Tomega

Ja, en met olievat als connotatie is jouw bijdrage zelfs meer relevant en niet eens zinloos.

Een olifant op de schoot van een muis zetten is een goede manier om iets te verbergen, alsof niemand het zien kan. Maar wees niet slordig. Het is niet de olifant die beweegt, maar de muis, die eerlijk is eerlijk, ook een beweging geeft als hij er tussenuit piept. De beweging wordt niet afgeschaft, maar zijn hoedanigheid als licht voor de wereld wordt bezien.

De vraag is of het het licht is wat snelheid heeft? Of dat het de materie is die beweegt en het licht wat stil De waarheid laat zich alleen in een hoekje drijven, als er een hoekje voor wordt gecreëerd. Dat hoekje zal zelf dus wel waarheid kunnen zijn, maar wat het klemzet is mogelijk slechts een waarheid zonder volledige context of zicht. En zo is het ook met licht. Licht legt eigenlijk geen afstand af, en materie wel. Want licht is de grote overbrugging die de bron oplegt maar die niet past in de tijd, waardoor de bron van het licht de materie in beweging zet zoals een botsing de

https://archive.org/details/EsopetTeWinkel1881

Ik stond laatst voor een poppenkraam, daar zag ik mooie poppen staan. Wat die poppen daar deden dat vond ik maar zo zo Waren die poppen dan zo onvolledig, of was misschien mijn verbeelding zo onvolledig dat ik er niets in zag? Of kunnen we zo zo lezen als zo!? Elk spel behoeft spelregels. Hoofdregels en afgeleide regels. Een constitutie en logisch verbonden lijnen. Verbeelding vult, maar constitueert niet en waar het dat wel doet, ontstaat een nieuw combinatorisch speelveld. De informatie en de verbeelding mag chaotisch zijn. Dat is zelfs kern van bepaalde spelvormen. Maar, de opbo

Ik vind de opstanding al een nieuwe schepping, maar ik laat me graag verrassen met jouw inzichten. Vind het wel verdrietig dat jouw god klaar is, terwijl het bloed van Abel zoveel bijval heeft gekregen dat de aarde het uitschreeuwt als in barensnood. Hoor je dat dan niet? Wel grappig is, dat de klassieke theorie in jouw perceptie onderscheiden kan worden van moderne theologie, waarbij de klassieke theorie zou zijn dat er niets nieuws meer wordt geschapen. Dat is in mijn beleving opnieuw een geval van jouw lage oppervlaktespanning. Sorry. Dat is een tekort aan intrinsieke cohesieve

Maak dat de kat wijs. De verbazing van het zijn is sterker dan het niet volgen.

Ja, het is zware materie, voor iets wat geen naam mag hebben.

Er is altijd nog de vinger van Galileo te vinden, die ligt in het Galileomuseum te Pisa. Dat is ver gezocht, maar kun je opvatten als een vingerwijzing naar een methode om stelsels te vergelijken, zonder dat er een energie-uitwisseling tussen die stelsels plaatsvindt,. Wat een simplificatie bevat voor energievergelijkingen, waar de honden geen brood van lusten, en de moderne natuurkunde des te meer. De kijker schept de ster, zoals de schepper het zand.

Huh? Zijn profeten dan degenen die verkondigen dat God niet alles geschapen heeft? Is de profetie van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde dan afkomstig van een profeet die vroeger wel kon bestaan en nu niet meer, maar die toen niet, en nu wel vals is omdat het toch niet gaat gebeuren, doordat jij zegt dat er geen nieuwe dingen meer komen?? Volgens mij ben jij de profeet hier!!

Zeker. Jij niet?

Zolang je de werveling van de draad actief voelt, ben je op de goede weg, en ook als je je laat gaan kom je nagenietend aan het einde van de draad aan de bestemming ervan. Zodra je de verveling van de draad actief voelt, ben je op de goede weg, en ook als je je laat gaan kom je nagenietend aan het einde van de draad aan de bestemming ervan. En de tijd tussen de varianten werveling en verveling moet je zo groot mogelijk nemen, om tot de oplossing te geraken dat je bent verlost en ineens nog een heel nieuw leven voor je hebt.

Het is de reactie op jouw waarneming dat: Jij schrikt af van de typering. Daardoor pin je mij vast op de vlag die ik geef. Maar de inhoud dekt de lading wel of de inhoud dekt de lading niet. De vlag of het label is dan totaal irrelevant. Een profeet hoef je echt niet lelijk over te doen, want die beoordelen we uitsluitend op zijn voorspellende waarde. Een wonder zoals de geboorte van een ster of een terugreis naar de oerknal, of een vuiltje aan de rand van een zwart gat, of een verwijderende snelheid met de snelheid van het licht, is totale toverkunst en magie. Wonderen zijn

Net zoveel als jij vingers achter je rug houdt.

Ik heb zomaar een gedachte dat dat jou eens overkomen is. Maar het blijft een kunst om dwars door de sprekers heen, te doorzien wat de boodschap van de zender is, die de sprekers moveerde. Dus omarm de sprekers hun woorden, of verwerp hun woorden, maar houd je verre van hunzelf en hun daden en hun doen, en natuurlijk meest prangend: van hun woorden, die getuigen niet meer van hun zender te zijn. Nee, wat blijkt is dat je moeite hebt met begrijpend lezen. Als ik een vlag zwaai, ga je ermee aan de haal. Ik zet jou dus voortdurend op een verkeerd been. Maar dat doe ik niet, dat is hoe jo