Alle activiteit
Deze tijdlijn wordt automatisch bijgewerkt
- Afgelopen uur
-
Zeggen ze al lang, je ziet hoe het gaat wanneer het om die paradoxen gaat.
-
De geest van hetgeen heerst, is altijd al in de geest aanwezig voordat die geest komt tot een filosofie, een ontdekkend inzicht, of zelfs een nieuw ontdekt fysisch fenomeen en dan ook als zodanig onderscheiden en erkend. Aan dat wat al werd beweerd zou je daarom moeten toevoegen, dat wat ook al eerder werd geschreven en dat wat ook al door natuurwetten vastgelegd zou kunnen zijn. Ook de antroposofie is al een benoeming van het gevoelig zijn voor geesten die de mens kunnen raken, vullen, aanvechten, sturen, en van een zelfbewust zich als één met de mens identificerende geest in de men
-
OK. Maar dat is bij mij gewoon een perspectief. Twee perspectieven brengen twee waarheden, twee verdwijnpunten en een een enige bredere waarheid die dwingend heerst over beide perspectieven tegelijk. Een groot verschil is daarbij of je de afzonderlijke waarheden laat samenklonteren (smelten) tot één nieuw smetkroesverschijnsel voor de afzonderlijke perspectieven, of dat je blijft zoeken met nieuwe perspectieven wat toch de gemene deler van al die afzonderlijkheden kan zijn, die met evenveel precisie heerst over het geheel, als de onderdelen worden beheerst vanuit een enkel perspectief. Ik denk
- Vandaag
-
Onderscheidingsvermogen, is de weg nu smal, lang, breed en/of kort?
discussie antwoordde op een TTC van IKBENANDERS in Theologie
Omdat Arie Bos in dit onderwerp wel eens ter sprake is gekomen … Dit najaar verschijnt het nieuwe boek van Arie Bos, getiteld Geheime wetenschap. Rudolf Steiner en de wetenschap van de eenentwintigste eeuw. Bos schrijft in zijn inleiding bij het boek: 'Toen ik mij al jaren met antroposofie bezighield, overkwam mij herhaaldelijk het volgende: er was een nieuwe wetenschappelijke ontdekking gedaan (in mijn geval meestal in de neurowetenschap) en mij overviel de gedachte: dat heeft Rudolf Steiner een eeuw geleden toch ook al beweerd? Dat is misschien wel de belangrijkste reden voor dit boek: -
Horizonversmelting is niet zozeer een onzinbegrip, maar een onzinredenering. Vanuit waarnemendheid heeft iedere mens een unieke ervaringshorizon. Dat kan geweten worden en dan doet de denkwereld van deze of gene er niet toe. Het begrip is van een filosoof die het allemaal niet zo goed begrepen heeft. En daar zijn er veel van.
-
vftfhnwm is lid geworden van de gemeenschap -
Redelijk. Wettig. Logisch. Dwingend. Procesfilosofie is daar irrelevant.
-
Ja, vandaag noemt het procesfilosofie, wat al eeuwen oud is. De variaties ontelbaar, het redelijke evenwicht centraal.
-
De volgende keer wanneer er nog eens iemand over chips wil beginnen, doe mij maar paprika. Volgens de Italiaanse natuurkundige Carlo Rovelli is alle kennis die we hebben over het universum relationeel. Onze kennis bestaat volgens hem uit de interactie tussen verschillende dingen, het onderzochte object en de waarnemer. Maar ook die waarnemer is altijd deel van het universum. Daardoor is alle kennis afhankelijk van het persoonlijke perspectief en is er geen plaats en geen ruimte voor een alomvattend perspectief en een objectieve waarheid die voor alles en iedereen geldt. Rovelli
-
De volgende keer wanneer er nog eens iemand over chips wil beginnen, doe mij maar paprika.
- Gisteren
-
pzdzjddv is lid geworden van de gemeenschap -
nwogmyzq is lid geworden van de gemeenschap -
bkuadybf is lid geworden van de gemeenschap -
Gegeven een overvloed aan onderwerpen die tot onderwerp van aandacht kunnen gemaakt worden, is het ook hier geen zaak een complex verhaal te brengen. Het tegendeel kan gesteld worden, dat mensen aandacht kunnen hebben voor zaken die nu net in deze complexiteit onderbelicht blijven. De paradox, ondanks van neurodiverse mensen vaak gezegd wordt snel afgeleid en impulsief te zijn, kunnen ze zich ook extreem concentreren. Dit is theorie, anders is de beleving wanneer mensen zich niet gehoord voelen en ook geen kanaal vinden om zich te verbinden met, en dat hoeft niet te betekenen hetzelfde interes
-
Verwacht niet te veel van de Heer Jezus Christus wanneer Hij terugkeert. De eerste keer stierf Hij aan een kruis, net als ieder ander sterfelijk mens. Dus waarom zouden we verbaasd zijn als Hij tijdens de Wederkomst opnieuw weet te sterven?
