De doop

[Barnabas 181]

De Doop is het symbool van de reiniging van zonden door het bloed van Jezus. Johannes de Doper is in de tijd van Jezus begonnen met het dopen van mensen. Deze doop was tot bekering van zonden.

Markus 1:4: “Johannes kwam in de woestijn en doopte en predikte een doop van bekering tot vergeving van zonden.”

Het gaat daarbij niet in de eerste plaats om de doop maar om de bekering. De doop is het symbool daarvan. De bekering houdt in de eerste plaats in de aanneming van Jezus Christus als redder en verlosser. Hij is redder omdat Hij zijn leven heeft gegeven voor de mensheid. De bedoeling daarvan was om de mensen te redden. Hoe zit dat? God heeft de mensen gemaakt om samen met hen te leven. Dat samenleven is het leven. Want God is Geest en woont in de mens waardoor hij leeft. Maar, wanneer de mens zondigt, en dat is niet meer dan afwijken van wat God wil en doet dan ontstaat er een scheiding tussen God en de mens waardoor de Geest van God de mens verlaat. Daardoor sterft de mens. Wanneer er geen vergeving voor deze zonden plaats vindt blijft deze scheiding, ook wanneer de mens sterft. Bij het sterven sterft immers wel het lichaam maar niet de ziel. De ziel blijft bestaan en daarin bevindt zich de identiteit, het beleven en het zijn van de mens. Mensen die gestorven zijn en daarna opgewekt zijn uit de dood getuigen van deze dingen, dergelijke getuigenissen zijn er vele. Maar wanneer de mens sterft, de ziel voort bestaat maar niet vergeven is dan blijft de scheiding bestaan en is er geen echt leven want God is het die het leven geeft. De mens komt in de hel terecht. Daar ondergaat men de gevolgen van alle zonden. Maar God wil niet dat dat gebeurt en heeft in een oplossing voorzien. Hij heeft zijn zoon Jezus Christus gezonden om vergeving te bewerken. Jezus is ook God, hij leefde in de hemel en is mens geworden om voor de zonden te betalen, de straf te ondergaan. Want wie zondigt overtreedt de wet en doet daarmee schade aan anderen waardoor er straf volgt. Maar deze straf is op zich genomen door Jezus van Nazareth, oftewel Jezus Christus. Hij is daarom aan een kruishout omgebracht als een misdadiger. Zijn bloed heeft gevloeid. Maar dat bloed was ter vergeving van zonden. Daarom staat er: “Het bloed van Jezus reinigt van alle zonden”. Zie 1 Joh 1:7:

“en het bloed van Jezus Christus, Zijn Zoon, reinigt ons van alle zonde.”

Daarom wordt iedereen die zich bekeert tot Jezus Christus gereinigd door zijn bloed en alle zonden worden vergeven waardoor God weer in hem kan zijn waardoor hij zal leven. De doop nu is het symbool van deze reiniging zoals water van vuil reinigt. In het huidige leven echter maken wij willens en wetens keuzes die tegen God ingaan en daardoor blijft scheiding tussen God en de mens gedurende dit leven bestaan waardoor de mens uiteindelijk sterft. Maar dat geldt niet voor iedereen, enkele mensen hebben niet zo ernstig gezondigt en zijn levend in de hemel opgenomen, zoals Henoch (Heb 11:5) en Elia (2 Kon 2:11). Maar God heeft duidelijk gemaakt dat wie in zijn zoon gelooft eeuwig leven zal hebben (Joh 3:16). Ook wordt er gezegd dat (wie voor hem gekozen hebben) veranderd zullen worden, 1 Kor 15:51-52:

“Zie, ik vertel u een geheimenis: Wij zullen wel niet allen ontslapen, maar wij zullen allen veranderd worden, in een ondeelbaar ogenblik, in een oogwenk, bij de laatste bazuin. Immers, de bazuin zal klinken en de doden zullen als onvergankelijke mensen opgewekt worden, en ook wij zullen veranderd worden.”

In de hemel zal iedereen het goede willen en het goede doen en God zal in hen leven en het leven zal behouden worden. Er zal geen verdriet en pijn meer zijn (Op 21:4).

[TTC 1.583]

20 minuten geleden zei Barnabas:

Er zal geen verdriet en pijn meer zijn.

Redelijk is het contrast met wat je tracht te verdedigen, maar wellicht niet voor deze aarde bestemd?