Doop

[IKBENANDERS 2]

Ik herlees momenteel het Johannes-evangelie (Zeyde, Marie H. van der - Het is altijd geweest, het Woord).

Voor de schrijver van het Evangelie naar Johannes is wat vóór de doop van Jezus heeft plaatsgevonden blijkbaar niet belangrijk; hij rept er met geen woord over.

Vanaf hoofdstuk 1 schrijft hij Jezus helderderziend-achtige gaven toe (zie hiervoor het verhaal van ‘de Samaritaanse vrouw’ en de uitspraak ‘Voordat Philippus je roepen kwam, had ik je gezien onder je vijgeboom’ in het eerste hoofdstuk). Hij maakt ook herhaaldelijk duidelijk dat Jezus héél goed doordrongen/op de hoogte is van zijn missie (bv. in de de mededeling ‘Breek deze tempel af, en binnen drie dagen zal Ik hem laten herrijzen … Hij echter sprak van … zijn lichaam.’ en ‘Zolang Ik nog in de wereld ben, ben Ik het licht van de wereld.’, ‘Geloof jij in de Mensenzoon? … Hij die nu met je spreekt, die is het.’, het verhaal van de ware herder, ‘Daarom heeft Mij de Vader lief: omdat Ik mijn leven prijsgeef, – maar om het opnieuw te ontvangen.’). Ik weet, ook wij weten soms wel een beetje wat wij hier op aarde kunnen doen, maar toch niet op deze manier, zo intens duidelijk …

Wat ook vreemd is: bij de bruiloft te Kana noemt hij Maria (zijn moeder) ‘vrouw’, maar niet 'moeder’.

Wie zit er in het lichaam van Jezus na de doop?

Johannes begint zijn evangelie juist dáár, bij de doop, op de proloog na.

Is degene die in de proloog wordt vernoemd degene die tijdens de doop in het lichaam van Jezus is binnengedrongen (incorporatie)? Iemand waarvan Johannes de Doper zei: ‘bij Hem ben ik te gering dan dat ik zijn schoenriemen mag losmaken’.

Volgens de antroposofie is tijdens de doop inderdaad het zogenaamde Christuswezen in het lichaam van Jezus geïncorpuleerd. Maar daar denken jullie vast allemaal heel anders over. Ik wil stel mijzelf hier open voor jullie zienswijzen/antwoorden omdat ik mij graag ook andere verklaringen hoor.

3 februari bewerkt door IKBENANDERS

[Figulus 152]

Johannes denkt hier precies de andere kant op. Voor hem is de doop van Jezus geen moment waarop er iets nieuws in Hem komt, maar een moment waarop openbaar wordt wie Hij altijd al was. Wanneer Johannes de Doper zegt: “Hij op wie gij de Geest ziet neerdalen, die is het”, bedoelt hij niet dat de Geest iemand anders in Jezus binnenbrengt, maar dat door het neerdalen van de Geest zichtbaar wordt wie Jezus in wezen is. Het gaat dus niet om: nu wordt Hij Christus, maar om: nu wordt Hij als Christus geopenbaard. Dat verklaart ook waarom de proloog niet zegt: “het Woord kwam bij Jezus”, maar: “het Woord werd vlees”. Er is geen sprake van een tijdelijke bewoning of een verwisseling van bewoners, maar van één en dezelfde identiteit: geen incorporatie, maar openbaring.

[IKBENANDERS 2]

Hartelijk dank voor je bijdrage CredRog. Toch heb ik nog een vraag. Je zegt: ‘… dat door het neerdalen van de Geest zichtbaar wordt wie Jezus in wezen is.‘ Echter, het geestprincipe is door het concilie van Constantinopel is afgeschaft in het jaar 869. Vanaf dan geldt: er bestaat zoiets als een ziel met geestelijke eigenschappen, maar niet zoiets als geest. Hoe laat zich het gegeven van het concilie rijmen met wat jij schrijft over het neerdalen van de Geest?

