God IS de redder van alle mensen!

[IKBENANDERS 24]

48 minuten geleden zei Tortelduif:

Vergeving betekent eerder dat wat daadwerkelijk gebeurd is en waarvoor iemand verantwoordelijk is, niet langer als schuld wordt toegerekend.

Mooie aanvulling kwam van mijn kant, wat jij hier schrijf is onrechtvaardig.

 

[Tortelduif 4]

26 minuten geleden zei TTC:

ik zoek een schaar om een perfecte cirkel uit een blad te knippen.

Aangezien noch jij noch de schaar perfect zijn wordt dat een poging waar de mislukking in opgesloten zit.

[TTC 1.584]

7 minuten geleden zei Tortelduif:

Aangezien noch jij noch de schaar perfect zijn wordt dat een poging waar de mislukking in opgesloten zit.

Zolang we maar niet door dat gat vallen, valt het nogal mee. 

[Tortelduif 4]

1 minuut geleden zei TTC:

Zolang we maar niet door dat gat vallen, valt het nogal mee. 

Ja, aan dat gerafelde randje kun je je behoorlijk bezeren.

[TTC 1.584]

1 minuut geleden zei Tortelduif:

Ja, aan dat gerafelde randje kun je je behoorlijk bezeren.

Het ging om die cirkel, kunnen we een aantal stapelen. 

4 uur geleden bewerkt door TTC

[Tortelduif 4]

Zojuist zei TTC:

Het ging om die cirkel, kunnen we een aantal stapelen. 

Afhankelijk van of die cirkels in 2D of 3D zijn.

[TTC 1.584]

4 minuten geleden zei Tortelduif:

Afhankelijk van of die cirkels in 2D of 3D zijn.

Ook de afmetingen kunnen we best gelijk houden, het zou anders op iets anders kunnen gaan lijken. Maar we wijken af, benieuwd naar het vervolg.

[Tortelduif 4]

33 minuten geleden zei Hopper:

Jouw vraag was of ik de God bedoel zoals Christus ons die heeft verkondigt.   Mijn antwoord is: Met God bedoel ik de levende Vader en geen andere.

En dan de vraag wat er met "levend" bedoelt wordt.   Laat dat nou net de hamvraag zijn van het hele geloof.   Normaliter zegt de mens: de buurman is een levende buurman.   Of mijn hond is een levende hond.    Dan aanschouwen we het leven aan de buitenzijde.    Als we de levende Vader in die zin aanschouwen/beschouwen dan zijn we verkeerd bezig.  Leven is iets innerlijks wat leeft bij iedereen die leeft. 

"Laat de doden hun doden begraven" is een bekende en radicale uitspraak van Christus (Matteüs 8:22 en Lucas 9:60). Christus  reageert hiermee op een leerling  die eerst zijn vader wil begraven voordat hij Hem volgt.   De betekenis hiervan is dat "alle mensen" geestelijk dood zijn .  Immers in Johannes 6:63 zegt Christus: De Geest is het, Die levend maakt; het vlees is niet nut.   Wie aan het vlees hecht zal de levende Geest nooit ontmoeten.

Wellicht geloof jij in reïncarnatie ?  Dan is je reactie verklaarbaar.

Volgens mij moeten we eerst vaststellen wat we onder ‘christen’ verstaan. Anders kunnen we wel teksten uit de Bijbel tegenover elkaar zetten, maar gebruiken we dezelfde woorden voor verschillende begrippen. Je kunt ogenschijnlijk over hetzelfde onderwerp praten, terwijl je in werkelijkheid verschillende betekenissen aan het woord ‘christen’ en zelfs aan ‘God’, ‘leven’, ‘zonde’ en ‘bekering’ geeft.

En nee, ik geloof niet in reïncarnatie. Die suggestie volgt niet logischerwijs uit wat ik geschreven heb.

39 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Mooie aanvulling kwam van mijn kant, wat jij hier schrijf is onrechtvaardig.

Dan is wat je schrijft ook geen aanvulling maar eerder een weerlegging. 

