Alle activiteit

Iedereen kan zich christen noemen maar niet iedereen kent Christus. Zo was het ook met God. De Joden zeiden God te kennen en bij God te horen (Joh 8:30-50). Maar zij weigerden Christus te aanvaarden. Christus antwoordde dat wie werkelijk bij God hoorde ook Hem zou erkennen omdat Christus en de Vader (God Jehovah) bij elkaar horen. Maar de Joden erkenden hristus niet en dat toonde dat zij ook God nietr waarachtig kenden. Wie nu christen is in waarheid moet ook tot de conclusie komen dat Christus redder en verlosser is. dat hij eeuwig leven geeft, dat Hij opgestaan is uit de dood en dat het laat

Ja, het is een interpretatie, dat boek handelt over horizonversmelting en beslaat 512 pagina's.

In deze discussie betreft het bijbelstudie en gaat het om wat de bijbel er over te zeggen heeft. AUB geen niet op de bijbel gefundeerde uitspraken. 1 Tim 2:11-14: 11 Een vrouw moet zich laten onderwijzen in stilheid, in alle onderdanigheid. 12 Want ik sta niet toe dat een vrouw onderwijs geeft, en ook niet dat zij de man overheerst, maar ik wil dat zij zich stil houdt. 13 Want Adam is eerst gemaakt, daarna Eva. 14 En niet Adam is misleid, maar de vrouw is, toen zij misleid werd, tot overtreding gekomen. Merk op dat er staat: Ik sta niet toe. Er staat niet "het is niet goed dat e

Misschien is het voor mij toch eerder: het woord christen past bij de persoon die zich thuisvoelt bij hoe er in het algemeen binnen deze stroming wordt gedacht en de dingen worden beleefd.

Ik interpreteer beide begrippen vooralsnog als volgt: Erlebnis = (kortstondige) subjectieve belevenis (‘Toen ik me aan … had verbrand …’) Erfahrung = proces waarin diverse erlebnissen zijn opgedaan (‘Mijn ervaring met yoga is …’)

Een christen is een persoon die in Christus gelooft en bij Hem wil horen. Gelovende in Christus wordt je betrokken bij hem, raak je betrokken bij zijn familie, de kerk, wordt de bijbel relevant en ga je langzaam steeds meer van Hem begrijpen. Gaandeweg ontwikkel je een persoonlijk contact met God.

OK! Tsjonge!

Stimulus is niet te verwarren met tumulus, maar mits wat verbeeldingskracht kan je er misschien wel een verhaal van maken. Keep it simple, keep the humor, keep it human.

In zijn boek Waarheid en Methode onderscheidt Gadamer twee soorten ervaringen. Enerzijds 'erlebnis' als een subjectieve, vaak vluchtige ervaring, anderzijds 'erfahrung' als een transformatief, cumulatief proces. Het is me echter onduidelijk wat hij nu precies bedoelt, maar ik neem aan dat ze ook wel door elkaar heen kunnen lopen.

In Jesaja 43:10 wordt het woord "el" gebruikt. Elohiem vertaal ik met "afgoden" omdat het "Woordenboek van het bijbels Hebreeuws" van Peter D.H. Broers het aldus vertaald.

Mythe is een genre van folklore dat voornamelijk bestaat uit verhalen die een fundamentele rol spelen in een samenleving. Voor wetenschappers is dit totaal anders dan de gebruikelijke betekenis van het woord mythe, namelijk een overtuiging die niet waar is, aangezien de waarheid van een stuk folklore volstrekt irrelevant is voor de vraag of het een mythe is.

In de wiskunde is de Klein-fles een voorbeeld van een oppervlak zonder duidelijke binnen- of buitenkant. Met andere woorden, het is een eenzijdig oppervlak waarop je, als je eroverheen reist, terug kunt keren naar het beginpunt terwijl je ondersteboven wordt gekeerd.

In dat geval wordt het misschien diffuus, omdat het niet strookt met hoe daarover gedacht wordt.

Ik weet niet vanaf welk ogenblik, maar later in de Bijbel wordt er inderdaad eigenlijk alleen nog maar over JHWH gesproken. Weet jij/iemand welk Hebreeuws woord op deze plaats staat dat met ‘God’ wordt vertaald? Vermoedelijk ‘el’ en niet ‘adonai’. Het laatste wordt vaak met ‘Heer(e)’ vertaald geloof ik. Ik snap toch (nog) niet dat je de elohiem-wezens met afgoden associeert. Ik ben daar nog nooit iets over tegengekomen en ik vind er ook niets over het op internet. Graag meer info.