[sjako 729]

Hoi @IKBENANDERS, welkom op Credible. Voor de doop was Jezus ook al heel doordrongen van zijn missie. Als kind kon Hij goed redeneren met de schriftgeleerden. Hij was goed opgeleid door Zijn ouders. Zijn eigenlijke missie begon bij Zijn doop. In Johannes 3:16 staat Zodra Jezus gedoopt was en uit het water omhoogkwam, werd de hemel geopend, en Johannes zag Gods geest als een duif op Jezus neerdalen.

De hemel werd geopend wilt eigenlijk zeggen dat Jezus ineens Zijn voormenselijke herinneringen in de hemel kon herinneren. Hij kreeg ook de heilige Geest die als een duif op hem neerdaalde. Je moet goed begrijpen wat de heilige Geest is. Het is geen persoon binnen de Godheid, maar Gods werkzame kracht. De kracht die Jezus ontving kwam dus van de Vader af. Daarom dankt Hij de Vader bijv toen Hij Lazarus ging opwekken. Dus toen Gods Geest op Hem neerdaalde begint zijn eigenlijke missie. Hij vertegenwoordigde God op aarde op een manier dat nog nooit eerder was gezien. 

Op 3-2-2026 om 21:05 zei IKBENANDERS:

Wat ook vreemd is: bij de bruiloft te Kana noemt hij Maria (zijn moeder) ‘vrouw’, maar niet 'moeder’.

Hij had best eerbied voor Zijn moeder. Zo zorgde Hij ervoor dat na Zijn terechtstelling Zijn moeder goed verzorgd zou worden. Maar Maria was geen godin of middelaarster of zo, maar een ‘gewoon’ mens. Ze moest even haar plaats weten. 

[sjako 729]

18 uur geleden zei IKBENANDERS:

er bestaat zoiets als een ziel met geestelijke eigenschappen, maar niet zoiets als geest. Hoe laat zich het gegeven van het concilie rijmen met wat jij schrijft over het neerdalen van de Geest?

Over het concept geest is veel verwarring. In Genesis 2:7 staat ‘En de HEERE God had den mens geformeerd uit het stof der aarde, en in zijn neusgaten geblazen den adem des levens; alzo werd de mens tot een levende ziel.’
‭‭Genesis‬ ‭2‬:‭7‬ ‭STV‬‬
https://bible.com/bible/165/gen.2.7.STV

Dus God vormde de mens uit stof, Hij blies de levensadem in en het geheel werd een levend wezen, een levende ziel. Dus de ziel is dus de gehele mens. Het lichaam met daarin de levensadem. Als de ziel dood gaat verlaat de levensadem de persoon en vergaat het lichaam weer tot stof. De levensadem is de levensvonk die door God gegeven wordt en wordt in stand gehouden via de ademhaling. Zowel in dieren als in mensen zit dezelfde levensadem. Het is dus geen persoonlijkheid. Dus ziel=levensadem (geest) + lichaam. 

[Figulus 152]

Op 5-2-2026 om 22:45 zei IKBENANDERS:

Hartelijk dank voor je bijdrage CredRog. Toch heb ik nog een vraag. Je zegt: ‘… dat door het neerdalen van de Geest zichtbaar wordt wie Jezus in wezen is.‘ Echter, het geestprincipe is door het concilie van Constantinopel is afgeschaft in het jaar 869. Vanaf dan geldt: er bestaat zoiets als een ziel met geestelijke eigenschappen, maar niet zoiets als geest. Hoe laat zich het gegeven van het concilie rijmen met wat jij schrijft over het neerdalen van de Geest?

De Heilige Geest daalt niet neer in Jezus alsof er iets in zijn innerlijke constitutie wordt toegevoegd, maar op Jezus, als zichtbaar teken van aanwijzing en bevestiging. De beweging is niet naar binnen, maar van boven naar Hem toe, zodat voor de omstanders duidelijk wordt wie Hij is.