[TTC 1.584]

21 minuten geleden zei Tortelduif:

Volgens mij moeten we eerst vaststellen wat we onder ‘christen’ verstaan. Anders kunnen we wel teksten uit de Bijbel tegenover elkaar zetten, maar gebruiken we dezelfde woorden voor verschillende begrippen. Je kunt ogenschijnlijk over hetzelfde onderwerp praten, terwijl je in werkelijkheid verschillende betekenissen aan het woord ‘christen’ en zelfs aan ‘God’, ‘leven’, ‘zonde’ en ‘bekering’ geeft. En nee, ik geloof niet in reïncarnatie. Die suggestie volgt niet logischerwijs uit wat ik geschreven heb.

Ik las dat er redelijk wat strekkingen zijn, misschien dat we ze eerst allemaal even naast elkaar kunnen leggen. Dit maakt een en ander transparanter, zonder dat we de optie ontnemen om tussentijds van mening te veranderen. 

[Tortelduif 4]

9 minuten geleden zei TTC:

Ik las dat er redelijk wat strekkingen zijn, misschien dat we ze eerst allemaal even naast elkaar kunnen leggen. Dit maakt een en ander transparanter, zonder dat we de optie ontnemen om tussentijds van mening te veranderen. 

Ik vermoed dat je de begrippen "standpunt innemen" en" definities" door elkaar haalt. Wat voor nut heeft het om eerst iets te definieeren maar vervolgens de optie open laten om die definitie te veranderen. Ik denk dat er dan geen inkt genoeg is om alles naaast elkaar te kunnen zetten.

[TTC 1.584]

7 minuten geleden zei Tortelduif:

Ik vermoed dat je de begrippen "standpunt innemen" en" definities" door elkaar haalt. Wat voor nut heeft het om eerst iets te definieeren maar vervolgens de optie open laten om die definitie te veranderen. Ik denk dat er dan geen inkt genoeg is om alles naaast elkaar te kunnen zetten.

Ja, dat kan je misschien beter aan Hopper vragen. Je kan het ons als gewone mensen maar moeilijk verwijten dat al die strekkingen bestaan. Misschien kan je het eens andersom proberen, hoe zijn ze überhaupt tot stand kunnen komen? Sowieso, benieuwd naar het vervolg van jullie dialoog, altijd leerzaam om te volgen. 

2 uur geleden bewerkt door TTC

[Tortelduif 4]

22 minuten geleden zei TTC:

Ja, dat kan je misschien beter aan Hopper vragen. Je kan het ons als gewone mensen maar moeilijk verwijten dat al die strekkingen bestaan. Misschien kan je het eens andersom proberen, hoe zijn ze überhaupt tot stand kunnen komen? Sowieso, benieuwd naar het vervolg van jullie dialoog, altijd leerzaam om te volgen. 

Mijn punt was vooral dat ik het niet zo zinvol vind om eerst al die strekkingen naast elkaar te zetten wanneer we tegelijkertijd de mogelijkheid openhouden om tijdens de discussie van definitie te veranderen. Dan blijft het referentiekader voortdurend verschuiven.

Ik bekijk het vooral methodologisch, terwijl jij het vanuit een historisch perspectief benadert. Dat zijn twee heel verschillende uitgangspunten.

[Hopper 850]

1 uur geleden zei Tortelduif:

Volgens mij moeten we eerst vaststellen wat we onder ‘christen’ verstaan.

Naar de letter is een 'christen' een volgeling van Christus.   Dus dan moet je kijken wat een volgeling is.  Het volgen van Christus  betekent dat een gelovige leeft naar het voorbeeld, en de woorden van Christus.   En dan blijken sommige christenen geen volgeling van Christus te zijn.   Bijvoorbeeld Patriarch Kirill van Moskou steunt een moorddadig en misdadig regime.

https://nos.nl/artikel/2629981-massale-processie-in-moskou-moet-politieke-steun-van-kerk-aan-kremlin-tonen

Citaat

Tienduizenden Russisch-orthodoxe gelovigen hebben vandaag deelgenomen aan een urenlange processie in het centrum van Moskou. 

Citaat

De processie in Moskou is evenzeer een politieke als een religieuze bijeenkomst, en moet laten zien dat de Russisch-orthodoxe kerk als een man achter het Kremlin staat. "De eenheid van het Russische volk, dat is het belangrijkste", zegt een man voor de NOS-camera. "Als we verenigd zijn, zijn we onoverwinnelijk. Daarom zullen wij winnen."

Sinds de Russische inval in Oekraïne in 2022 zijn de toch al innige banden tussen het Kremlin en de Russisch-orthodoxe kerk nog verder aangehaald. Patriarch Kirill verplichtte zijn priesters in de kerkdienst een gebed te gebruiken dat een smeekbede voor de overwinning bevat. Priesters die weigerden zijn uit hun ambt gezet.

