Merkstenen

[Hopper 842]

Merkstenen zijn de dagboekaantekeningen van de in 1961 omgekomen Zweedse secretaris-generaal van de Verenigde Naties Dag Hammarskjöld, waarin de nadruk ligt op zijn innerlijk leven en zijn persoonlijke verhouding tegenover God en medemens.   Wanneer je stopt met eisen of hopen op een wederdienst (het "antwoord"), verdwijnt de druk. Je geeft dan zonder verborgen agenda.  En omdat de gever niets terugverlangt wordt het geven zelf een bron van vreugde.    Het ego (de wil om te heersen, te bezitten en te begeren) verdwijnt in deze vreugde, dat is zo'n beetje de insteek van Dag Hammarskjöld.  Het eigen ik kan -blijkt dan- alleen ontbonden worden door de Bron van die vreugde: God.    Het eigen ik heeft zelf geen mogelijkheid om zichzelf te ontbinden.

Dit alles voltrekt zich op de grens van het bekende en het onbekende, daar komt het begrip 'kairos' (snijden) vandaan, wat betekent dat de mens wordt losgesneden uit het hem bekende (de wereld).   Dit 'snijden' is tevens de mystieke dood.   Wat er aan gene zijde van de mystieke dood is, is voor de natuurlijke mens onbekend.   Het eisen of verwachten van de natuurlijke mens zal hem niet baten, net zo min als een bezoek aan een leraar of goeroe.    Het heeft wel alles te maken met het begrip verwachten, de mens die van verwachten wachten weet te maken maakt connectie met het 'eeuwige nu'.  Het probleem van de natuurlijke mens is zijn wensnatuur (het verwachten).   Wie het 'eeuwige nu' verwacht zal het nooit toe vallen (Je kunt het niet actief verwerven) , alleen wachten is wat er gedaan kan worden.

https://rotterdam.remonstranten.nl/blog/overdenkingen/preek-dag-hammarskjold-1905-zweden-1961-zambia/

Toch hoef je niet alles zelf uit te vinden.

Citaat

Als wandelaar in een onbekend, onoverzichtelijk landschap kun je geholpen worden door merkstenen die anderen vóór jou daar hebben neergelegd. Soms ben jij zelf degene die wat stenen bij elkaar legt om later de weg terug te kunnen vinden. Daarmee help je degenen die na jou komen bij hun eigen oriëntatie onderweg. In de stadsretraite vroegen we ons dan ook af: Welke merkstenen hebben wij zelf onderweg in ons leven gevonden? Hoe oriënteerden ze ons? Welke merkstenen hebben we zelf weer neergelegd voor hen die na ons komen? Een vraag om ook thuis nog eens te overdenken.

Het idee van merkstenen is dat je zelf "de weg" gaat en als je op de goede weg bent dan zul je bemerken dat honderden mensen uit heden en verleden merkstenen hebben neergelegd voor je.  Deze moet je uiteraard wel zelf vinden.

Citaat

Eerst over de mystiek. H zelf schrijft over de mystieke ervaring: Altijd hier en nu, in een soort vrijheid die de vrucht is van afstand-doen en in een soort rust die enkel kan geboren worden in de stilte. En toch – het betreft een vrijheid te midden van het actief engagement en een rust te midden van de mensen.     Het mysterie is een constante realiteit voor hem die, midden in deze wereld, vrij blijft van alle zelfbetrokkenheid. Een realiteit die steeds vrediger en rijper wordt, wanneer zijn aandacht er een is van receptief instemmen. In onze dagen voert de weg naar de heiligheid noodzakelijkerwijze door de wereld van de actie.’

De rust, de stilte bevindt zich reeds in jezelf.  Het enige wat in de weg staat dat ben je zelf!   Is het zo simpel?  Ja.

Citaat

Dan nog over de stilte, die natuurlijk met mystiek verbonden is en die ons ook bij de gelezen passage uit Marcus brengt. Juist bij Jezus vind je die bijzondere combinatie van ora et labora, de moeilijke reis naar binnen en weer naar buiten toe. Het je steeds weer in de menigte begeven maar soms ook de stilte op moeten zoeken, om niet uitgeput te raken. De leerlingen bevelen het hun leermeester in de gelezen passage van harte aan.

Maar ook Jezus kost het moeite om zich aan alle drukte en beslommering van het dagelijks bestaan, aan de schapen zonder herder te onttrekken. Voor H wordt juist deze Jezus steeds meer het vb dat hij na moet volgen.  In Merkstenen omschrijft hij Jezus als ‘Hij die een nieuwe weg baande, alleen omdat hij de moed had om verder te gaan zonder te vragen of anderen volgden, of zelfs maar begrip hadden voor wat hij deed.

