Alle activiteit

Ja, als twee rupsen met vlinders in hun buik, het is een mysterie. Veel tegelwijsheden hangen in een klein kamertje, het is dus niet dat we er niet met regelmaat aan herinnerd worden.

Voor de joodse filosoof Abraham Joshua Heschel was het woord ‘verwondering’ erg belangrijk. Dit komt tot uiting in uitspraken als (alles is geciteerd uit zijn boek God zoekt de mens: En: En: Je zou mensen die zich over (geloofs)zaken kunnen (blijven) verwonderen ook hypergevoelig kunnen noemen, al dit veel volwassenen niet (meer) gegeven in een seculiere maatschappij.

Ja, in die zin kan mediteren ook tot verwondering leiden, en net daarom ook hypergevoelig. Metaforen lenen zich om dergelijke fenomenen om te zetten in gewone mensentaal, voor ons, wij, de naakte apen. Of beter, of waarom dat boek van Hegel wel eens interessant zou kunnen zijn, voor wie dit ernstig wil nemen.

Dat is een mooie aanvulling.

Volgens sommigen staat Chronos voor continuïteit, en betekent Kairos juist een tijdelijke onderbreking daarvan. Tijdens dat interval vergeten we als het ware de kloktijd en komen we in een andere tijdervaring terecht, die potentieel onverwachte inzichten voor ons in petto heeft.

Dat is ook wat zichtbaar gemaakt wordt binnen het ELM, kan ook door de tijd geschoven worden. Ja, van vuile sokken tot astrofysica, van bosvogeltjes tot zeesneeuw.

Dat is gans onmogelijk in het land van (hecto)meterpalen. Daarom zul je ergens de vertaalslag noeten maken van mijl naar meter. Als het je niet voor geen meter interesseert. Zie geen ezelsbrug maar zie houvast. Waar dan ook. Alle begin begint met een actie, en een reactie daarop. Als het kip en het ei. Waar zowel kip als ei behoorlijk nauwkeurig en ook abstract te identificeren zijn, kan de wet van behoud van kip niet al te moeilijk zijn. Want de diepgang van herkomst en oorsprong interesseert ons daar even niet.

Het is zelfs onbegrijpelijk waar je zo moeilijk over doet, je hoeft enkel de dualiteit te overstijgen. Dat is toch wat je altijd stelt, en wij blijven achter in de hel.

Het is de geest der wereld welke "grijpend" is, het wil "grijpen" in de wereld. (1 Korinthiërs 2:12) Zoals dit draadje gegrepen wordt door TTC voor de eigen behoeftes. Een aanschouwend voorbeeld, het staat precies diametraal op de bedoeling van deze draad. Het is de kloof tussen ervaring (het innerlijke) en het zintuigelijk waarneembare. Waardoor de illusie ontstaat dat het uiterlijk waarneembare los van God staat. Een geestelijke mens echter gebruikt zijn zintuigen alleen om de wereld waar te nemen en de resterende krachten komen ten goede aan de ziel. Zodat wij niet meer ge

Volgens de simplexmethode kunnen reële optimalisatieproblemen honderden of zelfs duizenden randvoorwaarden bevatten. Afzonderlijk lijken die voorwaarden vaak probleemloos, terwijl hun combinatie onverwachte tegenstellingen kan bevatten. Daardoor is het niet altijd onmiddellijk duidelijk of er überhaupt een geldige beginoplossing bestaat.

Leuk, vind je niet? Je begint zelf over Qi en Pratyahara, je doet net alsof er geen boek geschreven is geweest.

Het duurt ook nooit lang voordat TTC weer een topic verstoort met al zijn copy paste en bij elkaar geharkte spirituele rommel uit allerlei andere godsdiensten......

En Jezus werd uitgeworpen, die oude slang, genaamd de Zoon van God, die de hele wereld misleidt; hij werd op de aarde geworpen, en zijn engelen werden met hem uitgeworpen.

Nog handiger is wanneer je synoniemen gebruikt, dan ontkent Hopper wat hij net geschreven heeft. Het veronderstelt helderheid te brengen, kunnen enkel maar beterschap wensen. Zo zie je maar, het duurt nooit lang.

Daar heb ik geen verstand van. Dit onderwerp gaat over wat de mens op de reis in het innerlijk tegenkomt en (op)merkt. Uiteraard is het gebaseerd op het Evangelie, Voor Dag Hammarskjöld was God een centrale, diepe werkelijkheid. https://www.theologie.nl/dag-hammarskjold-de-innerlijke-reis-als-een-weg-naar-gemeenschap/?srsltid=AfmBOopfF6w_XHfFxHEt6MfbTGAaraErtg2x9x8hcSLD2lV-AxKPAvlw Geen enkel misverstand, bij Dag Hammarskjöld staan we niet zelf centraal, maar God staat centraal. En geen Pratyahara, wat dat ook moge zijn. Dit onderwerp is dan ook niet aan jou bestee

Het wordt alsmaar verwarrender: ‘de mens vertrekt uit de hem bekende [zintuigelijke] wereld’ en direct daarop volgt: ‘de zintuigen nemen de wereld waar en de mens beperkt zich daartoe.’ Dit kan ik niet rijmen. En dan eindig je met: ‘Alle resterende krachten komen dan toe aan de ziel, wat dat ook moge zijn. Maar de mens gaat dat niet allemaal zitten in te vullen. Het is keuzeloos.’ wat niet lijkt aan de sluiten op het vorige. Ik mag hopen dat ik hier niet met een psychisch gestoorde persoonlijkheid te maken heb. Als iets duidelijk en logisch geschreven is kan ik het geschreven nog altijd ni

Ben je wel zeker op het juiste forum te zitten? Eerst begin je, wat Chinees is, over Qi als levensenergie, en nu over Pratyahara dat uit het Hindoeïsme komt.

Dat is reeds geschreven, de mens vertrekt uit de hem bekende wereld , dat is de zintuigelijk waarneembare wereld. Dus dan is het simpel: de zintuigen nemen de wereld waar en de mens beperkt zich daartoe. Niet als een oefening, maar als een levenshouding. Alle resterende krachten komen dan toe aan de ziel, wat dat ook moge zijn. Maar de mens gaat dat niet allemaal zitten in te vullen. Het is keuzeloos.

Eerst eens proeven, kunnen we mee verder.

Is voor iedereen anders; voor mij maken de tijdstippen geen verschil.

Wellicht snap ik geen hout van wat je nu eigenlijk met je onderwerp wilt zeggen. Graag het begrip merkstenen goed uitleggen en dan de reden geven waarom deze belangrijk zijn en voor wat precies.

Las eens ergens dat je dat best doet in de morgen, en 's avond tegen wanneer de zon ondergaat. Weet echter niet of dat enig verschil maakt, dan gewoon in de middag bijvoorbeeld.

Met al die ezelsbruggetjes heb ik het onderhand wel gehad, veel liever loop ik tegen mijlpalen.

Ik ben geen handelaar die iets probeert te verkopen.

Je wilt dus je astrale lichaam lichaam proberen te beteugelen met je ego, en je zegt dan dat dit ego verdwijnt in deze (?) vreugde? Op mij komt dat over als een enorme strijd die maar door weinigen weten te winnen. En dan zal de overwinning wel – net zoals elke overwinning – uitmonden in vreugde. En de mensen die dit doet/gedaan hebben leggen dan a.h.w. merkstenen neer waaraan je kunt zien: 'ah die hebben door hun charisma/keuzes/bekendheid de weg ook gegaan?' Een beetje zoals: ‘als die drugsverslaafde is gestopt, moet het mij ook lukken!’