Zijn dit ook christenen?   Dan hebben ze Mattheüs 26:52 zeker nooit gelezen?   Ze volgen Christus niet en ze zetten zelfs God in voor hun misdadige oorlog.     Aan de vrucht herkent men (de corrupte) boom.    Moet ik het nog over Israel en het misdadige regiem aldaar hebben en de steun die sommige "christenen" het regiem daar geven?   Dat zijn alleen maar in naam christenen.....

[Tortelduif 4]

7 minuten geleden zei Hopper:

Naar de letter is een 'christen' een volgeling van Christus.   Dus dan moet je kijken wat een volgeling is.  Het volgen van Christus  betekent dat een gelovige leeft naar het voorbeeld, en de woorden van Christus.   En dan blijken sommige christenen geen volgeling van Christus te zijn.   Bijvoorbeeld Patriarch Kirill van Moskou steunt een moorddadig en misdadig regime.

https://nos.nl/artikel/2629981-massale-processie-in-moskou-moet-politieke-steun-van-kerk-aan-kremlin-tonen

Zijn dit ook christenen?   Dan hebben ze Mattheüs 26:52 zeker nooit gelezen?   Ze volgen Christus niet en ze zetten zelfs God in voor hun misdadige oorlog.     Aan de vrucht herkent men (de corrupte) boom.    Moet ik het nog over Israel en het misdadige regiem aldaar hebben en de steun die sommige "christenen" het regiem daar geven?   Dat zijn alleen maar in naam christenen.....

Ik kan in principe meegaan in je definitie dat een christen een volgeling van Christus is. De interessante vervolgvraag is dan alleen: wanneer is iemand volgens jou géén christen meer?

Je zegt dat sommige mensen alleen in naam christen zijn omdat hun handelen niet overeenkomt met de woorden en het voorbeeld van Christus. Maar geen enkele christen leeft volledig naar het voorbeeld en de woorden van Christus. Waar ligt dan voor jou de grens? Wanneer spreken we nog van een zondigende of inconsequente christen, en wanneer van iemand die geen christen meer genoemd kan worden?

Ook het beroep op ‘aan de vrucht herkent men de boom’ lijkt me iets genuanceerder te liggen. Dat je iemands handelen mag toetsen aan Christus' woorden lijkt me vanzelfsprekend. Maar daarmee is nog niet automatisch bewezen dat iemand die op een bepaald punt ernstig tekortschiet, daarom geen christen is.

Volgens mij komen we hiermee uiteindelijk bij een belangrijker vraag dan alleen de definitie van het woord ‘christen’: wat maakt iemand volgens Christus daadwerkelijk tot Zijn volgeling? Is dat uitsluitend zichtbaar gedrag, of spelen geloof, bekering, genade en vergeving daar ook een rol in?

[Hopper 850]

7 minuten geleden zei Tortelduif:

Ik kan in principe meegaan in je definitie dat een christen een volgeling van Christus is. De interessante vervolgvraag is dan alleen: wanneer is iemand volgens jou géén christen meer?

Je zegt dat sommige mensen alleen in naam christen zijn omdat hun handelen niet overeenkomt met de woorden en het voorbeeld van Christus. Maar geen enkele christen leeft volledig naar het voorbeeld en de woorden van Christus. Waar ligt dan voor jou de grens? Wanneer spreken we nog van een zondigende of inconsequente christen, en wanneer van iemand die geen christen meer genoemd kan worden?

Ook het beroep op ‘aan de vrucht herkent men de boom’ lijkt me iets genuanceerder te liggen. Dat je iemands handelen mag toetsen aan Christus' woorden lijkt me vanzelfsprekend. Maar daarmee is nog niet automatisch bewezen dat iemand die op een bepaald punt ernstig tekortschiet, daarom geen christen is.

Volgens mij komen we hiermee uiteindelijk bij een belangrijker vraag dan alleen de definitie van het woord ‘christen’: wat maakt iemand volgens Christus daadwerkelijk tot Zijn volgeling? Is dat uitsluitend zichtbaar gedrag, of spelen geloof, bekering, genade en vergeving daar ook een rol in?