Christus vroeg niet om leraren, maar om volgelingen.   Wie Christus volgt i.p.v. allerlei valse Christussen die geeft Christus ook de kans  om werkzaam te zijn in jou.

[Hopper 842]

καὶ λέγων ὅτι Πεπλήρωται ὁ καιρὸς καὶ ἤγγικεν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ· μετανοεῖτε καὶ πιστεύετε ἐν τῷ εὐαγγελίῳ. 

 

 

καὶ λέγων ὅτι (kai legōn hoti) – en hij zei [dat]:

Πεπλήρωται (peplērotai) – vervuld is / vol is (van plèroō, de tijd is rijp of voltooid).

ὁ καιρὸς (ho kairos) – de tijd / het juiste moment.

καὶ ἤγγικεν (kai ėggiken) – en nabijgekomen is (van eggizō, dichtbij is gekomen).

ἡ βασιλεία (hē basileia) – het koninkrijk / de koninklijke heerschappij.

τοῦ θεοῦ (tou theou) – van God.

μετανοεῖτε (metanoeite) – komt tot inkeer / bekeer u (letterlijk: verander van gedachten/geest).

καὶ πιστεύετε (kai pisteuete) – en geloof / stel uw vertrouwen.

ἐν τῷ εὐαγγελίῳ (en tō euaggeliō) – in het evangelie / de goede boodschap

 

Marcus 1:15   En zeggende: De tijd is vervuld, en het Koninkrijk Gods nabij gekomen; bekeert u, en gelooft het Evangelie.

Doordat de mens van de boom van kennis van goed en kwaad heeft gegeten is de tijd niet langer meer vervuld voor de gevallen mens.  Er is een begeren ontstaan naar het toekomstige.   Het begeren an sich is de onvervulde tijd (chronos).   Dan is het bewustzijn oplettend naar wat er komen gaat.    Het Koninkrijk komt dus niet in/op een toekomstig tijdstip, maar bevindt zich op een breuklijn met de chronologische tijd.

[IKBENANDERS 21]

3 minuten geleden zei Hopper:

καὶ λέγων ὅτι Πεπλήρωται ὁ καιρὸς καὶ ἤγγικεν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ· μετανοεῖτε καὶ πιστεύετε ἐν τῷ εὐαγγελίῳ. 

 

 

καὶ λέγων ὅτι (kai legōn hoti) – en hij zei [dat]:

Πεπλήρωται (peplērotai) – vervuld is / vol is (van plèroō, de tijd is rijp of voltooid).

ὁ καιρὸς (ho kairos) – de tijd / het juiste moment.

καὶ ἤγγικεν (kai ėggiken) – en nabijgekomen is (van eggizō, dichtbij is gekomen).

ἡ βασιλεία (hē basileia) – het koninkrijk / de koninklijke heerschappij.

τοῦ θεοῦ (tou theou) – van God.

μετανοεῖτε (metanoeite) – komt tot inkeer / bekeer u (letterlijk: verander van gedachten/geest).

καὶ πιστεύετε (kai pisteuete) – en geloof / stel uw vertrouwen.

ἐν τῷ εὐαγγελίῳ (en tō euaggeliō) – in het evangelie / de goede boodschap

 

Marcus 1:15   En zeggende: De tijd is vervuld, en het Koninkrijk Gods nabij gekomen; bekeert u, en gelooft het Evangelie.

Doordat de mens van de boom van kennis van goed en kwaad heeft gegeten is de tijd niet langer meer vervuld voor de gevallen mens.  Er is een begeren ontstaan naar het toekomstige.   Het begeren an sich is de onvervulde tijd (chronos).   Dan is het bewustzijn oplettend naar wat er komen gaat.    Het Koninkrijk komt dus niet in/op een toekomstig tijdstip, maar bevindt zich op een breuklijn met de chronologische tijd.

Ahmed niet begrijpen.

