Alle activiteit

Ja, met al die hexaflexen binnen IC-complexen is dat nog moeilijk te achterhalen, dat de zoeker het gezochte is.

Vergeet maar even al die boeken, wie zichzelf wil vinden moet zichzelf loslaten. De zoeker is niet het gezochte.

Binnen Plotinus' wereldziel gebeurt wel een en ander, je kan inderdaad moeilijk zeggen dat hij die uitgevonden heeft.

De zaken welke jij hier citeert lijken niet gebaseerd op het gedachtengoed van Steiner. Het heeft er alles van weg dat de antroposofie je het bos in heeft gestuurd. Maar dat moet je niet van mij aannemen , je moet zelf die conclusie trekken. Je aversie tegen Bijbel verzen spreekt ook boekdelen. Maar het is ook niet aan mij om hier Bijbel-onderwijs te geven. Verder ben ik kritisch op iedere -bedachte-leerweg. Het gaan van de smalle weg is volstrekt auto-didactisch. Het zou al mooi zijn als een mens een klein beetje gevoel ontwikkelt voor de smalle weg. Ik heb goede inzichten va

Dat bestaat al even hoor. Het komt ook aan bod in het in 2009 verschenen boekje Van zelf tot mystiek, geschreven door Francis de Groot.

De leertheorie is een psychologische theorie over de wijze waarop mensen associaties leggen tussen stimuli. De leertheorie is recentelijk aangevuld met een nieuw leerconcept, namelijk de zogenaamde relational frame theory. Of anders, het is een verdere uitwerking binnen het behaviorisme.

De observatie is dat je wellicht per abuis verkeerd geciteerd hebt, heb geen idee hoe dat precies kan. Kunnen we het misschien terug over het topic hebben, over het simpele in het complexe. Misschien heb je nog wat aan Nyaya, dat gaat over logica.

Zij die met aandacht lezen wat ik hierboven heb verwoord kunnen ‘proeven’ waar ik spreek over de poort naar de geestelijke wereld. Voor meer (praktische) informatie over het begaan van de weg naar en het openen van deze poort zie: Mieke Mosmuller, Meditatie (Occident, 2007), Rudolf Steiner, Hoe komt men tot schouwen in de geestelijke wereld (Vrij Geestesleven, 1981) en Rudolf Steiner, De weg tot inzicht in hogere werelden (SteinerVertalingen, 2025).

Daar is anders wel al heel veel over gedacht. Immanuel Kant zei: we kunnen de wereld (het ding-an-sich) niet kennen. Steiner was een andere mening toegedaan. Maar zoals je zegt, voor ons is het hier misschien niet zó belangrijk. Het kenproces beslaat overigens een hele tak van de filosofie. Ik meen dat dit de epistemologie wordt genoemd, maar dat zul je wel beter weten dan ik. Op dat gebied ben ik maar een leek.

Ik denk dat een gesprek over dit onderwerp zinloos is.

Het kenproces: combineren van ‘waarnemen’ en ‘begrippen’ (het laatste vindt plaats m.b.v. het denken; in plaats daarvan zouden we ook kunnen zeggen het kenproces vindt plaats door middel van ‘waarnemen’ en ‘denken’, lees/zie voor meer informatie: Rudolf Steiner, De filosofie van de vrijheid).

Wat je beschrijft is het kennen van de boom, niet het kennen zelf.

Je kunt het gedachte wel achteraf observeren, en wel in het nu. Een gedachte of herinnering is ook een object, zei het immaterieel. Het ‘kennen’ (van de wereld en onszelf) vindt plaats door ‘waarnemen’ én ‘begrippen’ bij elkaar te voegen. Dat doen we automatisch. We kunnen niet naar een boom kijken, zonder het begrip ‘boom’ erbij te nemen, en dan menen dat wij de ‘boom’ leren ‘kennen’ als zijnde een boom. Naar een boom kijken zonder het begrip ‘boom’ … hier zegt de boom ons niets.

Wegredeneren wat tijdlos is kan echter wel, de getuigenissen legio.

Daarnaast zinspeelt de tekst op een verschil tussen argumentatief-denken (aristotelisch) vs. beeld-denken (platonisch). Het idee is dat er een beeldende-denkstroom achter de argumentatieve-denkstroom schuil gaat. Die beeldende-denkstroom is voor alle talen gemeenschappelijk, de argumentatieve niet. Kunnen we vanuit de stroom van het argumentatieve denken in de beeldende-denkstroom stappen? Ja, dat kunnen we, en wel door meditatie. De argumentatieve-beeldstroom vindt plaats in het gespiegelde denken (het aan de hersenen gebonden denken). De beeldende-denk-stroom vindt daarbuiten plaats (deze w

Je hoeft het denken in het geheel niet te observeren. Je hoeft slechts één ding te begrijpen en dat is dat denken het denken over iets anders is. En dat je het denken zelf nooit en te nimmer zult kunnen observeren. Je kunt ook geen gedachte achteraf observeren , want iedere observatie is 'nu'. Deze man klets flauwekul van de bovenste plank (daar onder ligt niks) en als jij inziet waarom hij onzin kletst, dan schiet je al een heel eind op. Observeren is altijd object gericht. Je kent de objecten, maar je bent geen object. Kort lesje zelfkennis: de meeste mensen kennen zichzelf

Is dat niet diegene die tot een complex systeem met 84 verschillende waarheidsperspectieven kwam?

De tekst gaat volgens mij over het observeren van zintuigelijke zaken vs. het observeren van het actieve denken. De vraag is natuurlijk: kan je het actieve denken wel observeren, want zo zegt Rudolf Steiner (en zo is ook onze ervaring): ik kan niet denken én tegelijkertijd ook dit denken observeren; ik kan het wel achteraf (het gedachte observeren), wat natuurlijk net hetzelfde is.

Om je een beetje op weg te helpen: dit is je reinste flauwekul.

Het lijkt een beetje als zeggen dat niets bestaat, waarin deze tekst kan verschijnen. Kan je beter naar een wormgat zoeken, ongeveer hetzelfde.

Hele lappen teksten copy pasten is geen kennen.

Ná dit citaat staat in De filosofie van de vrijheid … DOEN! (Willem Daub, VOK, 2025) : “Vandaag de dag is de overtuiging gemeengoed dat introspectie geen betrouwbare kennis kan opleveren, maar deze wordt niet door iedereen gedeeld. In het bijzonder blijkt dit uit een viertal betrekkelijk recente teksten, namelijk Bayne en Montague (2011), Breyer en Gutland (2016), Petitmengin (2007), of Strube (2010). De auteurs van deze teksten beweren dat er in ons actieve denken elementen te observeren zijn met een eigen fenomenologie, één die niet zintuiglijk van oorsprong is. Deze fenomenologie verdi

Je vroeg om een afgrond, veel sterkte.

Willem Daub: ‘wat Kant Verstand noemde en Hannah Arendt Erkennen⁠’.

Iets lastiger wordt het binnen het pragmatische waarheidsconcept, maar dat is te alledaags.