Alle activiteit

Ik heb onder het commentaar van Feike ook nog een relevant stukje uit de 2e voordracht van hetzelfde boek geplaatst. Heb je dat nog kunnen lezen? Just asking … Daar gaat hij namelijk specifiek in op de zin roeach elohiem m’rachefet. Overigens draag ik hier natuurlijk maar één invalshoek aan (die van de antroposofie, een stroming waar ik iets van af weet). Mocht je ooit iets zijn tegen gekomen wat hierop aansluit, dan zijn citaten uit deze hoek natuurlijk ook welkom. Zo kan onze kijk op hetgeen we hier bespreken wellicht nog wat ruimer worden. Wat overigens wel mooi is aan de antroposofie

Ik hou het bij de gedachte dat het enkelvoud betreft omdat het werkwoord dat aangeeft. Lijkt me een heel goede reden. Verder bevestigt het nieuwe testament dat Jezus God en schepper is, in Joh 1. Daarbij is dan ook de Geest van Elohiem (de Heilige Geest) betrokken en de Vader. Elohiem is dan God JHWH, de drie goden die één zijn. Vandaar de meervoudsvorm in elohiem en de enkelvoudige werkwoordsvorm. Het feit dat JHWH pas enkele verzen later genoemd wordt vind ik geen probleem. Het feit dat de naam eerst niet genoemd wordt betekent niet dat de eerdere teksten niet om JHWH gaan. Het is dezelfde p

Feike Weeda (1979, theoloog) in zijn commentaar op Het bijbelse scheppingsverhaal van Rudolf Steiner (SteinerVertalingen, 2016) : ‘De zeven Elohiem werkten eerst alleen samen, zij lieten hun individuele vaardigheden instromen in een gezamenlijk project. Maar met het besluit de mens te scheppen evolueren zij tot een nieuwe eenheid: Jahweh-Elohiem.’ Je vraagt je dan toch weer af hoe Mozes dit heeft kunnen weten, ervan uitgaande dat hij volgens sommigen het boek Genesis heeft geschreven, samengesteld of gedicteerd. Rudolf Steiner in de 2e voordracht van het reeds genoemde boek:

Ja dat wist ik. Iets dat zweeft en bibbert over de rails.

Heb nog iets onder mijn post geschreven waarop je reageerde omdat ik het woord merakevet niet in het zinsverband kan duiden qua betekenis. Misschien dat je daar nog even naar kunt kijkt?

Niet voor mijzelf. Maar wanneer je vragen hebt over mijn standpunt tav jouw gedachten dan kun je het doen en kan ik zien of ik er iets over kan zeggen.

Idd.: er staat ‘merakevet’ (een woord dat niet in het meervoud staat). Een mogelijke verklaring daarvoor zou kunnen zijn dat de Elohiem-wezens hier worden gezien als één. Ook dat zou ik moeten nakijken bij R.S. Hij heeft hier volgens mij wel iets over gezegd. Wil je het weten? Dan probeer ik het op te zoeken … Overigens רכבת (rakevet) betekent ‘trein’ in het modern Hebreeuws. Wist je dat? מרכבת (mrkvt, merakevet) = rijtuig

Als er staat dat Gods Geest over de wateren zweeft staat er "roeach elohiem merakevet", oftewel: "geest van God zweeft" en "zweeft" (merakevet) is vrouwelijk enkelvoud, zij zweeft etc.. Bovendien staat er dat de mens uit geest geboren moet worden. Het geven van geboorte is een expliciet vrouwelijke eigenschap in de schepping.

Waar de HEERE God staat staat in de grond tekst Elohiem of JHWH Elohiem. Ik denk dat hier het eerste staat, maar dat moet ik nakijken. De Elohiem-wezens hebben een deel van zichzelf aan de mens afgestaan hetgeen het Ik van de mens werd. ‘…, alzo werd de mens tot een levende …’. Overigens heb ik dit niet van mijzelf dus je hoeft er voor mij geen waarde aan te hechten. Dit ‘weten’ komt van Rudolf Steiner. Zo eerlijk ben ik dan weer wel. Maar jij geeft in de post ‘Triniteit’ ook geen onderbouwing waar je zegt dat de H.G. vrouwelijk is. Overigens vind ik dat ik al een argumentatie had

Zonder agumentatie. Het feit dat je dat niet geeft is erg zwak.

