Alle activiteit

Hoop kan pijnlijk, zelfs gevaarlijk zijn.

Of nu pas beginnen die metaforen hun betekenis te onthullen, en hoop als een tweesnijdend zwaard. Het is, cliché of doordacht, maar hoe je het bekijken wil.

Mijn gebroken hart is zowel een dode metafoor als een cliché.

Opvallend hoe selectief de berichtgeving is. Iran wordt aangepakt, interne onrust, machtsstrijd aan de top — zaken die vroeger voorpaginanieuws waren. Nu? Stilte. Terwijl er genoeg wél te verifiëren valt. Dit is geen journalistieke toevalligheid, dit is selectieve journalistiek als beleid. Niet wat waar is bepaalt het nieuws, maar wat past in het narratief en veilig is om te zeggen zonder dat je er iets mee hoeft te doen. Laat mij dan maar juichen: voor mij is dit wél voorpaginanieuws. Als zelfs geruchten rond Khamenei’s veiligheid en mogelijke vlucht richting Rusland rondgaan, zegt dat

Het probleem is dat hier teksten worden aangehaald uit jullie aangepaste vertaling en samengevoegd tot een eigen narratief. Dat bijbeltje erken ik niet als gezaghebbend of waarheidsgetrouw. Zo ontstaat geen dialoog, maar een aaneenschakeling van beweringen die de logica en theologische kern van het evangelie negeren. Een gesprek kan pas vruchtbaar zijn als we dezelfde Schrift erkennen en de teksten in hun context lezen.

Een dode metafoor is een stijlfiguur die door veelvuldig, herhaaldelijk en algemeen gebruik, of omdat hij verwijst naar een verouderde technologie of een vergeten gewoonte, zijn oorspronkelijke beeldspraak heeft verloren.

Zoals ik uitgelegd heb leert de Bijbel dat niet. Een van de redenen dat Jezus naar de aarde is gekomen in een menselijke gedaante is om als volmaakt mens een evenredig zoenoffer te kunnen brengen. Een volmaakt mens betaald de zonde voor een ander volmaakt mens, Adam. Zo is het evenwicht weer hersteld. Ten eerste kan God niet sterven, die is van eeuwigheid tot eeuwigheid. Ten tweede zou het zoenoffer niet overeenkomstig zijn. God zou dan het zoenoffer betalen voor een mens. Ook niet logisch. God had ook een engel kunnen sturen. Die is ook zonder erfzonde en die had ook het zoenoffer kunnen beta

Eenmaal je weet waar het een afgeleide van is, is het simpel. Maar zo wordt het misschien poëzie, voeding voor de ziel.

Daar wordt het allemaal wel erg fantastisch van. Heb je soms paddenstoelen gegeten?

Heb geen idee hoeveel boeken daarover al geschreven werden, het pardoeseffect kan er dan nog wel bij.

Het draait niet om receptie, maar om perceptie: hoe wij waarnemen, interpreteren en betekenis geven. Het enige wat we kunnen doen, is ons eigen denken structureren.

Ja, kunnen we het beter hebben over een paar honderd miljoen receptoren in het menselijke oog, dat is voor iedereen hetzelfde.

Niemand ontsnapt aan polarisatie; iedereen speelt mee. In de praktijk is logica zelden absoluut: wat voor de een overtuigend volgt, kan voor de ander betekenisloos zijn. Dit proces voltooit zich voor onze ogen, kijk maar naar wie de maatschappij vormen. En wie heeft er gelijk? Volgens mij heb ik dat.

Logica is minder makkelijk dan het lijkt, veel daarvan heeft, denk ik, te maken met de bereidheid tot overdenking. En zo kunnen er ook kloven ontstaan, zelfs de onmogelijkheid tot dialoog en heel wat verwarring wanneer we, misschien zelfs geheel ongewild, in dergelijke processen betrokken raken.

Soms is de lijn tussen een Don Quichot en een realist flinterdun. Vaak handelen idealisten op basis van waarden die de feiten uitdagen, maar in bepaalde contexten blijkt hun actie toch effectief of rationeel. Zodoende kan het boompje terecht geveld worden, terwijl de ander daar faliekant op tegen is.

Van al dat schuim kan je dronken worden, maar geen idee of je dat ook overstijgen kan.

Bier is gegist graan. Gruitbier werd vroeger gebrouwen met kruiden en specerijen in plaats van hop, zoals rozemarijn, gagel of jeneverbes. Dus bier hoeft niet per se hop te bevatten.

Het betekent, denk ik, dat iemand kan zeggen dat je fout bent op basis van de premissen waar je mee vertrokken bent, het wil daarom niet zeggen dat je fout bent. Heel soms leidt het tot een topic over onderscheidingsvermogen, je kan je de hopeloosheid daarvan wel inbeelden neem ik aan. Simpel dus, het is niet meer dan een kwestie van aandacht en motivatie, geen verplichting.

Piekeren: Als non sequiturs fouten in redenering zijn, en sommige redeneringen toevallig een juiste conclusie geven, betekent dat dan dat sommige non sequiturs toch ‘oké’ zijn? Maar wat betekent ‘oké’? Alle vogels kunnen vliegen. Een pinguïn is een vogel. Dus pinguïns kunnen vliegen. Maar waarom doen ze dat dan niet? Is de pinguïn misschien ziek? Constructief denken: Niet alle vogels kunnen vliegen. Pinguïns zijn een soort vogel. Sommige vogels, zoals pinguïns, kunnen niet vliegen. Een potentiële non sequitur en een stapsgewijze toepassing van constructief denken:

Bij het gebruik van de term 'non sequitur' is het niet onbelangrijk om weten dat het er niet toe doet of het besluit juist is of niet, de redenering is in elk geval fout, omdat het besluit niet volgt uit de premissen.

Filip Raes, de piekerguru. Gestructureerd piekeren, dat zou om drie uur 's nachts gedaan kunnen worden. Al piekerend weer in slaap vallen en piekerdromen beleven. Ik zie mezelf meer als een constructief denker ipv een piekeraar. In beide gevallen kan stoppen lastig zijn.

Dat is waar de simplificatie van Filip Raes voor staat, het zegt niet dat gebeurtenissen stoppen.

Sluipende annexatie is annexatie zonder het woord, zonder de vlag en zonder het conflict — maar mét het resultaat. Europa staat erbij en kijkt er naar en kan weinig anders dan moralistisch leuteren, omdat het de macht, eensgezindheid en hefboom mist om daadwerkelijk in te grijpen. Alsof Oekraïne niet om grondstoffen draait...

Aan gebeurtenissen geen gebrek, dromen in overvloed. Tergend en agressief.

Je kan een slaapdagboek bijhouden, meestal komt dat met een handleiding over hormonen.