[Hopper 842]

Merkstenen zijn steenmannetjes die reizigers in onherbergzame streken bouwen om het pad dat ze hebben afgelegd terug te kunnen vinden.    Dat is van belang voor een ieder die de innerlijke weg gaat.  Een opmerking van  Dag Hammarskjöld is "De weg naar heiligheid gaat in onze tijd noodzakelijk via daden".    Die daden "merk" je dan.   Hammarskjöld  is ook door de donkere nacht gegaan, voor ingewijden geen onbekende uiteraard.  JvhK wist er ook alles van.   En juist in die diepe droevenis breekt het licht door aldus Hammarskjöld.  Hij geeft er zelf geen duidelijkheid over en dat hoort zo, zij die de innerlijke weg hebben zo hun geheimen.   Maar hij kenmerkt het wel als een overgave aan God.  Overgave is dan ook het enig juiste woord.   Overgave aan een God die je niet kent.

De dood had geen vat meer op hem.   Maar zijn fysieke dood op 18 september 1961 is niet opgehelderd en omgeven door raadsels.  Het zal Hammarskjöld een zorg zijn geweest, hij ging gestorven dood.

[IKBENANDERS 21]

2 uur geleden zei Hopper:

Die daden "merk" je dan

Je bedoeld waarschijnlijk ‘markeer’. Met deze opmerkingen bedoel je dan dat we onze daden zouden moeten bijhouden, bv. in een dagboek om onze weg terug te kunnen vinden? Komt erg onnozel over als ik dat zo schrijf. Het volgende zou ik nog snappen: schrijf lichtpuntjes op in een dagboek als je in een duistere periode zit en breng lees ze af en toe om je jezelf aan de lichtpuntjes te helpen herinneren.

[Hopper 842]

19 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Je bedoeld waarschijnlijk ‘markeer’. Met deze opmerkingen bedoel je dan dat we onze daden zouden moeten bijhouden, bv. in een dagboek om onze weg terug te kunnen vinden? Komt erg onnozel over als ik dat zo schrijf. Het volgende zou ik nog snappen: schrijf lichtpuntjes op in een dagboek als je in een duistere periode zit en breng lees ze af en toe om je jezelf aan de lichtpuntjes te helpen herinneren.

Nee, ik bedoel dat ik ze "merk".   En ik schreef niets over lichtpuntjes, maar over een donkere nacht.  Waarin de mens zolang mogelijk in het duister blijft staan.   De duisternis is de beste plek om te gaan.   En in een dagboek schrijf ik niks, dat heeft Dag Hammarskjöld al gedaan.   Ik heb geen behoefte aan lichtpuntjes welke ik moet herinneren.   Herinnering is een mentale beweging welke Chronos-gerelateerd is.

[IKBENANDERS 21]

21 uur geleden zei Hopper:

… (de wil om te heersen, te bezitten en te begeren) verdwijnt in deze vreugde

Je wilt dus je astrale lichaam lichaam proberen te beteugelen met je ego, en je zegt dan dat dit ego verdwijnt in deze (?) vreugde? Op mij komt dat over als een enorme strijd die maar door weinigen weten te winnen. En dan zal de overwinning wel – net zoals elke overwinning – uitmonden in vreugde. En de mensen die dit doet/gedaan hebben leggen dan a.h.w. merkstenen neer waaraan je kunt zien: 'ah die hebben door hun charisma/keuzes/bekendheid de weg ook gegaan?' Een beetje zoals: ‘als die drugsverslaafde is gestopt, moet het mij ook lukken!’

6 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Hopper 842]

Ik ben geen handelaar die iets probeert te verkopen.

[IKBENANDERS 21]

37 minuten geleden zei Hopper:

Ik ben geen handelaar die iets probeert te verkopen.

Wellicht snap ik geen hout van wat je nu eigenlijk met je onderwerp wilt zeggen. Graag het begrip merkstenen goed uitleggen en dan de reden geven waarom deze belangrijk zijn en voor wat precies.

[Hopper 842]

1 uur geleden zei IKBENANDERS:

Wellicht snap ik geen hout van wat je nu eigenlijk met je onderwerp wilt zeggen. Graag het begrip merkstenen goed uitleggen en dan de reden geven waarom deze belangrijk zijn en voor wat precies.

Dat is reeds geschreven, de mens vertrekt uit de hem bekende wereld , dat is de zintuigelijk waarneembare wereld.    Dus dan is het simpel: de zintuigen nemen de wereld waar en de mens beperkt zich daartoe.  Niet als een oefening, maar als een levenshouding.    Alle resterende  krachten komen dan  toe aan de ziel, wat dat ook moge zijn.  Maar de mens gaat dat niet allemaal zitten in te vullen.  Het is keuzeloos.   

