Alle activiteit

Echter kannibalisme is verboden en terecht. Dus ik zal de persoon begraven onder de tegels van mijn stoep. Ik weet zeker dat ze op de hoogte zijn van waar ik ben, dus tot ziens in de bossen. De vrede van allah zal anders uitpakken dan je denkt... Heel motiverend om mijn vaardigheden scherp te houden, zoals de soldaten in het leger van David. Wapens worden getrokken en iemand gaat mee de dood in. Eens even kijken of Djannah bestaat. Ik denk van niet en dat de duivel een spelletje met ze speelt. Dat spelletje bevalt me niet, dus spelen maar. Inteelt kankelijers en dementerende kutten.

Ik heb Sneako benaderd met de vraag of hij honden wil doodmaken. Geen reactie uiteraard. Maar die komt wel van mij als er een of andere moslim moeilijk gaat doen. Ik zal reageren als op een nazi: er rest niets anders dan de dood voor jou. Daarna zal ik roepen: allahusnackbar! Korting op de moslimburger.

Ga dat maar ergens anders vandaan halen. Ik doe aan confisceren. Met je kankerstikstof, zogenaamde oorlogsdreiging en klimaatverandering. Stik er maar in. Ga maar ergens anders graaien, ik moet ook leven. Ik maak amper gebruik van zorg, maar als het nodig is ben ik de sjaak... Dat denk ik niet. Succes met opsporen, ik zal je chaos geven.

In het land van regels en patronen beweegt de dief zich niet heimelijk of angstig, maar met lef. Elke zet is een risico, elke draai een uitdaging voor het systeem. Hij observeert scherp, improviseert op het moment en durft te experimenteren waar anderen zouden aarzelen. Chaos is geen toevallige bondgenoot, maar een terrein waar zijn moed zich uitbetaalt. Het systeem probeert te anticiperen, maar lef is niet iets wat je met regels kunt voorspellen. Zo wordt het kat-en-muisspel een dans van durf en strategie: het systeem reageert, de dief improviseert, en elke onverwachte actie verandert he

Als je iemand zoals Tellegen voor de gek wilt houden, geef je hem een omgeving waar regels, logica en voorspelbaarheid verdwijnen. Dan kan zelfs de scherpste waarnemer de uitkomst niet anticiperen. Precies als met het vissen op karper als je de concurrentie voor wil zijn.

Tellegen is nog zo slecht niet, in afwachting van de volgende zet in het land der paradoxen.

Zelfs het geniale openpikken van een melkfles is, in zijn ogen, geen triomf van rede, maar een uiting van een dieper, rusteloos levensprincipe.

Zei Schopenhauer ook, en zoveel meer anderen.

Sjako maakt zich enkel druk om zieltjes winnen voor de hel.

Houden het niet voor mogelijk, misschien dat we dat verhaal van Sjako andersom dienen te bekijken.

Het maakt niet uit. Een corrupt systeem moet gewoon zijn bek houden en anderen niet van corruptie betichten.

Ja, en aan de stimulus is nog steeds niets veranderd, het is zowaar een wonder dat zoiets überhaupt kan.

Hehehe, pagina 300. Wat een hoop gelul al niet kan opleveren. Overleven is zelden een kwestie van de sterkste zijn, maar van het snelst doorhebben waar de makkelijke winst ligt.

Was het dat maar, dan zou het ook logisch begrepen kunnen worden.

Of gewoon het bos vermijden.

Ja, en olifanten die uit bomen vallen, kan je maar beter een helm opzetten.

Dat kleine Pimpelmeesje is eigenlijk een wandelend lespakket in gedrag, leren en efficiëntie. De pimpelmees ging niet de koe bevechten, maar viel de melkfles aan. Heel herkenbaar, vandaar dat ik al 2 jaar mijn gangetje ga in de winkels. Die prijzen moeten gecompenseerd worden. Sterke beveiliging bood geen soelaas. Sterker: gewoon doorlopen, zonder bewijs heb jij niks.

Het is allemaal wat, en het staat er gewoon.

Poëtisch klinkt dat sterk. De reden dat de pimpelmees zo succesvol was met die melkflessen, is juist omdat hij níét in zo’n chaotische zone zat, maar heel effectief patronen leerde en onthield.

In zones waar driehoeken plots concentrische cirkels worden en tot drie tellen nog amper lukt, hoef je geen verwachtingen te koesteren.

Conditionering is een vorm van leren waarbij gedrag verandert door ervaring. Het draait om het leggen van verbanden tussen prikkels en gevolgen. Klassieke conditionering (associatief leren). Een vogel kan leren dat een melkflesdop = kans op room. Dat begint vaak via trial-and-error en kan daarna klassiek geassocieerd raken met voedselverwachting. Maar al zou ik een gigantische pimpelmees zijn met voldoende kracht in de poten, koeien geven melk vrij via de oxytocinereflex, normaal getriggerd door het kalf of door routinematig melken. Zonder die hormonale toeschietreflex komt er vaak maar weinig

Ja, Tellegen biedt inspiratie genoeg, dat is het probleem niet.

Als ik een pimpelmees was, dan zocht ik de bron op en vloog ik constant rond de tieten van een koe. Met mijn poten zal ik ze melken.

Die hebben wellicht hun eigen GPS, voor in een andere dimensie.