Een christen dient minimaal te leven, te handelen en te spreken naar de woorden van Christus.    Dat je niet zomaar een perfecte volgeling bent is evident, maar als je zoals genoemde voorbeelden, het tegendeel doet van wat Christus zegt, dan volg je wellicht het boze?  Waar we het over hebben is het afleggen van "de weg" en dan zien we dat Christus reeds voorzag dat de meeste volgelingen de brede weg zouden nemen die naar het verderf leidt. 

Geloof is iets wat moet groeien, dus algemene uitspraken kun je niet doen.   Neem zoiets als "vergeven", een volgeling vergeeft zijn vijanden.   Om vervolgens tot de conclusie te komen dat "vergeven" een egoïstische daad is welke jezelf ten goede komt.    Is vergeven daarom slecht?  Nee, natuurlijk niet, anders had Christus dat ons niet geleerd.   Zo zet je telkens stapjes op de smalle weg.   Maar de christen die de smalle weg in het geheel niet gaat die weet dit soort dingen niet.

En dan genade.   Niemand van ons kan invloed uitoefenen op de levende Vader, want we kennen Hem immers niet.   We kunnen slechts geduldig afwachten of we in genade worden aangenomen.    Dat vergt nederigheid, met het risico dat de Vader nooit opendoet voor jou.   Nederigheid is ook niet velen gegeven, veel christenen verwachten van alles van God.   Verwachten staat natuurlijk vrij, maar vroeger zeiden we al: "Kinderen die vragen, worden overgeslagen".  Nederigheid is een levenskunst.

[Tortelduif 4]

18 minuten geleden zei Hopper:

Een christen dient minimaal te leven, te handelen en te spreken naar de woorden van Christus.    Dat je niet zomaar een perfecte volgeling bent is evident, maar als je zoals genoemde voorbeelden, het tegendeel doet van wat Christus zegt, dan volg je wellicht het boze?  Waar we het over hebben is het afleggen van "de weg" en dan zien we dat Christus reeds voorzag dat de meeste volgelingen de brede weg zouden nemen die naar het verderf leidt. 

Geloof is iets wat moet groeien, dus algemene uitspraken kun je niet doen.   Neem zoiets als "vergeven", een volgeling vergeeft zijn vijanden.   Om vervolgens tot de conclusie te komen dat "vergeven" een egoïstische daad is welke jezelf ten goede komt.    Is vergeven daarom slecht?  Nee, natuurlijk niet, anders had Christus dat ons niet geleerd.   Zo zet je telkens stapjes op de smalle weg.   Maar de christen die de smalle weg in het geheel niet gaat die weet dit soort dingen niet.

En dan genade.   Niemand van ons kan invloed uitoefenen op de levende Vader, want we kennen Hem immers niet.   We kunnen slechts geduldig afwachten of we in genade worden aangenomen.    Dat vergt nederigheid, met het risico dat de Vader nooit opendoet voor jou.   Nederigheid is ook niet velen gegeven, veel christenen verwachten van alles van God.   Verwachten staat natuurlijk vrij, maar vroeger zeiden we al: "Kinderen die vragen, worden overgeslagen".  Nederigheid is een levenskunst.

Volgens mij raken we nu een beetje van de oorspronkelijke vraag af. Je hebt eerst een duidelijke definitie gegeven: een christen is een volgeling van Christus, en een volgeling leeft naar Zijn woorden en voorbeeld. Daar kan ik prima mee werken.

Maar vervolgens voeg je allerlei andere stellingen toe die niet zonder meer uit die definitie volgen. Bijvoorbeeld dat iemand die op bepaalde punten het tegenovergestelde van Christus doet daarmee wellicht het boze volgt of dat wij slechts kunnen afwachten of de Vader ons in genade aanneemt omdat we Hem niet kennen.  Hier zie ik toch een merkwaardige spanning in je redenering. Je zegt dat een christen een volgeling van Christus is en dat een volgeling leeft naar Zijn woorden en voorbeeld. Vervolgens zeg je dat wij de levende Vader niet kennen en daarom slechts kunnen afwachten of Hij ons in genade aanneemt. Maar je kunt toch moeilijk iemand volgen die je niet kent? Ik bedoel daarmee niet dat wij God volledig zouden kunnen doorgronden. Wel dat Christus ons juist leert wie de Vader is en hoe wij ons tot Hem moeten verhouden. Anders wordt “Christus volgen” wel een merkwaardig begrip: we zouden Zijn woorden moeten volgen, terwijl we tegelijkertijd zouden moeten afwachten of de Vader ons überhaupt wil aannemen.

