God IS de redder van alle mensen!

[TTC 1.584]

26 minuten geleden zei Tortelduif:

Inteelt zonder negatieve gevolgen. Laten we daar maar geen voorbeeld aan nemen.

Als bonte beren op de weg, ze doen geen vlieg kwaad.

[Tortelduif 4]

19 minuten geleden zei Hopper:

Laten we helder zijn, Lukas 9:23-25 is er duidelijk over. 

23 En Hij zeide tot allen: Zo iemand achter Mij wil komen, die verloochene zichzelven, en neme zijn kruis dagelijks op, en volge Mij.

24 Want zo wie zijn leven behouden wil, die zal het verliezen; maar zo wie zijn leven verliezen zal, om Mijnentwil, die zal het behouden.

25 Want wat baat het een mens, die de gehele wereld zou winnen, en zichzelven verliezen, of schade zijns zelfs lijden?

Er is duidelijk een weg te gaan en dat beweert Christus zelf ook.    Een weg is per definitie gradueel.   Als ik op weg ben naar Maastricht dan leg ik die weg gradueel af.   Zolang je op weg ben naar Maastricht ken je Maastricht niet.  Je kunt Maastricht alleen kennen door er te zijn. 

Dan de kwestie of de Vader ons überhaupt aanneemt.  Ik lees nergens dat Christus garanties afgeeft, behalve dan in het door mij geciteerde Lukas 9:23-25 .  Wat zegt Christus daar?  Wie het leven verliest die zal het behouden.  En wie zijn leven behouden wil die zal het verliezen.    Christus maakt daar gebruik van de omkering.  De mensen die aan het leven hangen zullen het verliezen.   De mensen die het leven weten te verliezen zullen het behouden.  Wat de vraag opwerpt: Hoe kan ik als volgeling mijn leven verliezen?!?  (Retorische vraag, want het maakt deel uit van de smalle weg)

 

Mattheüs 7 is een verhaal apart.   Mattheüs 7 maakt deel uit van de Bergrede waarin Christus nadrukkelijk stelt dat mensen die oordelen met hun eigen oordeel geoordeeld zullen worden.  (De proloog van Mattheüs 7).  En dat mensen gemeten zullen worden met de maat waarmee ze zelf meten.   Dus dan kun je vers 7 er wel uitlichten betreffende dat kloppen, maar je mag pas kloppen als je niet meer oordeelt en niet meer je medemens meet.   En dat is dan weer nederigheid: niet eerder aankloppen als dat je zonder oordeel bent.   Dus zolang je nog niet geschikt bent om aan te kloppen is nederigheid het devies.

Je Maastricht-vergelijking gaat volgens mij niet helemaal op. Stel dat ik iemand in Maastricht ken en die persoon mij via betrouwbare communicatie veel over Maastricht vertelt. Dan ken ik Maastricht misschien niet volledig en mijn kennis kan verdiepen wanneer ik er zelf kom, maar ik kan Maastricht wel degelijk al behoorlijk kennen.

Zo zie ik ook het kennen van God. Dat wij God niet volledig kunnen kennen, betekent nog niet dat we Hem niet kunnen kennen. Als Christus ons de Vader bekendmaakt, kunnen wij Hem door Christus leren kennen zonder te beweren dat ons kennen daarmee volmaakt of volledig is.

Daarom vind ik “je kunt Maastricht alleen kennen door er te zijn” een te absolute voorstelling van wat ‘kennen’ betekent. Je kunt iets kennen zonder het volledig te kennen. Het lijkt me belangrijk dat onderscheid ook bij het spreken over God te maken.

Ook je analogie met de rit naar Maastricht klopt niet helemaal. Een weg leg je inderdaad fysiek af, maar dat betekent niet dat je de bestemming slechts gradueel kunt kennen. Ik kan vandaag besluiten naar Maastricht te rijden en er in één ruk naartoe rijden. En ik kan Maastricht bovendien al kennen voordat ik er ooit geweest ben, bijvoorbeeld doordat iemand die ik vertrouw mij erover vertelt.

Dus ‘er is een weg te gaan’ betekent niet automatisch dat het kennen van de bestemming noodzakelijk gradueel moet verlopen. Je verwart volgens mij het afleggen van een weg met het groeien in kennis.

22 minuten geleden bewerkt door Tortelduif