Alle activiteit

Het is altijd wel iets, dacht ik voor Photovoice eens een voorbeeld van apofenie te kunnen presenteren, blijkt dat pareidolie correcter is. Muggenzifters zijn het, en ik wou gewoon maar zeggen dat ik eindelijk zo'n glaskikkertje heb kunnen spotten.

Hoe je met een beeld van de otolieten van de Sebastes Mentella beter kan leren begrijpen waarom ook de allerkleinste steentjes ons uit evenwicht kunnen brengen, is me een compleet raadsel.

Merkstenen zijn de dagboekaantekeningen van de in 1961 omgekomen Zweedse secretaris-generaal van de Verenigde Naties Dag Hammarskjöld, waarin de nadruk ligt op zijn innerlijk leven en zijn persoonlijke verhouding tegenover God en medemens. Wanneer je stopt met eisen of hopen op een wederdienst (het "antwoord"), verdwijnt de druk. Je geeft dan zonder verborgen agenda. En omdat de gever niets terugverlangt wordt het geven zelf een bron van vreugde. Het ego (de wil om te heersen, te bezitten en te begeren) verdwijnt in deze vreugde, dat is zo'n beetje de insteek van Dag Hammarskjöld. Het e

Ja, het zijn er nogal wat, bedachtzaamheid is nooit een verkeerd advies.

De term `ascentiesymptomen` was mij (nog) niet bekend. Ik heb dit dus even moeten opzoeken. Op een website kwam ik een lijst met verschijnselen tegen. Druk op het voorhoofd valt daar zeker onder. Ik zou het zelf geen ascentiesymptoom noemen maar een neveneffect van het mediteren of een signaal dat de meditatie effect werkt.

Hopper kent ook niets van scheppingsverhalen, want dat gaat over iets.

Door open access ontstaat steeds meer toegang tot wetenschappelijke werken. De online beschikbaarheid van miljoenen documenten leidt echter ook tot de vraag hoe hieruit relevante informatie te filteren.

Je spreekt met regelmaat over 'verschijnselen', bedoel je hier 'ascentiesymptomen' mee?

Het voordeel is dat in de periferie nog veel meer ontdekt kan worden, hebben we geen Hopper voor nodig.

Veel raarder is het dat iemand die in reïncarnatie gelooft een heel verhaal over 'kairos' gaat afsteken. Die weet kennelijk niet dat je niet allebei kan hebben.

Toch wel raar dat iemand zegt dat hij iets over de goddelijke werkelijkheid weet, maar tegelijkertijd niet gelooft in een leven na de dood; want dat doe je toch niet hé, of ik verward je met iemand anders.

Dat weten we onderhand, het is zelfs een mysterie waarom je nog reageert op naakte apen.

Ik weet niets van dat soort wereldse onderwerpen. Maar zoals Christus leerde: "U geschiedde naar uw geloof". Dus wellicht dat reïncarnatie-gelovigen gedwongen zijn om te reïncarneren. Dat noemt men dan 'hel'.

Staat zelfs op Wikipedia, heeft er niets mee te maken.

Wat wijsheid in de ogen van de wereld is, is dwaasheid in de ogen van God, schreef Paulus. Daarom ben ik een dwaas in de wereld en voor God een wijs man.

Tiens, dan bestaat reïncarnatie weer wel, of bestaat er ook een laatste reïncarnatie misschien?

We moesten gewoon even wachten, sommige dingen zijn voorspelbaar.

In de uiterlijke wereld van beelden is altijd wel 'iets', dat klopt. Aan de vrucht herken men de boom.

Voor wie de wereld heeft overwonnen is er geen volgend leven meer. Volgende levens veronderstellen een wereld waarin het fenomeen moet leven. Maar vermoei je daar maar niet mee.

Het is altijd wel iets, er bestaat ook zo'n cirkel van.

Ik denk zelfs dat het daar niets mee te maken heeft, maar misschien is dat voor een volgend leven.

Ook 'blij' is een zelfaffectie waarin 'blij' zich tot 'blij' verhoudt, waardoor de mens achter het "ik ben" blij kan zetten.

Alles is simpel, iedereen blij.

Jaloezie is een teken dat de wereld nog niet overwonnen is.

In de schaamte ervaar ik niet de blik van de ander, zoals Sartre zei, maar bovenal mijn gevoel bij mijzelf. En het gevoel is aanwezig bij zichzelf. Zo simpel als wat.