Voor mij is vooral de vraag interessant wat Christus zelf onder het volgen van Hem verstaat. Want als we daarover overeenstemming hebben, kunnen we vervolgens kijken naar geloof, bekering, genade, vergeving en de ‘smalle weg’. Anders stapelen we verschillende interpretaties op elkaar en wordt het steeds moeilijker om vast te stellen welke conclusie nu eigenlijk uit welke tekst volgt.

Overigens begrijp ik je opmerking over “kinderen die vragen, worden overgeslagen” niet zo goed. Als we het bij de woorden van Christus houden, zegt Jezus juist: “Bidt, en u zal gegeven worden; zoekt, en gij zult vinden; klopt, en u zal opengedaan worden” (Mattheüs 7:7). En juist daarom vind ik “vraag en u zal gegeven worden, zoek en gij zult vinden, klop en u zal opengedaan worden” relevanter dan de uitspraak “kinderen die vragen, worden overgeslagen”. Jezus lijkt daar toch een heel andere houding tegenover de Vader te leren.

Sterker nog, in de verzen daarna gebruikt Hij juist het beeld van een kind dat zijn vader iets vraagt. Dat lijkt me toch moeilijk te rijmen met het idee dat vragen aan de Vader iets is waardoor je wordt “overgeslagen”.

Nederigheid lijkt me inderdaad belangrijk, maar nederigheid betekent volgens mij niet dat je niets van God mag vragen of slechts passief moet afwachten. Jezus roept ons juist op om te vragen, te zoeken en te kloppen.

1 uur geleden bewerkt door Tortelduif

[TTC 1.584]

1 uur geleden zei Tortelduif:

Mijn punt was vooral dat ik het niet zo zinvol vind om eerst al die strekkingen naast elkaar te zetten wanneer we tegelijkertijd de mogelijkheid openhouden om tijdens de discussie van definitie te veranderen. Dan blijft het referentiekader voortdurend verschuiven. Ik bekijk het vooral methodologisch, terwijl jij het vanuit een historisch perspectief benadert. Dat zijn twee heel verschillende uitgangspunten.

Niet zozeer van definitie, eerder van mening omwille van het doorlopen van dergelijke processen. Ja, referentiekaders 'verschuiven' voortdurend, zo begrijp je ook wat Hegel wilde zeggen. Ergo, kieper (A) bij voorbaat overboord, en (B) blijft Chinees. Er zijn verschillende menthoden, net zoals inzichten er al kunnen zijn vooraleer wij ze ontdekken. Niets historisch perspectief, dat is wat jij zegt. Het is overigens ook niet omdat Hopper alles door elkaar haalt, dat we als naakte apen dat voorbeeld hoeven te volgen. 

1 uur geleden bewerkt door TTC

[Tortelduif 4]

1 minuut geleden zei TTC:

Niet zozeer van definitie, eerder van mening omwille van het doorlopen van dergelijke processen. Ja, referentiekaders 'verschuiven' voortdurend, zo begrijp je ook wat Hegel wilde zeggen. Ergo, kieper (A) bij voorbaat overboord, en (B) blijft Chinees. Er zijn verschillende menthoden, net zoals inzichten er al kunnen zijn vooraleer wij ze ontdekken. Niets historisch perspectief, dat is wat jij zegt. 

Maar een mening is immers geen definitie, hooguit een persoonlijke. Het belangrijkste kenmerk van een definitie is dat zij de betekenis van een begrip vastlegt en afbakent. 

Een goede definitie doet dus in wezen drie dingen:

• Ze maakt duidelijk wat het begrip betekent.
• Ze onderscheidt het van andere begrippen.
• Ze geeft een stabiel criterium waarmee je kunt bepalen of iets wel of niet onder het begrip valt.

Bijvoorbeeld:

Een driehoek is een veelhoek met drie zijden.

Daarmee kun je vervolgens bepalen of een bepaalde figuur een driehoek is. Je kunt niet bij het ene voorbeeld zeggen dat drie zijden vereist zijn en bij het volgende voorbeeld ineens vier zijden accepteren, zonder de definitie te wijzigen. 

