Alle activiteit

Een andere oude Chinees leert dat leven in harmonie met de "stroom" de sleutel is tot wijsheid en rust. Dat is meer de Chinees waar ik mee uit eten ga. En van diezelfde Chinees is de uitspraak "Wie bij de bron wil komen moet tegen de stroom in gaan". Dan vind ik nu amusant, de ene Chinees die de andere tegenspreekt. En dan gaat het ook nog eens om dezelfde Chinees. U weet wel, die van wei wu wei. Chinees is verwarrend voor westerlingen, neem alleen hun taal al! Oude Chinese teksten werden van de 8ste eeuw v.Chr. tot de introductie van papier geschreven op smalle, verti

Dag Hammarskjöld had interessante gedachten over "gemeenschap". Wat wij "gemeenschap" noemen is niets anders dan collectief eigenbelang. In de kern is ieder mens eenzaam , maar de mens ontkent die eenzaamheid. Het békennen van die eenzaamheid is de alles vervullende dood. En vervolgens blijkt dat de dood het leven schenkt, dat is de les welke Christus ons leert. Nooit bedenkt de mens deze dingen, de dood die het leven schenkt? Voor de natuurlijke mens is de dood een afgrondelijkheid. God blijkt Zelf die afgrond te zijn. Is God dan dood? Lees, het Evangelie dan blijkt dat Chr

Om de stroom voorbeelden uit het eigen leven toch maar (weer) even op gang te brengen, wil ik de volgende zin van Dag Hammarskjöld in de groep gooien:

Een estuarium is een verbrede, veelal trechtervormige monding van een rivier, waar zoet rivierwater en zout zeewater vermengd worden en zodoende brak water ontstaat, en waar getijverschil waarneembaar is.

Oud Chinees gezegde: ‘Wie bij de bron wil komen moet tegen de stroom in gaan’. Dit is overigens bedoeld in positieve zin, want zo komen we hopelijk samen ‘bij de bron’. Daarbij ‘gaat het er niet om dat alles direct gelukt, maar dat met bepaalde dingen een begin, een noodzakelijk begin, wordt gemaakt’. (Rudolf Steiner).

Graag meer uitleg, want dat begrijp ik niet; wat houd je daarin tegen? Zo kunnen we het thema niet vanuit de eigen ervaring onderzoeken … Da's een hele nobele grondhouding; overigens: ik geef hier alleen maar de gewenste richting aan.

Ik heb elders al aangegeven dat ik niet met anekdotes ga komen. Dat je daar om vraagt vind ik bedenkelijk. Mensen die bekend zijn met de werking van de geest vinden een eigen wijze van communiceren zonder in anekdotische vertellingen te vallen. Een tip kan ik je wel geven: je opstellen als leraar is nooit verstandig. Zoek de eeuwige leerling in je zelf.

Maar je brengt toch een citaat uit de Bijbel naar voren? En dit terwijl ik duidelijk om voorbeelden uit het persoonlijke leven vraag.

Ik denk dat we het over het begrip ‘onderzoekende geest’ niet eens zijn. Geen probleem verder.

Als jij of anderen het verband niet zien, dan zwijgen we.

Ik snap dat je graag iets wilt posten, anders neem je geen deel aan een forum. Maar dit antwoord is toch echt niet ter zake doende als je de inhoud van het hoofdbericht/onderwerp leest of wel?

Dit antwoord getuigt nou toch echt niet van een ‘onderzoekende geest’ (onderzoekt alles en behoud het goede). Hier kan ik dan ook helemaal niets mee.

Rudolf Steiner was een wijze mens. De Steinerscholen zijn naar mijn mening ook beter dan klassiek onderwijs.