Dat sluit aan bij Johannes’ bedoeling: de doop is geen innerlijke verandering of initiatie van Jezus, maar een openbaringsmoment. De Geest functioneert hier niet als een innerlijk principe dat Jezus tot Christus maakt, maar als de Geest van de Vader die Hem aanwijst, legitimeert en openbaart als degene die Hij al is.

PS

Het concilie van Constantinopel heeft geprobeerd de menselijke persoon als eenheid te beschermen door “geest” niet als afzonderlijke substantie te behandelen, maar die visie is historisch niet overal en niet onomstreden overgenomen, en zij zegt bovendien niets over het bestaan of handelen van de Heilige Geest.

[Barnabas 179]

Op 5-2-2026 om 22:45 zei IKBENANDERS:

Hartelijk dank voor je bijdrage CredRog. Toch heb ik nog een vraag. Je zegt: ‘… dat door het neerdalen van de Geest zichtbaar wordt wie Jezus in wezen is.‘ Echter, het geestprincipe is door het concilie van Constantinopel is afgeschaft in het jaar 869. Vanaf dan geldt: er bestaat zoiets als een ziel met geestelijke eigenschappen, maar niet zoiets als geest. Hoe laat zich het gegeven van het concilie rijmen met wat jij schrijft over het neerdalen van de Geest?

De schrift spreekt duidelijk over een zelfstandige Geest die zonder lichaam bestaat. Genesis 1 spreekt bij de schepping over God die hemel en aarde maakt. Ook staat er dat God geest is (Joh 4:24). Voordat er een lichaam of materie was was de Geest er al. Geest schiep het materiële. Daarom wordt ook gesproken van het woord "geest". Dat is omdat met geest geest bedoeld wordt.

Wat neerdaalde op Jezus was dus daadwerkelijk de Geest van God die zich manifesteerde in de vorm van een duif. Het was wat de bijbel noemt de doop in de Heilige Geest. Op dat moment komt de Geest van God in de mens. Zoals er staat dat de mens een tempel van de Geest is (1Kor 3:16). Dat betekent niet dat Gods Geest niet al in de mens was want er staat dat wanneer God zijn Geest tot zich neemt alle vlees sterft (Job 34:14-15). De mens leeft door Gods Geest en die is in hem vanaf het moment van conceptie.

De helderziende gave tegen de samaritaanse vrouw is de gave van profetie. Dat is het spreken van God dat door de mens gesproeken wordt. God weet alles en geeft die kennis aan de mens. Zo ook bij het zien van Nathanaël onder de vijgeboom, dat is een visioen. Dat is ook een gave van God, God die zichtbaar dingen voor de mens stelt. Dat wordt de gave van de Geest genoemd (Rom 12:6vv).

[IKBENANDERS 2]

5 uur geleden zei Barnabas:

Genesis 1 spreekt bij de schepping over God die hemel en aarde maakt.

Uit Tora, de onderwijzing van Mosje van Buijs, Lineke & Storm, Marianne (Querido, 1994):

[Let op het verschil tussen E’lohim (’-im’ is de meervoudsvorm) en JHWH E’lohim welke pas later in de tekst voorkomt. E’lohim wordt doorgaans als ‘God’ vertaald, maar het is eigenlijk een engelensoort uit de 2e hierarchie]

Eerst schiep E’lohim de hemel en het land.

Het land was er, bar en baar

duisternis op het aangezicht van oervloed

ademwind van e’lohim

zwevend op het aangezicht van het water.

E’lohim zei: Er is licht!

Er was licht.

E’lohim zag het licht: ja, goed

…

E’lohim zei:

Wij maken een mens in ons evenbeeld, naar onze overeenstemming

zij treden op tegen de vis van de zee, tegen het vliegende van de hemel

tegen het vee, tegen het hele land

tegen alle gekrioel dat krioelt op het land.

E’lohim schiep de mens in zijn evenbeeld

in het evenbeeld van e’lohim schiep hij hem

mannelijk en vrouwelijk schiep hij hen.