[TTC 1.575]

18 minuten geleden zei Hopper:

Dat is reeds geschreven, de mens vertrekt uit de hem bekende wereld , dat is de zintuigelijk waarneembare wereld.    Dus dan is het simpel: de zintuigen nemen de wereld waar en de mens beperkt zich daartoe.  Niet als een oefening, maar als een levenshouding.    Alle resterende  krachten komen dan  toe aan de ziel, wat dat ook moge zijn.  Maar de mens gaat dat niet allemaal zitten in te vullen.  Het is keuzeloos.   

Ben je wel zeker op het juiste forum te zitten? Eerst begin je, wat Chinees is, over Qi als levensenergie, en nu over Pratyahara dat uit het Hindoeïsme komt. 

[IKBENANDERS 21]

32 minuten geleden zei Hopper:

Dat is reeds geschreven, de mens vertrekt uit de hem bekende wereld , dat is de zintuigelijk waarneembare wereld.    Dus dan is het simpel: de zintuigen nemen de wereld waar en de mens beperkt zich daartoe.  Niet als een oefening, maar als een levenshouding.    Alle resterende  krachten komen dan  toe aan de ziel, wat dat ook moge zijn.  Maar de mens gaat dat niet allemaal zitten in te vullen.  Het is keuzeloos.   

Het wordt alsmaar verwarrender: ‘de mens vertrekt uit de hem bekende [zintuigelijke] wereld’ en direct daarop volgt: ‘de zintuigen nemen de wereld waar en de mens beperkt zich daartoe.’ Dit kan ik niet rijmen. En dan eindig je met: ‘Alle resterende  krachten komen dan  toe aan de ziel, wat dat ook moge zijn.  Maar de mens gaat dat niet allemaal zitten in te vullen.  Het is keuzeloos.’ wat niet lijkt aan de sluiten op het vorige. Ik mag hopen dat ik hier niet met een psychisch gestoorde persoonlijkheid te maken heb. Als iets duidelijk en logisch geschreven is kan ik het geschreven nog altijd niet begrijpen als ik het niet snap, maar hier ontbreekt per definitie duidelijkheid en logica. 

[Hopper 842]

13 minuten geleden zei TTC:

Ben je wel zeker op het juiste forum te zitten? Eerst begin je, wat Chinees is, over Qi als levensenergie, en nu over Pratyahara dat uit het Hindoeïsme komt. 

Daar heb ik geen verstand van.  Dit onderwerp gaat over wat de mens op de reis in het innerlijk tegenkomt en (op)merkt.   Uiteraard is het gebaseerd op het Evangelie, Voor Dag Hammarskjöld was God een centrale, diepe werkelijkheid. 

https://www.theologie.nl/dag-hammarskjold-de-innerlijke-reis-als-een-weg-naar-gemeenschap/?srsltid=AfmBOopfF6w_XHfFxHEt6MfbTGAaraErtg2x9x8hcSLD2lV-AxKPAvlw

Citaat

Hoe de mens een leven van actieve maatschappelijke dienst zou moeten leven in volledige harmonie met zichzelf als lid van de gemeenschap van de geest, las Dag Hammarskjöld in de geschriften van die grote middeleeuwse mystici. Dat zei de destijds VN-Secretaris Generaal in 1954. De angst voor de dood verhindert de mens om werkelijk tot leven te komen, stelt hij. De reis naar binnen, in stilte, de eenzaamheid, leidt tot gemeenschap.

Citaat

In zijn postuum uitgegeven dagboek Merkstenen beschrijft Dag Hammarskjöld dat wat hij in een van zijn latere aantekeningen de reis naar binnen noemt.  Deze voor ieder uiterst persoonlijke weg maakt hem ervan bewust dat wij zelf niet het centrum van ons bestaan vormen. Wij hangen met heel ons wezen in God. Hij is de Bron van ons leven en de enige manier om deze weg naar binnen te gaan, is door ons door dit Geheim van ons bestaan uit onszelf en ons eigen perspectief te laten trekken. Niet ik maar God in mij,  schreef Hammarskjöld in het jaar dat hij tot Secretaris-Generaal werd gekozen. 

Geen enkel misverstand, bij Dag Hammarskjöld staan we niet zelf centraal, maar God staat centraal.   En geen Pratyahara, wat dat ook moge zijn.

2 minuten geleden zei IKBENANDERS:

maar hier ontbreekt per definitie duidelijkheid en logica. 

Dit onderwerp is dan ook niet aan jou besteed.  Jij wilt alles verklaren middels de logica, dat is bij uitstek de natuurlijke, zintuigelijke mens.   Dit onderwerp is voor hen die de weg naar binnen gaan.