Als jij zegt:

“Laten we eerst de verschillende definities van christen naast elkaar leggen, maar we houden de mogelijkheid open om tussentijds van definitie te veranderen.”

dan moet je onderscheid maken tussen een definitie onderzoeken en een definitie veranderen.

Je kunt uiteraard tot de conclusie komen:

“Mijn oorspronkelijke definitie blijkt niet houdbaar; ik moet haar aanpassen.”

Maar dan heb je een nieuwe definitie. Je kunt niet doen alsof beide definities tegelijkertijd hetzelfde criterium vormen.

[TTC 1.584]

1 minuut geleden zei Tortelduif:

Maar een mening is immers geen definitie, hooguit een persoonlijke. Het belangrijkste kenmerk van een definitie is dat zij de betekenis van een begrip vastlegt en afbakent. 

Een goede definitie doet dus in wezen drie dingen:

• Ze maakt duidelijk wat het begrip betekent.
• Ze onderscheidt het van andere begrippen.
• Ze geeft een stabiel criterium waarmee je kunt bepalen of iets wel of niet onder het begrip valt.

Bijvoorbeeld:

Een driehoek is een veelhoek met drie zijden.

Daarmee kun je vervolgens bepalen of een bepaalde figuur een driehoek is. Je kunt niet bij het ene voorbeeld zeggen dat drie zijden vereist zijn en bij het volgende voorbeeld ineens vier zijden accepteren, zonder de definitie te wijzigen. 

Als jij zegt:

“Laten we eerst de verschillende definities van christen naast elkaar leggen, maar we houden de mogelijkheid open om tussentijds van definitie te veranderen.”

dan moet je onderscheid maken tussen een definitie onderzoeken en een definitie veranderen.

Je kunt uiteraard tot de conclusie komen:

“Mijn oorspronkelijke definitie blijkt niet houdbaar; ik moet haar aanpassen.”

Maar dan heb je een nieuwe definitie. Je kunt niet doen alsof beide definities tegelijkertijd hetzelfde criterium vormen.

Tja, is het onze fout dat een bosvogeltje geen vogel is? Begin een verhaal over een bosvogeltje, en het gaat al mis. 

[Tortelduif 4]

1 minuut geleden zei TTC:

Tja, is het onze fout dat een bosvogeltje geen vogel is? Begin een verhaal over een bosvogeltje, en het gaat al mis. 

Dan haal ik gewoon de trebuchets weer tevoorschijn.

1 uur geleden bewerkt door Tortelduif

[TTC 1.584]

Zojuist zei Tortelduif:

Dab haal ik gewoon de trebuchets weer tevoorschijn.

Ja, en met Hopper in de buurt weet je onmiddellijk wat religie niet is, dat is het verschil. Veel succes verder, we zijn toch maar naakte apen, het deert allemaal zo niet. 

[Tortelduif 4]

Zojuist zei TTC:

Ja, en met Hopper in de buurt weet je onmiddellijk wat religie niet is, dat is het verschil. Veel succes verder, we zijn toch maar naakte apen, het deert allemaal zo niet. 

Veel plezier met de bloemetjes.

[TTC 1.584]

Zojuist zei Tortelduif:

Veel plezier met de bloemetjes.

Dank, het is nu aan de zandraket, op tijd wegwezen.

[Tortelduif 4]

34 minuten geleden zei TTC:

Dank, het is nu aan de zandraket, op tijd wegwezen.

Inteelt zonder negatieve gevolgen. Laten we daar maar geen voorbeeld aan nemen.

[Hopper 850]

1 uur geleden zei Tortelduif:

Volgens mij raken we nu een beetje van de oorspronkelijke vraag af. Je hebt eerst een duidelijke definitie gegeven: een christen is een volgeling van Christus, en een volgeling leeft naar Zijn woorden en voorbeeld. Daar kan ik prima mee werken.