…

jhwh e’lohim vormde de mens stof uit de akker

hij blies in zijn neus lucht van leven

de mens was er tot levende ziel.

jhwh e’lohim plantte een tuin in Eden vanaf het oosten

hij stelde daar de mens die hij vormde,

jhwh e’lohim liet uit de akker spruiten

…

8 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Barnabas 179]

7 uur geleden zei IKBENANDERS:

Uit Tora, de onderwijzing van Mosje van Buijs, Lineke & Storm, Marianne (Querido, 1994):

[Let op het verschil tussen E’lohim (’-im’ is de meervoudsvorm) en JHWH E’lohim welke pas later in de tekst voorkomt. E’lohim wordt doorgaans als ‘God’ vertaald, maar het is eigenlijk een engelensoort uit de 2e hierarchie]

Eerst schiep E’lohim de hemel en het land.

Het land was er, bar en baar

duisternis op het aangezicht van oervloed

ademwind van e’lohim

zwevend op het aangezicht van het water.

E’lohim zei: Er is licht!

Er was licht.

E’lohim zag het licht: ja, goed

…

E’lohim zei:

Wij maken een mens in ons evenbeeld, naar onze overeenstemming

zij treden op tegen de vis van de zee, tegen het vliegende van de hemel

tegen het vee, tegen het hele land

tegen alle gekrioel dat krioelt op het land.

E’lohim schiep de mens in zijn evenbeeld

in het evenbeeld van e’lohim schiep hij hem

mannelijk en vrouwelijk schiep hij hen.

…

jhwh e’lohim vormde de mens stof uit de akker

hij blies in zijn neus lucht van leven

de mens was er tot levende ziel.

jhwh e’lohim plantte een tuin in Eden vanaf het oosten

hij stelde daar de mens die hij vormde,

jhwh e’lohim liet uit de akker spruiten

…

Elohiem kan inderdaad verwijzen naar ander goden, afgoden, maar het kan ook God betekenen. Maar het nieuwe testament geeft aan dat Jezus God is en dat door Hem alles geworden is dat geworden is. Ook gebruikt de tekst van Genesis bij de werkwoorden het mannelijk enkelvoud, geen meervoud. Dat duidt er op dat niet "afgoden" maar "God" bedoeld wordt.

[Barnabas 179]

Op 6-2-2026 om 17:19 zei sjako:

Over het concept geest is veel verwarring. In Genesis 2:7 staat ‘En de HEERE God had den mens geformeerd uit het stof der aarde, en in zijn neusgaten geblazen den adem des levens; alzo werd de mens tot een levende ziel.’
‭‭Genesis‬ ‭2‬:‭7‬ ‭STV‬‬
https://bible.com/bible/165/gen.2.7.STV

Dus God vormde de mens uit stof, Hij blies de levensadem in en het geheel werd een levend wezen, een levende ziel. Dus de ziel is dus de gehele mens. Het lichaam met daarin de levensadem. Als de ziel dood gaat verlaat de levensadem de persoon en vergaat het lichaam weer tot stof. De levensadem is de levensvonk die door God gegeven wordt en wordt in stand gehouden via de ademhaling. Zowel in dieren als in mensen zit dezelfde levensadem. Het is dus geen persoonlijkheid. Dus ziel=levensadem (geest) + lichaam. 

Het Hebreeuws gebruikt het woord "Nefesh" dat soms vertaald wordt met "ziel". Maar het betekent "persoon". Het omvat ziel en lichaam. De mens heeft een ziel en een lichaam. dat blijkt uit het verhaal van Saul die bij de dodenbezweerster is die de ziel van de overleden Samuël oproept. Samuël verschijnt inderdaad. De verschijning is niet zijn lichaam want hij isoverleden en zijn lichaam ligt in het graf. Maar wat verschijnt komt uit het dodenrijk en dat is zijn ziel. Het is niet zijn geest want die keert terug naar God. Zie 1 Samuël 28.