[TTC 1.575]

1 minuut geleden zei IKBENANDERS:

Het wordt alsmaar verwarrender: ‘de mens vertrekt uit de hem bekende [zintuigelijke] wereld’ en direct daarop volgt: ‘de zintuigen nemen de wereld waar en de mens beperkt zich daartoe.’ Dit kan ik niet rijmen. En dan eindig je met: ‘Alle resterende  krachten komen dan  toe aan de ziel, wat dat ook moge zijn.  Maar de mens gaat dat niet allemaal zitten in te vullen.  Het is keuzeloos.’ wat niet lijkt aan de sluiten op het vorige. Ik mag hopen dat ik hier niet met een psychisch gestoorde persoonlijkheid te maken heb. Als iets duidelijk en logisch geschreven is kan ik het geschreven nog altijd niet begrijpen als ik het niet snap, maar hier ontbreekt per definitie duidelijkheid en logica. 

Nog handiger is wanneer je synoniemen gebruikt, dan ontkent Hopper wat hij net geschreven heeft. Het veronderstelt helderheid te brengen, kunnen enkel maar beterschap wensen.

2 minuten geleden zei Hopper:

Daar heb ik geen verstand van.  Dit onderwerp gaat over wat de mens op de reis in het innerlijk tegenkomt en (op)merkt.   Uiteraard is het gebaseerd op het Evangelie, Voor Dag Hammarskjöld was God een centrale, diepe werkelijkheid. 

https://www.theologie.nl/dag-hammarskjold-de-innerlijke-reis-als-een-weg-naar-gemeenschap/?srsltid=AfmBOopfF6w_XHfFxHEt6MfbTGAaraErtg2x9x8hcSLD2lV-AxKPAvlw

Geen enkel misverstand, bij Dag Hammarskjöld staan we niet zelf centraal, maar God staat centraal.   En geen Pratyahara, wat dat ook moge zijn.

Dit onderwerp is dan ook niet aan jou besteed.  Jij wilt alles verklaren middels de logica, dat is bij uitstek de natuurlijke, zintuigelijke mens.   Dit onderwerp is voor hen die de weg naar binnen gaan.

Zo zie je maar, het duurt nooit lang. 

[Hopper 842]

Het duurt ook nooit lang voordat TTC weer een topic verstoort met al zijn copy paste en bij elkaar geharkte spirituele rommel uit allerlei andere godsdiensten......

[TTC 1.575]

12 minuten geleden zei Hopper:

Het duurt ook nooit lang voordat TTC weer een topic verstoort met al zijn copy paste en bij elkaar geharkte spirituele rommel uit allerlei andere godsdiensten......

Leuk, vind je niet? Je begint zelf over Qi en Pratyahara, je doet net alsof er geen boek geschreven is geweest. 

[Hopper 842]

Het is de geest der wereld welke "grijpend" is, het wil "grijpen" in de wereld.  (1 Korinthiërs 2:12)   Zoals dit draadje gegrepen wordt door TTC voor de eigen behoeftes.

Een aanschouwend voorbeeld, het staat precies diametraal op de bedoeling van deze draad.   Het is de kloof tussen ervaring (het innerlijke) en het zintuigelijk waarneembare.   Waardoor de illusie ontstaat dat het uiterlijk waarneembare los van God staat.

Een geestelijke mens echter gebruikt zijn zintuigen alleen om de wereld waar te nemen en de resterende krachten komen ten goede aan de ziel.  Zodat wij niet meer gelijk zijn aan de dieren die zich louter op de wereld richten.

[TTC 1.575]

34 minuten geleden zei Hopper:

Het is de geest der wereld welke "grijpend" is, het wil "grijpen" in de wereld.  (1 Korinthiërs 2:12)   Zoals dit draadje gegrepen wordt door TTC voor de eigen behoeftes. Een aanschouwend voorbeeld, het staat precies diametraal op de bedoeling van deze draad.   Het is de kloof tussen ervaring (het innerlijke) en het zintuigelijk waarneembare.   Waardoor de illusie ontstaat dat het uiterlijk waarneembare los van God staat. Een geestelijke mens echter gebruikt zijn zintuigen alleen om de wereld waar te nemen en de resterende krachten komen ten goede aan de ziel.  Zodat wij niet meer gelijk zijn aan de dieren die zich louter op de wereld richten.

Het is zelfs onbegrijpelijk waar je zo moeilijk over doet, je hoeft enkel de dualiteit te overstijgen. Dat is toch wat je altijd stelt, en wij blijven achter in de hel.

36 minuten geleden bewerkt door TTC