Alle activiteit

We kunnen, denk ik, maar niet voorzichtig genoeg zijn, volgens de san kunnen baobabben immers uit de lucht komen vallen.

De VN is een menselijke poging om recht en vrede te brengen. Het is in essentie menselijk, pragmatisch, en geen religieus instrument. De synagoge van satan wordt inmiddels aan gebouwd in Israël; de derde tempel. Ze verwachten nog steeds de wederkomst van een menselijke Christusfiguur, en zullen die krijgen in de gedaante van de antichrist.

Rotifera baren geen zorgen, die overleven oorlogen met sprekend gemak.

Het is tijd terug te keren naar Christus' onderwijs en die synagoge van de satan aan haar lot over te laten. Niet onze zaak.

Ja, hier wordt opnieuw uitgegaan van de Wachttoren-vertaling en bijbehorende uitleg, niet van de gangbare Bijbeltekst. Daardoor praten we langs elkaar heen: conclusies liggen al vast en de Schrift wordt daaraan aangepast. Met verschillende ‘bijbels’ en vooronderstellingen is een inhoudelijke dialoog onmogelijk. Het voortdurend terugvallen op dezelfde interne uitleg en aangepaste vertaling, ongeacht de tegenargumenten, begint haast neurotisch te ogen. Tegen een papegaai praten is tenminste nog leuk; daar verwacht je geconditioneerd gedrag van. Maar tegen een mens die zo doet… daar kan ik g

Jezus is het middel van God tot redding. Dat moeten we als eerste in gedachte houden. Jesaja 44:6 geeft inderdaad aan dat Jehovah de Eerste en de laatste is, wat in het Grieks Alpha en Omega is. Openbaring 22:13 slaan niet op Jezus maar op God, de Vader, Jehovah. Alpha en Omega slaat altijd op de Vader, dus ook hier. Openbaring 22 is geen makkelijk hoofdstuk. Er zijn hier 4 sprekers die beurtelings wat zeggen: Jezus (vers 12,16), Jehovah (vers 13), Johannes (vers 8 en de engel (vers 9). In de Wachttoren is hierover een vraag gesteld door lezers: ● Openbaring 22:13 (NW) spreekt van de „Alp

Dat het verlies van een dierbare iemands leven kan veranderen, is mild uitgedrukt wat in woorden niet te vangen is.

Unitarisme verbindt jodendom, islam en WTG; de incarnatie onderscheidt het christendom.

Voor Carl Gustav Jung was synchroniciteit iets heel precies omschreven, in de zin van een betekenisvolle samenloop van innerlijke en uiterlijke gebeurtenissen zonder aantoonbare oorzaak-gevolgrelatie.

Parthenogenese is niet hetzelfde als ongeslachtelijke voortplanting, dat is ruimer en slaat bijvoorbeeld ook op vegetatieve vermeerdering.

Is in iedere goede Bijbel te vinden.

Had er nog een donut bijgenomen, zo wordt dat snel koud inderdaad.

Dat kopje thee van jou is inmiddels wel koud. Anyway: vergeten is geen domheid, maar soms een vorm van genade.

We kunnen slechts berusten, en hopen zonder enige verwachting. In het andere geval zouden we ook nog iets moeten kennen van algoritmen en systeemconfiguraties, not my cup of tea.

Weet je wat het is: hoe meer je weet, hoe meer je lijdt. Wie alle mogelijke zetten en consequenties wil overzien en alles wil weten, ziet ook hoe kwetsbaar en onvoorspelbaar de uitkomst is. “Want bij veel wijsheid is veel verdriet, en wie kennis vermeerdert, vermeerdert smart.” (Prediker 1:18) Inzicht vergroot niet alleen begrip, maar ook het besef van vergankelijkheid, onmacht en morele spanning. Prediker ontmythologiseert kennis, hij ziet scherp dat weten geen verlossing brengt, maar vaak juist ontnuchtering. Prediker is daarin niet cynisch, maar lucide. Gelukkig is mijn g

Dat is het voordeel van simplificaties, niches naar keuze.

Soms is alleen zijn simpelweg: niet gestoord worden in wat aandacht nodig heeft.

Niet nagelaten al diegenen die al op de hoogte zijn van wat er speelt in de zone van de combinatorische speltheorie.

Wat fijn om alleen te zijn.

Ja, zo kom je sneller tot de tweedeling van Marcuse, en trappen die cirkels worden. Het staat allemaal netjes beschreven, hoeven we niet te verzinnen.

Ik kan mijn vertraging versnellen, maar dat vermindert de diepgang en doordachtheid van mijn zetten.

De vertraging versnellen, we zien wel wat het wordt.

Soms ligt de kracht niet in snelle acties, maar in langzame, doordachte zetten. Net zoals ik in schaken liever elke dag een zet neem om volledig te overzien wat mogelijk is, werkt strategisch denken in oorlog en speltheorie het best wanneer men tijd neemt om consequenties, tegenzetten en complexe interacties te analyseren. Het vermogen om geduldig te anticiperen kan beslissingen aanzienlijk verdiepen, en geeft inzicht dat impulsieve acties vaak missen. Tempo is dus relatief: voor sommigen betekent snelheid effectiviteit, voor anderen betekent geduld het verschil tussen overleven en falen. Zelf

Zo af en toe komt er wel eens een schaakbord voorbij, net zoals een veelvoud aan speltheoretische abstracties.

Een soldaat is niet de oorzaak van oorlog; hij is slechts de uitvoerder van een strijd die door omstandigheden en beslissingen van anderen is ontketend. Helaas is oorlog soms noodzakelijk — niet uit verlangen naar geweld, maar uit de bittere noodzaak om te overleven en te beschermen wat wezenlijk is. Toch kan oorlog ook ophitsend werken; verhalen over strijd, heldendom en strategie wekken emoties op die de menselijke geest meeslepen, zelfs wanneer men geen echte oorlogszucht koestert. Als neveneffect kan hij echter schoonheid en orde vernietigen, rozentuinen aan flarden scheuren en alles wat f