Van welke kerk ben je lid en waarom?

[IKBENANDERS 0]

Ik vraag me af waarom mensen voor een bepaald kerkgenootschap hebben gekozen? Opvoeding, bewuste keuze, toeval? En waarom, dan wel hoe en in welke mate jullie hierin actief zijn.

Zelf neig ik naar de Evangelische kerk, omdat dáár de persoonlijke relatie met Christus centraal zou staan (en dan bedoel ik natuurlijk iets meer centraal dan in de andere christelijke gemeenschappen/kerken), maar ik weet niet zeker of dat klopt, want ik meen dit alleen maar ergens op het internet gelezen te hebben of te hebben gehoord op YouTube. Ik heb ook nog nooit een evangelische kerkdienst bijgewoond. Misschien dat jullie mij over dit alles iets meer zouden kunnen/willen vertellen.

Als ik af ga op mijn huidige kijk op de Bijbel en het leven dan zou ik eerder thuishoren bij de Christengemeenschap.

Ook vraag ik me af wat mensen uit het samenzijn halen, in de breedste zin van het woord: samen de dienst beleven, met gemeenteleden omgaan, iets voor elkaar betekenen (hoe? wanneer? met andere kerken of andere dorpen/steden in Nederland en/of België).

Ik kom uit een niet-streng gereformeerd gezin en heb nooit een 'samen' ervaren in deze gemeenschap op wat voor manier dan ook. Dat kan hebben gelegen aan het feit dat ik en mijn zus naar een andere gereformeerde school gingen dan de gereformeerde kerk waar mijn ouders bij waren aangesloten en ons tot een bepaalde leeftijd mee naar toe namen. 

bewerkt door IKBENANDERS

[believe in yourself 0]

Ik ben in 2014 tot geloof gekomen, had me aangesloten bij kom en zie. Eerst heel prettig, grote familie. Wat ik zeer onprettig vindt, je raakt je eigen autonomie kwijt. Je wordt in het begin als een baby, peuter behandeld terwijl je volwassen bent. Ik ben eruit gestapt. Ik lees de bijbel, praat erover met vrienden, dring het niet op, elke week ga ik naar een kapel, steek er een kaars aan en praat in mijn hoofd met hem. Daar voel ik me meest prettig bij! 

[Figulus 151]

27 minuten geleden zei believe in yourself:

Ik ben in 2014 tot geloof gekomen, had me aangesloten bij kom en zie. Eerst heel prettig, grote familie. Wat ik zeer onprettig vindt, je raakt je eigen autonomie kwijt. Je wordt in het begin als een baby, peuter behandeld terwijl je volwassen bent. Ik ben eruit gestapt. Ik lees de bijbel, praat erover met vrienden, dring het niet op, elke week ga ik naar een kapel, steek er een kaars aan en praat in mijn hoofd met hem. Daar voel ik me meest prettig bij! 

Herkenbaar. Pinkstergemeenten... Heb er ook een aantal gehad. Predikanten of oudere leden geven vaak richtlijnen over hoe je hoort te leven of bidden, vaak zelfs over persoonlijke keuzes. Je wordt als nieuweling begeleid, als baby in het geloof. In veel pinkstergemeenten is er een duidelijke lijn tussen leiders en gewone leden. Afwijkende meningen of vragen worden afgeremd vanwege bedreigend, waardoor je autonomie beperkt wordt. De groep kan ook subtiel verwachtingen opleggen over je gedrag, sociale contacten en reacties en zelfs je manier van denken. Daar ben ik niet naar op zoek. Ik ben een volwassen man met waarschijnlijk meer Bijbelkennis dan 99% van de leden. Als kleuter weggezet worden is wel het laatste waar ik naar op zoek ben.

Dat zijn geen christelijke kerken, maar bedrijven met een christelijk sausje die uit zijn op macht en geld. Wat mij betreft niets anders dan sektarische aangelegenheden.