Ik heb nog wat Hebreeuws gestudeerd. Met dit soort onzin kom je bij mij niet weg.

Het Hebreeuws gebruikt het woord "Nefesh" dat soms vertaald wordt met "ziel". Maar het betekent "persoon". Het omvat ziel en lichaam. De mens heeft een ziel en een lichaam. dat blijkt uit het verhaal van Saul die bij de dodenbezweerster is die de ziel van de overleden Samuël oproept. Samuël verschijnt inderdaad. De verschijning is niet zijn lichaam want hij isoverleden en zijn lichaam ligt in het graf. Maar wat verschijnt komt uit het dodenrijk en dat is zijn ziel. Het is niet zijn geest want die keert terug naar God. Zie 1 Samuël 28.

Elohiem kan inderdaad verwijzen naar ander goden, afgoden, maar het kan ook God betekenen. Maar het nieuwe testament geeft aan dat Jezus God is en dat door Hem alles geworden is dat geworden is. Ook gebruikt de tekst van Genesis bij de werkwoorden het mannelijk enkelvoud, geen meervoud. Dat duidt er op dat niet "afgoden" maar "God" bedoeld wordt.

Dan kan ik er niets (nog) niets meer. Hoe kijk jij daar trouwens tegen aan? Dat de H.G. vrouwelijk zou zijn?

Heb er geen idee van, het viel me op.

Ik neem aan dat je hier naar verwijst? Ik zou wel eens willen weten waar Barnabas het volgende op baseert: ‘… de Heilige Geest is een vrouwelijke geest’. Weet jij het?

Alvast benieuwd.

Bedankt, zal eens moeten terugbladeren … Idd. Dat bedoelde ik: Chymische Hochzeit (= Chymische bruiloft).

In de reacties op je betoog, eindje terug. In je vorige post bedoelde je 'Chymische Hochzeit'?

Waar kan vinden wat de ‘zoon van de vader’ heeft geschreven?

Barnabas heeft er iets over geschreven, wat je beschrijft lijkt me meer op twee rupsen met vlinders in hun buik.

Ik zou denken: ‘Het is aan de mens om voor de aarde te zorgen (vrouwelijk). Waar onze inspanning samen vallen met de Vader-, de Zoon- en de Heilige Geest-stroom (mannelijk) kunnen we getuige zijn van de zogenoemde “chymische bruiloft” (alchemische bruiloft). Mystieker kan het bijna niet!

Weet het niet, Barnabas schreef er iets over.

Uit Tora, de onderwijzing van Mosje van Buijs, Lineke & Storm, Marianne (Querido, 1994): [Let op het verschil tussen E’lohim (’-im’ is de meervoudsvorm) en JHWH E’lohim welke pas later in de tekst voorkomt. E’lohim wordt doorgaans als ‘God’ vertaald, maar het is eigenlijk een engelensoort uit de 2e hierarchie] Eerst schiep E’lohim de hemel en het land. Het land was er, bar en baar duisternis op het aangezicht van oervloed ademwind van e’lohim zwevend op het aangezicht van het water. E’lohim zei: Er is licht! Er was licht. E’lohim zag het licht:

Goede vraag! Het ‘moederlijke’ kom ik eigenlijk niet tegen als ik terugdenk aan het bijbelse gedachtegoed inzake dit onderwerp. Wel kom ik uit bij Maria. Zou het vaderlijke bij de ‘hemel’ horen en het moederlijke bij de ‘aarde’? Er wordt ook wel gesproken van ‘moeder aarde’. @Fundamenteel: ‘Dus ja, aan de haard vaneigenst.’