[IKBENANDERS 2]

21 minuten geleden zei Barnabas:

Elohiem kan inderdaad verwijzen naar ander goden, afgoden, maar het kan ook God betekenen. … Ook gebruikt de tekst van Genesis bij de werkwoorden het mannelijk enkelvoud, geen meervoud. Dat duidt er op dat niet "afgoden" maar "God" bedoeld wordt.

Ik heb nog wat Hebreeuws gestudeerd. Met dit soort onzin kom je bij mij niet weg. 

[Barnabas 179]

1 minuut geleden zei IKBENANDERS:

Ik heb nog wat Hebreeuws gestudeerd. Met dit soort onzin kom je bij mij niet weg. 

Zonder agumentatie. Het feit dat je dat niet geeft is erg zwak.

[IKBENANDERS 2]

Op 6-2-2026 om 17:19 zei sjako:

Over het concept geest is veel verwarring. In Genesis 2:7 staat ‘En de HEERE God had den mens geformeerd uit het stof der aarde, en in zijn neusgaten geblazen den adem des levens; alzo werd de mens tot een levende ziel.’ 

Waar de HEERE God staat staat in de grond tekst Elohiem of JHWH Elohiem. Ik denk dat hier het eerste staat, maar dat moet ik nakijken. De Elohiem-wezens hebben een deel van zichzelf aan de mens afgestaan hetgeen het Ik van de mens werd. ‘…, alzo werd de mens tot een levende …’.

Overigens heb ik dit niet van mijzelf dus je hoeft er voor mij geen waarde aan te hechten. Dit ‘weten’ komt van Rudolf Steiner. Zo eerlijk ben ik dan weer wel.

5 minuten geleden zei Barnabas:

Zonder agumentatie. Het feit dat je dat niet geeft is erg zwak.

Maar jij geeft in de post ‘Triniteit’ ook geen onderbouwing waar je zegt dat de H.G. vrouwelijk is. Overigens vind ik dat ik al een argumentatie had gegeven waar ik een gedeelte uit het boek ‘Eerst’ (Genesis) heb gepost van Buijs, Lineke & Storm, Marianne.

49 minuten geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Barnabas 179]

9 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Maar jij geeft in de post ‘Triniteit’ ook geen onderbouwing waar je zegt dat de H.G. vrouwelijk is.

Als er staat dat Gods Geest over de wateren zweeft staat er "roeach elohiem merakevet", oftewel: "geest van God zweeft" en "zweeft" (merakevet) is vrouwelijk enkelvoud, zij zweeft etc..

Bovendien staat er dat de mens uit geest geboren moet worden. Het geven van geboorte is een expliciet vrouwelijke eigenschap in de schepping.

45 minuten geleden bewerkt door Barnabas

[IKBENANDERS 2]

9 minuten geleden zei Barnabas:

Als er staat dat Gods Geest over de wateren zweeft staat er "roeach elohiem merakevet", oftewel: "geest van God zweeft" en "zweeft" (merakevet) is vrouwelijk enkelvoud, zij zweeft etc..

Idd.: er staat ‘merakevet’ (een woord dat niet in het meervoud staat). Een mogelijke verklaring daarvoor zou kunnen zijn dat de Elohiem-wezens hier worden gezien als één. Ook dat zou ik moeten nakijken bij R.S. Hij heeft hier volgens mij wel iets over gezegd. Wil je het weten? Dan probeer ik het op te zoeken …

Overigens רכבת (rakevet) betekent ‘trein’ in het modern Hebreeuws. Wist je dat?

מרכבת (mrkvt, merakevet) = rijtuig

37 minuten geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Barnabas 179]

2 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Idd.: er staat ‘merakevet’ (geen meervouw). Een mogelijke verklaring daarvoor zou kunnen dat de Elohiem-wezens hier wordt gezien als één. Ook dat zou ik moeten nakijken bij R.S. Hij heeft hier volgens mij wel iets over gezegd. Wil je het weten? Dan probeer ik het op te zoeken …

Niet voor mijzelf. Maar wanneer je vragen hebt over mijn standpunt tav jouw gedachten dan kun je het doen en kan ik zien of ik er iets over kan zeggen.