Dan kletste Rudolf Steiner radicale onzin, Meister Eckhart was reeds bekend met het lege gemoed. En die leefde toch echt in het verleden ten opzichte van Rudolf Steiner. Maar ik denk niet dat Rudolf Steiner die uitspraak ooit gedaan heeft. Steiner had enige kennis over de menselijk geest. De werkelijkheid is dat er altijd al mensen zijn geweest die met het (geestelijk) lijden kunnen omgaan en ook de innerlijke kennis hebben om er mee om te gaan. Steiner heeft er vast een uitspraak over gedaan, welke de volgelingen dan weer verdraaid hebben. (Bron: Antroposofische V

Dat een kunstenaar niet de mening van een psycholoog zou kunnen veranderen, lijkt tegengesproken te kunnen worden door de relatie tussen Dali en Freud. Maar dan dienen we mi ook de context correct weer te geven, in dit geval de eerder 'negatieve' kijk van Freud op het surrealisme. Althans, in hoeverre dat ik er zelf iets van begrijp, en misschien nu net als 'eigen' hieraan op zich redelijk vaag en mistig, verwarrend alleszins.

Een locus amoenus wordt gekenmerkt door bomen, gras en water, soms in een ver land, waar geliefden elkaar kunnen ontmoeten, een eenzame minnaar zich beklaagt of men rustig kan nadenken. Vaak is het een idyllisch droombeeld dat dient als tegenstelling tot de drukke stad en als toevlucht tegen tijd en sterfelijkheid.

De manier waarop realia worden vertaald, hangt in de allereerste plaats af van de uiteindelijke lezers voor wie de te vertalen tekst bedoeld is, de doelgroep. Andere belangrijke factoren zijn de tekstsoort en het tekstdoel.

Nog even het volgende over ‘medelijden’. In het boekje ‘Het Isenheimer altaar’ van Gottfried Richter (Gottfried schrijft het onderstaande terwijl hij ‘inzoemt’ op de smart van Maria Magdalena, op het eerste tafereel van het altaar) kwam ik vanavond het volgende tegen: Cursivering in het citaat is van mij. Dat een gevoel kan veranderen door ‘erbij te zijn’ heb ik aan de levende lijve mogen ervaren in het zogenaamde ‘focussen’, een techniek welke in de psychotherapie werd geïntroduceerd door Eugene Gendlin. Bij de kruisiging, zichtbaar op het eerste tafereel, staat – naast Joha

In mijn vorige bericht leek het alsof ik mensen zou opdringen , terwijl ik bedoelde ze niet op te dringen. Ik had een "niet" te weinig getypt. 😊

Wel vergis u niet, de Bijbel is de absolute authoriteit voor mij. Maar dat is hoe ik dat toepas op mijzelf. Ik ga mensen die dat niet doen NIET opdringen het wel te doen. Ik verwacht wel dat Zijn Kerk diezelfde Bijbel als authoriteit aanvaardt. Het is door de Bijbel op mezelf toe te passen dat ik bewust word een zondaar te zijn. Als ik dus een homoseksueel zou veroordelen nu, ben ik bezig met een splinter die de balk in eigen oog mist.

Maar je handelt wel zo, en dat vind ik je sieren. En het voorbeeld dat je geeft is in dit geval ‘inclusief’. Je stelt je houding/voorbeeld/gedrag hier boven je ‘op de Bijbel gebaseerde denkwijzen’. Wat mij betreft: gelukkig maar. Voelt heel christelijk.

Haha, neen want het is niet inclusief in mijn geloof. Die jongen is de bestie van mijn dochter en is best een goede gozer. Ik probeer liever te leiden door voorbeeld dan mensen tegen hun zin te bekeren en weg te jagen. En ja ik faal daarin vaak, maar hey, de aanhouder wint. 🤭

Klinkt als inclusie (knipoog). Chapeau voor jou.

En om even terug te komen op het onderwerp. Wij hebben dikwijls een homoseksueel op bezoek. Die jongen is gewoon welkom en eet hier vaak mee. Maar hij moet toch ondergaan dat wij grace geven voor ons eten. haha Ik ga hem niet zeggen dat zijn levensstijl zondig is, maar heet hem gewoon welkom. Neen dat is de HG. Want ik zag voor mijn bekering geen zonde in masturberen, nu wel. Als ik dat nu zou doen, weet ik dat iemand meekijkt. Ik heb zelfs een relatie verlaten om in gehoorzaamheid te komen. Maar ik ben nog steeds een zondaar, maar het knaagt steeds meer. Zonder

Dat is het geweten (dat wat geweten is); heeft niets met de Trooster te maken naar mijn mening.