Alle activiteit

Ik zou het niet beter gezegd kunnen hebben. Misschien Rudolf Steiner ook niet. Ook voor hem was deze houding essentieel/heilig om tot resultaten te komen in zijn werkveld.

Wetenschap gaat over experimenteren en onbevooroordeeld zien wat de uitkomst is, en die aanvaarden. Het is een vorm van vergaande ascese: jezelf opzijzetten en de feiten laten zijn, ookal had je het graag anders gewild. Vanuit dat perspectief is een wetenschapper van hetzelfde kaliber als een ascetische monnik. Hij zet zijn subjectieve smaak, en psychologie opzij en onderwerpt zich aan de werkelijkheid, ook al is die anders dan de eigen smaak, voorkeur, wil ofzovoort. Wiskundige formuleringen beredeneren is een uiterste vorm van ascese. Het is het volledig zich onderwerpen aan de prachti

De bron waar men gevoegelijk uit put is de Bron zelf natuurlijk.

Er bestaan natuurlijk subjectieve gevoelens, en we menen dat er zelfs alleen maar subjectieve gevoelens bestaan. Hierdoor, zo stelt de wetenschap, kun je maar beter al je gevoelens aan de kant te zetten bij het verrichten van wetenschappelijk werk. Maar er bestaan óók objectieve gevoelens. We komen ze tegen als we de levenskrachten bestuderen. Ik heb elders in een ander onderwerp de volgende oefening gegeven. Hij komt uit het nawoord van het boek Voorbij de grenzen van de natuurwetenschap, een boek van Rudolf Steiner, maar het nawoord is geschreven door de inmiddels overleden ingenieur Di

Ja, tussendoor, het verhaal van Daidalos indachtig, zijn een aantal misschien al de afgrond ingeduwd, wat naar ik meen een veel minder prettige ervaring is dan de speelsheid die we voor ogen hadden.

Ja, daar heb je wel een punt. Maar het probleem met de levenskrachten te bestuderen, zoals jij het noemt, is dat het alle kanten uitkan, want er is geen objectieve grond die universeel door iedereen vaststelbaar is; Ten zij zonder kritiek aan te nemen dogma's of een kakafonie aan meningen, zonder lijn in te trekken.

Dan vind ik moet je ook ter kennis nemen van de bronnen waaruit iemand iets ter berde brengt. Dat laat je zo meen ik te kunnen vaststellen jammer genoeg vaak na. Je bijdragen worden daar dan niet waardevoller door, maar juist minder waardevol.

Vanuit een neurodiversiteitsperspectief kunnen binnen dit proces ook verschuivingen optreden, net zoals een veelheid aan variaties niet zelden spanningsvelden, overprikkeling en overweldiging in de hand kan werken. Dit maakt het schema niet onbruikbaar, het fungeert als een landkaart waarin ieder van ons, meer of minder bewust, een uniek parcours bewandelt.

R.S. zal ook wel kennis gehad hebben van de belangrijkste fenomenologische denkers. Zonder kennis van de intentionaliteit van het bewustzijn is fenomenologische reductie ook niet voor de hand liggend. En de fenomenologische denkers zullen op hun beurt weer kennis gehad hebben aan hetgeen Paulus in de Bijbel stelt. Of van hetgeen Plato, Plotinus en anderen wisten. Niemand hoeft de illusie te hebben dat "kennis van de geest" een recent verschijnsel is. Waar het mij om gaat is of ik 'foutjes' kan vinden in hetgeen iemand ter berde brengt. Dan kan ik zien waar deze of gene staat. H

Daar hamert R.S. ook op in Voorbij de grenzen van de natuurwetenschap:

Zeg dat wel, het is als wormgaten trachten dicht te spijkeren, een hachelijke onderneming.

Tribalisme is de natuurlijke mens ten voeten uit, dat is bekend.

Roomsauzen kunnen van smaak verschillen, net zoals hogere impulsen gekaapt door tribalisme niet echt blijk geeft van enige doordachtheid.