[IKBENANDERS 2]

1 minuut geleden zei Barnabas:

Niet voor mijzelf. Maar wanneer je vragen hebt over mijn standpunt tav jouw gedachten dan kun je het doen en kan ik zien of ik er iets over kan zeggen.

Heb nog iets onder mijn post geschreven waarop je reageerde omdat ik het woord merakevet niet in het zinsverband kan duiden qua betekenis. Misschien dat je daar nog even naar kunt kijkt?

[Barnabas 179]

10 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Idd.: er staat ‘merakevet’ (een woord dat niet in het meervoud staat). Een mogelijke verklaring daarvoor zou kunnen zijn dat de Elohiem-wezens hier worden gezien als één. Ook dat zou ik moeten nakijken bij R.S. Hij heeft hier volgens mij wel iets over gezegd. Wil je het weten? Dan probeer ik het op te zoeken …

Overigens רכבת (rakevet) betekent ‘trein’ in het modern Hebreeuws. Wist je dat?

מרכבת (mrkvt, merakevet) = rijtuig

Ja dat wist ik. Iets dat zweeft en bibbert over de rails.

[IKBENANDERS 2]

Feike Weeda (1979, theoloog) in zijn commentaar op Het bijbelse scheppingsverhaal van Rudolf Steiner (SteinerVertalingen, 2016) :

Citaat

De scheppende goden zijn de ‘Elohiem’, een meervoudsvorm die meestal als een enkelvoud – ‘God’ – vertaald wordt omdat het begeleidende werkwoord in het Hebreeuws in het enkelvoud staat. Steiner noemt hen, die door Dionysius ‘Exousiai’ genoemd worden, de Geesten van de Vorm. Zij zijn verbonden met de geestelijke krachten van de zon en de maan en Steiner wijst in de eerste voordrachten aan hoe zij bij de schepping de elementen ordenen, elke dag in een andere ‘tijdgeest’. Vervolgens duidt Genesis op een ontwikkeling van deze groep geestelijke wezens. De zeven Elohiem werkten eerst alleen samen, zij lieten hun individuele vaardigheden instromen in een gezamenlijk project. Maar met het besluit de mens te scheppen evolueren zij tot een nieuwe eenheid: Jahweh-Elohiem. De ontwikkeling die daar weer op volgt (Jahweh zondert zich af als maangod en god van Israël, de andere Elohiem trekken naar de zon) wordt in deze voordrachten niet uitgewerkt.’

‘De zeven Elohiem werkten eerst alleen samen, zij lieten hun individuele vaardigheden instromen in een gezamenlijk project. Maar met het besluit de mens te scheppen evolueren zij tot een nieuwe eenheid: Jahweh-Elohiem.’

Je vraagt je dan toch weer af hoe Mozes dit heeft kunnen weten, ervan uitgaande dat hij volgens sommigen het boek Genesis heeft geschreven, samengesteld of gedicteerd.

Rudolf Steiner in de 2e voordracht van het reeds genoemde boek:

