te brengen is oefening nodig. Dit oefenen dient gepaard te gaan met vooruitgang willen maken op moreel gebied. Later zal ik twee variaties geven op een eerste oefening die ik gisteren heb gepost in het onderwerp

Net wat ik dacht.

Intrigerend, heb je daar ook voorbeelden van? Misschien dat de terminologie me wat in verwarring brengt, of het is iets waar ik nog nooit van gehoord heb.

Je bedoelt iets anders, omdat er helemaal niets gezegd is geweest.

De mercuriusstaf-meditatie (twee varianten op deze oefening volgen later): Stel jezelf een loodrechte lijn voor, een staf. Om deze staf kronkelen twee slangen, de ene stelt ‘de dag’ voor, de andere ‘de nacht’. De slang die de dag voorstelt bestaat uit een gestippelde lijn, de lijn die de nacht voorstelt is ononderbroken. Beide lijnen liggen in halve cirkels tegenover en boven elkaar. In de mercuriusstaf hebben we een symbool voor de ontwikkeling van het ik door de ervaringen van de dag en de nacht (imaginatie-fase). Na een poosje denk je niet meer aan de mercuriusstaf maar neem j

Ik sprak slechts de garagist tegen.

Over de catharsis wordt nog gezegd: Met deze organen kunnen vervolgens geestelijke zaken worden waargenomen.

Rechtgezet.

Ik zal dan maar verder gaan met de hier onpopulaire vertolker van het esoterische christendom: Rudolf Steiner … Vooraf even ter info: onderstaande citaat-stukjes uit Isis – Maria – Sofia van R.S. hoeft men wat mij betreft niet voor waar aan te nemen. Ze zijn niet te min indringend en intens. ‘Jonkvrouw Sofia’, is het gelouterde astrale lichaam (het gevoelslichaam, d.w.z. het ‘lichaam’ waar onze emoties, driften en innerlijke gevoelswereld zich bevinden); het kosmische wereld-Ik (Christus), dat door de ‘jonkvrouw Sofia’ ontvangen wordt is de heilige Geest dat vanaf dat moment uit het gelo

Louter administratief, ik denk dat je verkeerd gequote hebt.

Ik meen dat Vrouwe Justitia wikt en weegt. M.a.w. het gaat haar niet om een evenwicht tussen polariteiten. Ad. A. Ik vul aan: want Hij is het grootste waarmee het kleinste samenvalt (Cusanus). Ad. B. Er zit geen evenwicht in polariteiten, ze stoten elkaar juist af als ik naar het verschijnsel magnetisme kijk. Complementariteit is voor mij denken in en-en. Als je dat bedoeld, dan is dat volgens mij de eerste keer dat ik je een dergelijk advies op dit forum zie geven. Heb je je bekeerd?

Het is beter geen getallen te gebruiken wanneer je iets aan Hopper schrijft, straks begint hij helemaal te flippen. Kortom, er is niks geestelijks aan, alleen dwingelandij.

Ik wil mezelf hier niet verdedigen, maar aan de andere kant wil ik toch ook niet onvermeld laten dat ik de naam Steiner maar 1 x in deze discussie heb genoemd en dat ik alleen het 4-ledige mensbeeld – dat ik van hem heb – ter sprake breng. Dit mensbeeld had ik natuurlijk ook zelf kunnen verzinnen want het is erg voor de hand liggend. Men kan ook zelf eenvoudig nagaan of dit wel of niet klopt/zou kunnen kloppen.

Woordwaarde is een bekend verschijnsel in geocaching om van woorden of letters getallen te maken. Aan elke letter wordt een waarde toegekend die vervolgens opgeteld en eventueel doorgeteld totdat er slechts één getal overblijft. Geocaching is een spel en vrije tijdsactiviteit waarbij gebruik wordt gemaakt van een gps-ontvanger om ergens ter wereld een ‘cache’ te vinden. Een cache is gewoonlijk een kleine waterdichte doos, met een logboek en een ‘schat’.

Ik denk dat de zaak vrij hopeloos is. Dezelfde categorie als TTC: een geest die allerlei pseudo-kennis heeft opgedaan (copy paste) en dit als 'verlicht' of zo voordoet. Voor je het weet zit ik hier te reageren op een geconditioneerde geest i.p.v. dat jij eens van die geconditioneerde geest probeert af te komen. Dan ben ik steeds bezig allerlei Steiner quotes tegen te spreken welke zich als conditionering in jouw geest hebben gevestigd.

Ja, de sleutel verandert niet, verschillende mensen kunnen hier verschillende toepassingen in zien. Op deze manier kunnen er ook op diverse domeinen kloven ontstaan, met lange woordenreeksen die finaal misschien totaal irrelevant zijn. Probeer anders zelf eens, het is werkelijk fascinerend hoe dat werkt.

Een sleutel bewerkt een effect en kan daarom niet zonder tijd en grootte en plaats en richting zijn. Want er komt een kracht aan te pas, dat is een extra effect per tijd. Jij bedoelt met tijdloos dat de sleutel altijd een effect sorteert, welk effect beschreven wordt als zelfveranderend of zelfs zelfneutraliserend, wat technisch gezien een verandering van de eenparige voortgang betreft, omdat herstel van eenparigheid ook beschouwd kan worden als een verandering. Maar de sleutel zegt van zichzelf, zeg ik, dat daarvoor een bepaalde afstand en een bepaalde tijd geldt. Dat is wel tijdloos als ef

Hoe kun je nu zeggen dat ik hier (zie hieronder) de geest der wereld beschrijf waar je eerder zegt: ‘De geest der wereld is een Bijbelse uitdrukking om de natuurlijke mens te karakteriseren.’? Zou de natuurlijke mens moeite doen om zijn lagere delen om te vormen tot hogere en kunnen zeggen: ‘Hoe groots, hoe verheven, hoe goddelijk, hoe onmisbaar voor de ontwikkeling is mijn door de goddelijke wereld geschonken Ik!’

Vergelijk het misschien met hoe Judith Wambacq het prachtig verwoordt, elke interpretatie van een kunstwerk is de verkrachting ervan. Ze verwijst hiermee naar haar studenten die vaak vrezen dat kunst denken wordt, en hiermee de intrinsieke waarde van een kunstwerk ernstig beperkt.