Inmiddels een stukje ontdekt uit Jesaja 43:10. Hierin zegt God (en uit de context blijkt dat het om Jahweh/Jehovah gaat) dat er voor hem geen god (el) geformeerd is. De boodschap is dat hij de eerste God is. Jesaja 43:10: "U bent Mijn getuigen, spreekt de HEERE, en Mijn dienaar die Ik verkozen heb, opdat u het weet en Mij gelooft, en begrijpt dat Ik Dezelfde ben: vóór Mij is er geen God geformeerd en na Mij zal er geen zijn." Je zou nog kunnen zeggen dat de elohiem (afgoden) niet geformeerd zijn, maar vers 13 zegt dat Jahwe God "is" voordat de dag er was. Vers 13: "Ook voor de dag er

Tijdens het hardlopen deze avond vroeg ik mij af hoe we het niveau van de commentaren wat omhoog zouden kunnen krijgen. Dit met het oog op de kwaliteit van de inhoud. Sommige draden bevatten veel ‘ruis’, andere zijn onnodig lang. Ik doe hier graag een paar suggesties. Vul me maar aan als je weet hoe het beter kan … Het zou beter zijn als commentaren pas geplaatst worden nadat de vorige goed zijn gelezen en overdacht (minder impulsiviteit). Dat moet voorkomen dat opmerkingen als ‘vogels komen van mars' (wat natuurljk onzin is 😉) minder voorkomen. Commentaren zouden ondersteunend m

Ik heb onder het commentaar van Feike ook nog een relevant stukje uit de 2e voordracht van hetzelfde boek geplaatst. Heb je dat nog kunnen lezen? Just asking … Daar gaat hij namelijk specifiek in op de zin roeach elohiem m’rachefet. Overigens draag ik hier natuurlijk maar één invalshoek aan (die van de antroposofie, een stroming waar ik iets van af weet). Mocht je ooit iets zijn tegen gekomen wat hierop aansluit, dan zijn citaten uit deze hoek natuurlijk ook welkom. Zo kan onze kijk op hetgeen we hier bespreken wellicht nog wat ruimer worden. Wat overigens wel mooi is aan de antroposofie

Ik hou het bij de gedachte dat het enkelvoud betreft omdat het werkwoord dat aangeeft. Lijkt me een heel goede reden. Verder bevestigt het nieuwe testament dat Jezus God en schepper is, in Joh 1. Daarbij is dan ook de Geest van Elohiem (de Heilige Geest) betrokken en de Vader. Elohiem is dan God JHWH, de drie goden die één zijn. Vandaar de meervoudsvorm in elohiem en de enkelvoudige werkwoordsvorm. Het feit dat JHWH pas enkele verzen later genoemd wordt vind ik geen probleem. Het feit dat de naam eerst niet genoemd wordt betekent niet dat de eerdere teksten niet om JHWH gaan. Het is dezelfde p

Feike Weeda (1979, theoloog) in zijn commentaar op Het bijbelse scheppingsverhaal van Rudolf Steiner (SteinerVertalingen, 2016) : ‘De zeven Elohiem werkten eerst alleen samen, zij lieten hun individuele vaardigheden instromen in een gezamenlijk project. Maar met het besluit de mens te scheppen evolueren zij tot een nieuwe eenheid: Jahweh-Elohiem.’ Je vraagt je dan toch weer af hoe Mozes dit heeft kunnen weten, ervan uitgaande dat hij volgens sommigen het boek Genesis heeft geschreven, samengesteld of gedicteerd. Rudolf Steiner in de 2e voordracht van het reeds genoemde boek:

Ja dat wist ik. Iets dat zweeft en bibbert over de rails.

Heb nog iets onder mijn post geschreven waarop je reageerde omdat ik het woord merakevet niet in het zinsverband kan duiden qua betekenis. Misschien dat je daar nog even naar kunt kijkt?

Niet voor mijzelf. Maar wanneer je vragen hebt over mijn standpunt tav jouw gedachten dan kun je het doen en kan ik zien of ik er iets over kan zeggen.

Idd.: er staat ‘merakevet’ (een woord dat niet in het meervoud staat). Een mogelijke verklaring daarvoor zou kunnen zijn dat de Elohiem-wezens hier worden gezien als één. Ook dat zou ik moeten nakijken bij R.S. Hij heeft hier volgens mij wel iets over gezegd. Wil je het weten? Dan probeer ik het op te zoeken … Overigens רכבת (rakevet) betekent ‘trein’ in het modern Hebreeuws. Wist je dat? מרכבת (mrkvt, merakevet) = rijtuig

Als er staat dat Gods Geest over de wateren zweeft staat er "roeach elohiem merakevet", oftewel: "geest van God zweeft" en "zweeft" (merakevet) is vrouwelijk enkelvoud, zij zweeft etc.. Bovendien staat er dat de mens uit geest geboren moet worden. Het geven van geboorte is een expliciet vrouwelijke eigenschap in de schepping.

Waar de HEERE God staat staat in de grond tekst Elohiem of JHWH Elohiem. Ik denk dat hier het eerste staat, maar dat moet ik nakijken. De Elohiem-wezens hebben een deel van zichzelf aan de mens afgestaan hetgeen het Ik van de mens werd. ‘…, alzo werd de mens tot een levende …’. Overigens heb ik dit niet van mijzelf dus je hoeft er voor mij geen waarde aan te hechten. Dit ‘weten’ komt van Rudolf Steiner. Zo eerlijk ben ik dan weer wel. Maar jij geeft in de post ‘Triniteit’ ook geen onderbouwing waar je zegt dat de H.G. vrouwelijk is. Overigens vind ik dat ik al een argumentatie had