Citaat

Nu gebruikt de Bijbel een merkwaardig woord om de verhouding van dit geestelijke van de Elohiem tot de elementen uit te drukken: roeach elohiem m’rachefet – een merkwaardig woord waarop we nader moeten ingaan als we willen begrijpen hoe de geest van de Elohiem de andere elementen doortrok. We kunnen dit woord rachaf alleen begrijpen, als we om zo te zeggen alles te hulp roepen wat in die tijd door iemands ziel trok wanneer dit woord uitgesproken werd. Als we zeggen: ‘En de geest der goden zweefde of broedde over de wateren’, dan wordt daarmee helemaal niets gezegd. Want bij de juiste betekenis van dit werkwoord rachaf komen we alleen als u zich voorstelt – ik moet het door middel van een, laat ik zeggen, weinig subtiele vergelijking illustreren – dat een kip op haar eieren zit en dat de broedwarmte van die kip uitstraalt over de eieren onder haar. En als u zich nu de werking van de broedwarmte voorstelt die van de kip uitstraalt naar de eieren om die tot rijping te brengen, deze warmtewerking, deze uitstraling van warmte van de kip naar de eieren, dan hebt u een begrip van het werkwoord dat daar staat en ons vertelt wat de geest in het warmte-element doet. Het zou natuurlijk echt onnauwkeurig uitgedrukt zijn als we zouden zeggen dat de geest van de Elohiem ‘broedt’, omdat hier niet bedoeld is wat we ons tegenwoordig voorstellen bij de concrete activiteit van het broeden. Veeleer wordt hier de werking van de uitstralende warmte bedoeld. Zoals de warmte van de kip uitstraalt, zo straalde de geest van de Elohiem via het warmte-element binnen in de andere elementaire toestanden, in het luchtachtige en het waterachtige. Als u zich dat voorstelt, dan hebt u een beeld van wat bedoeld wordt als er gezegd wordt: ‘En de geest van de Elohiem broedde over de wateren.’

Vraag me niet hoe Rudolf dat heeft geweten van die Hebreeuwse zin (roeach elohiem m’rachefet), want hij kende geen woord Hebreeuws.

4 minuten geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Barnabas 179]

3 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Feike Weeda (1979, theoloog) in zijn commentaar op Het bijbelse scheppingsverhaal van Rudolf Steiner (SteinerVertalingen, 2016) :

 

Ik hou het bij de gedachte dat het enkelvoud betreft omdat het werkwoord dat aangeeft. Lijkt me een heel goede reden. Verder bevestigt het nieuwe testament dat Jezus God en schepper is, in Joh 1. Daarbij is dan ook de Geest van Elohiem (de Heilige Geest) betrokken en de Vader. Elohiem is dan God JHWH, de drie goden die één zijn. Vandaar de meervoudsvorm in elohiem en de enkelvoudige werkwoordsvorm. Het feit dat JHWH pas enkele verzen later genoemd wordt vind ik geen probleem. Het feit dat de naam eerst niet genoemd wordt betekent niet dat de eerdere teksten niet om JHWH gaan. Het is dezelfde persoon die later bij name genoemd wordt.

[IKBENANDERS 2]

16 minuten geleden zei Barnabas:

Ik hou het bij de gedachte dat het enkelvoud betreft omdat het werkwoord dat aangeeft. Lijkt me een heel goede reden. Verder bevestigt het nieuwe testament dat Jezus God en schepper is, in Joh 1. Daarbij is dan ook de Geest van Elohiem (de Heilige Geest) betrokken en de Vader. Elohiem is dan God JHWH, de drie goden die één zijn. Vandaar de meervoudsvorm in elohiem en de enkelvoudige werkwoordsvorm. Het feit dat JHWH pas enkele verzen later genoemd wordt vind ik geen probleem. Het feit dat de naam eerst niet genoemd wordt betekent niet dat de eerdere teksten niet om JHWH gaan. Het is dezelfde persoon die later bij name genoemd wordt.

Ik heb onder het commentaar van Feike ook nog een relevant stukje uit de 2e voordracht van hetzelfde boek geplaatst. Heb je dat nog kunnen lezen? Just asking … Daar gaat hij namelijk specifiek in op de zin roeach elohiem m’rachefet. Overigens draag ik hier natuurlijk maar één invalshoek aan. Mocht je ooit iets zijn tegen gekomen wat hierop aansluit dan zijn citaten uit deze werken natuurlijk ook erg welkom. Zo wordt onze kijk op wat we hier bespreken misschien wat ruimer.

zojuist bewerkt door IKBENANDERS