Moeten Christenen zich Politiek Uitspreken?

[Figulus 152]

De wet kan ontsporing voorkomen, maar kan geen liefde, nederigheid of naastenliefde afdwingen. Wie dat toch probeert, krijgt moralisme zonder moraal. Een christen die via de politiek expliciet religieuze normen wil afdwingen doet structureel hetzelfde als een moslim die sharia-wetgeving wil invoeren. Toch gaan diezelfde christenen vaak hevig in verzet tegen sharia. Inhoudelijk doen ze hetzelfde, maar ze meten met twee maten en legitimeren dat door een beroep op waarheid. Bij de ander heet dat dan plots “gevaarlijke religieuze wetgeving”.

Op naar stemronde 413, agendapunt “constructief onvermogen”, koffie koud, notulen warmer dan het debat. Dit is geen normaal democratisch proces meer, maar uitputtingspolitiek. Het lijkt op terrorisme waar de asymmetrische oorlog zijn vruchten afwerpt. 

14 december 2025 bewerkt door Figulus

[IKBENANDERS 15]

Op 14-12-2025 om 07:57 zei Figulus:

De wet kan ontsporing voorkomen, maar kan geen liefde, nederigheid of naastenliefde afdwingen. Wie dat toch probeert, krijgt moralisme zonder moraal. Een christen die via de politiek expliciet religieuze normen wil afdwingen doet structureel hetzelfde als een moslim die sharia-wetgeving wil invoeren. Toch gaan diezelfde christenen vaak hevig in verzet tegen sharia. Inhoudelijk doen ze hetzelfde, maar ze meten met twee maten en legitimeren dat door een beroep op waarheid. Bij de ander heet dat dan plots “gevaarlijke religieuze wetgeving”.

Ik heb vorige maand of de maand daarvoor een preek ‘moeten’ aanhoren van een protestantse predikant die zijn publiek erop wees dat christenen zich politiek moeten uitspreken, als dat nodig is. Doen ze dat niet dan vond hij deze mensen nalatig. Hij eindigde zijn preek met de woorden: Ik heb mijn preek afgedrukt; je kunt hem meenemen als je naar huis gaat. En als er te weinig zijn, dan stuur je maar een mailtje, dan krijg je hem zo alsnog. Toen ik de kerk uit liep gaf ik de beste man een hand en maakte ik de volgende opmerking: Met die preek van u kan ik helemaal niets en met politiek ook niet. Hij wist zich geen houding te geven. Dit gebeurt eigenlijk altijd als ik nog een zinnetje of twee zeg, terwijl het zogenaamde handje schudden plaatsvindt.

Christelijk denken en handelen heeft voor mij niets te maken met het opleggen van denkbeelden en de massa sturen en en deze bewegen tot het navolgen van ‘christelijke normen en waarden’ etc. (en trouwens, ook niet met op mensen inpraten om zich te laten bekeren). Dáár schiet de christus-impuls zijn doel voorbij. Christus dient in de individuele mens te (gaan) leven, in vrijheid. De woorden dwang en beïnvloeding horen niet thuis bij het goede (Christus), maar bij het kwade (antichrist etc.).

18 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Hopper 841]

Het probleem is meer dat christenen zich politiek uitspreken.  Kijk maar naar Rusland waar de kerk een oorlog ondersteunt.  Kijk naar de VS waar christenen de anti-christ tot president hebben gekozen.  

[Barnabas 180]

Christenen mogen zich politiek uitspreken. Politiek is in de goede zin het overleg tussen partijen met verschillende belangen. De bijbel geeft normen voor het omgaan met anderen. Zoals het hoger achten van de ander, het dienen van elkaar, het rekening houden met het belang van de ander. Deze regels zorgen voor een goed overleg. Christenen in de politiek is een goede zaak.

De wet (van Mozes) is goed (Rom 7:12). De wet richt zich ook op gedrag en niet op geloof. De wet gaat niet over het opleggen van een geloof maar de wet wijst wel de weg ten leven. Wie doet wat in de wet staat die leeft. Helaas redden wij dat als mensen niet en daarom heeft God Zijn Zoon gezonden om te betalen voor de zonden opdat wij daardoor verzoent kunnen worden met God en alsnog het eeuwige leven kunnen hebben. Daarna is de wet weer van toepassing, want wie de wet doet in Christus, van harte, die zal daardoor leven en gezegend worden. De wet houdt ten diepste in God liefhebben en de medemens liefhebben. Wie dat doet leeft. Verder regelt de wet wantoestanden. Niet naar het geloof maar naar het gedrag.