Paulus roept de christenen in 1 Korinthiërs 3:3 op om niet langer te twisten en verdeeldheid te zaaien. Hij spoort hen aan om eensgezind te zijn, dezelfde overtuiging te hebben en één te blijven in Christus. Het is de vleselijke mens die twistziek is......

Het onderscheid tussen discussie en debat is zelden helder, het is als zoeken naar het volgende priemgetal.

Husserl introduceerde ooit de fenomenologische reductie, wat wil zeggen dat we onze kennis van de wereld juist reduceren. Dat past ook in de paulinische beschrijving van de geest der wereld. Of zoals Prediker al aangaf: kennis vermeerderen is smart vermeerderen. Fenomenologische reductie maakt de mens 'dom' (arm van geest) en dat is de bedoeling ook. Er is wat mij betreft nooit een gevecht geweest, de Bijbel verbiedt twisten.

Vechten leidt nergens toe. Constructief vragen om verduidelijking, twijfels uitspreken en meedenken wel.

In de ruis der wereldse beslommeringen sluimeren zaden die pas tot volle bloei kunnen komen wanneer ze ook aandacht krijgen.

En ik heb aangegeven dat dit wel degelijk mogelijk is .

Het probleem bij de (natuur)wetenschap is dat men onderzoek doet en aldus tot theorieën komt. En dan wil men vanuit/met deze theorieën verder onderzoek doen om deze theorieën vervolgens ook te kunnen bewijzen. Echter, men komt zo niet in aanraking met de (levens)krachten – en de geestelijke wereld waartoe deze levenskrachten behoren. In de natuurwetenschap blijft men alleen de dode materie bestuderen. Niet het leven.

Mijn antwoorden zijn altijd geïnspireerd door de Bijbel. Hopelijk is dat toegestaan op een forum zoals deze. Een elektrotechnisch ingenieur heeft geen verstand van 'kennen', alleen verstand van kennisvormen. Ergo, een elektrotechnisch ingenieur opvoeren als zijnde "geen dommerik" gaat in tegen Matteüs 5:3 (Zalig zijn de armen van geest). Ik heb het niet zo op die slimme mensen. Voorts kan ik opmerken dat een forum er juist voor bedoeld is om elkaar tegen te spreken. Op een forum waar iedereen het eens is kan geen discussie gehouden worden. Waar TTC wel of niet om gevraagd hee

Een mooi voorbeeld is de orchis militaris zoals een niet nader genoemd forumgenoot toespeelde, rijk aan symboliek.

In het nawoord van het boek met voordrachten Voorbij de grenzen van de natuurwetenschap van Rudolf Steiner laat Dick van Romunde aan de hand van een voorbeeld zien tot welke inzichten Steiners weg kan leiden én dat deze samensmelting van wegen wel degelijk mogelijk is. Dick was elektrotechnisch ingenieur en auteur van o.a. het tweedelige werk Materie en straling in ruimte en tijd. Geen dommerik dus. Ik heb je al vaker betrapt op het feit dat je, zonder je ergens goed in te hebben verdiept, iets aanbrengt om iets te kunnen tegenspreken. Dat doe je nu ook. Ik zou je willen vragen om méé te

Het materialisme gaat er traditioneel vanuit dat de werkelijkheid in de kern bestaat uit meetbare, begrensde, materiële bouwstenen. Maar als we de motorkap van onze meest succesvolle natuurkundige theorie — de Kwantumelektrodynamica (QED) — opentrekken, stuiten we op een gigantisch filosofisch gekronkel. Mijn stelling is dit: de wiskunde van de natuurkunde is niet incompleet of fout. Ze benadert de werkelijkheid juist tot in de absolute perfectie. Maar de vergelijkingen lieten de fysici iets zien waar het pure materialisme simpelweg niet mee om kon gaan: dat de natuur in haar diepste weze

Dat is onmogelijk , want wij kennen slechts ten dele zoals 1 Korinthiërs 13:12 aangeeft. En wat kennen wij dan? Kennisvormen. Maar binnen de liefde des Vaders zal ik kennen, gelijk ook ik gekend ben. Dat is complementair kennen.