Maar vervolgens voeg je allerlei andere stellingen toe die niet zonder meer uit die definitie volgen. Bijvoorbeeld dat iemand die op bepaalde punten het tegenovergestelde van Christus doet daarmee wellicht het boze volgt of dat wij slechts kunnen afwachten of de Vader ons in genade aanneemt omdat we Hem niet kennen.  Hier zie ik toch een merkwaardige spanning in je redenering. Je zegt dat een christen een volgeling van Christus is en dat een volgeling leeft naar Zijn woorden en voorbeeld. Vervolgens zeg je dat wij de levende Vader niet kennen en daarom slechts kunnen afwachten of Hij ons in genade aanneemt. Maar je kunt toch moeilijk iemand volgen die je niet kent? Ik bedoel daarmee niet dat wij God volledig zouden kunnen doorgronden. Wel dat Christus ons juist leert wie de Vader is en hoe wij ons tot Hem moeten verhouden. Anders wordt “Christus volgen” wel een merkwaardig begrip: we zouden Zijn woorden moeten volgen, terwijl we tegelijkertijd zouden moeten afwachten of de Vader ons überhaupt wil aannemen.

Voor mij is vooral de vraag interessant wat Christus zelf onder het volgen van Hem verstaat. Want als we daarover overeenstemming hebben, kunnen we vervolgens kijken naar geloof, bekering, genade, vergeving en de ‘smalle weg’. Anders stapelen we verschillende interpretaties op elkaar en wordt het steeds moeilijker om vast te stellen welke conclusie nu eigenlijk uit welke tekst volgt.

Overigens begrijp ik je opmerking over “kinderen die vragen, worden overgeslagen” niet zo goed. Als we het bij de woorden van Christus houden, zegt Jezus juist: “Bidt, en u zal gegeven worden; zoekt, en gij zult vinden; klopt, en u zal opengedaan worden” (Mattheüs 7:7). En juist daarom vind ik “vraag en u zal gegeven worden, zoek en gij zult vinden, klop en u zal opengedaan worden” relevanter dan de uitspraak “kinderen die vragen, worden overgeslagen”. Jezus lijkt daar toch een heel andere houding tegenover de Vader te leren.

Sterker nog, in de verzen daarna gebruikt Hij juist het beeld van een kind dat zijn vader iets vraagt. Dat lijkt me toch moeilijk te rijmen met het idee dat vragen aan de Vader iets is waardoor je wordt “overgeslagen”.

Nederigheid lijkt me inderdaad belangrijk, maar nederigheid betekent volgens mij niet dat je niets van God mag vragen of slechts passief moet afwachten. Jezus roept ons juist op om te vragen, te zoeken en te kloppen.

Laten we helder zijn, Lukas 9:23-25 is er duidelijk over. 

23 En Hij zeide tot allen: Zo iemand achter Mij wil komen, die verloochene zichzelven, en neme zijn kruis dagelijks op, en volge Mij.

24 Want zo wie zijn leven behouden wil, die zal het verliezen; maar zo wie zijn leven verliezen zal, om Mijnentwil, die zal het behouden.

25 Want wat baat het een mens, die de gehele wereld zou winnen, en zichzelven verliezen, of schade zijns zelfs lijden?

Er is duidelijk een weg te gaan en dat beweert Christus zelf ook.    Een weg is per definitie gradueel.   Als ik op weg ben naar Maastricht dan leg ik die weg gradueel af.   Zolang je op weg ben naar Maastricht ken je Maastricht niet.  Je kunt Maastricht alleen kennen door er te zijn. 

Dan de kwestie of de Vader ons überhaupt aanneemt.  Ik lees nergens dat Christus garanties afgeeft, behalve dan in het door mij geciteerde Lukas 9:23-25 .  Wat zegt Christus daar?  Wie het leven verliest die zal het behouden.  En wie zijn leven behouden wil die zal het verliezen.    Christus maakt daar gebruik van de omkering.  De mensen die aan het leven hangen zullen het verliezen.   De mensen die het leven weten te verliezen zullen het behouden.  Wat de vraag opwerpt: Hoe kan ik als volgeling mijn leven verliezen?!?  (Retorische vraag, want het maakt deel uit van de smalle weg)

 

Mattheüs 7 is een verhaal apart.   Mattheüs 7 maakt deel uit van de Bergrede waarin Christus nadrukkelijk stelt dat mensen die oordelen met hun eigen oordeel geoordeeld zullen worden.  (De proloog van Mattheüs 7).  En dat mensen gemeten zullen worden met de maat waarmee ze zelf meten.   Dus dan kun je vers 7 er wel uitlichten betreffende dat kloppen, maar je mag pas kloppen als je niet meer oordeelt en niet meer je medemens meet.   En dat is dan weer nederigheid: niet eerder aankloppen als dat je zonder oordeel bent.   Dus zolang je nog niet geschikt bent om aan te kloppen is nederigheid het devies.