Wat is nu waar?

[Hopper 840]

1 Korinthiërs 3:3 Want gij zijt nog vleselijk; want dewijl onder u nijd is, en twist, en tweedracht, zijt gij niet vleselijk, en wandelt gij niet naar den mens?

 

De mens is het vlees is nog twistziek en zaaiende tweedracht.  Ik wens je een prettige avond. 

[IKBENANDERS 5]

34 minuten geleden zei Hopper:

1 Korinthiërs 3:3 Want gij zijt nog vleselijk; want dewijl onder u nijd is, en twist, en tweedracht, zijt gij niet vleselijk, en wandelt gij niet naar den mens?

 

De mens is het vlees is nog twistziek en zaaiende tweedracht.  Ik wens je een prettige avond. 

Het gaat me niet om twist, laat staan het zaaien van tweedracht. Ik wil er alleen voor zorgen dat je op een aangename en constructieve manier berichten blijft plaatsen.

gisteren om 17:28 bewerkt door IKBENANDERS

[IKBENANDERS 5]

8 uur geleden zei IKBENANDERS:

Het is niet omdat we iets (in eerste instantie menen te) kennen Hopper, dat we dan ook maar meteen de waarheid weten. Wat vandaag waar is hoeft morgen niet (meer) waar te zijn. Kijkt hiervoor bv. eens naar de feiten waar de wetenschap ons mee confronteert of de conclusies die bij tijd en wijle uit archeologische opgravingen worden getrokken over een bepaalde tijd of cultuur.

Ter aanvulling op het bovenstaande kwam ik nog iets tegen bij K. Popper, Logik der Forschung, Wenen 1943, 1976, 223vv:

Citaat

‘Onze wetenschap is geen systeem van zekere uitspraken, ook niet een systeem dat in gestage voortgang een toestand van definitieve gelding nastreeft. … Onze wetenschap is geen weten … We wéten niet maar we gissen … Het oude wetenschapsideaal van absoluut zeker weten (epistemè) is een idool gebleken. De eerzucht gelijk te hebben verraadde een misverstand: niet het bezit van de waarheid maar het niet aflatend radicaal kritisch zoeken naar waarheid kenmerkt de wetenschapper’.

 

23 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[IKBENANDERS 5]

Ter aanvulling op mijn initiële bericht (het 1e bericht dat ik plaatste om dit onderwerp te openen) kwam ik bij Gerard Visser (auteur van o.a. Gelatenheid gemoed en hart bij Meister Eckhart) de volgende betekenis van ‘gelassenheid’ oftewel ‘gelatenheid’ tegen:  in jezelf rusten; het is dus niet wat wij gewoonlijk onder ‘gelatenheid’ menen te verstaan, nl. berusten.

Nu zou ik graag het bruggetje willen maken met ‘nederigheid’ zoals Bocken & Bouwman dit ziet.

Dus: wat wat is het verschil tussen ‘in jezelf rusten’ en ‘in je eigen humus (vruchtbare grond) staan’?

Het eerste is merkbaar passief, het tweede actief.

Dat ‘nederigheid’ actief is zien we terug in het evangelie terug als we kijken naar het handelen van Christus (bv. in het verhaal van de tempelreiniging). Maar zien we de gelatenheid ook ergens terug, de deugd die Meister Eckhart als de grootste deugd beschouwde en waarvan Visser zei dat het de belangrijkste deugd is omdat zij hierdoor de andere deugden pas een deugd laat zijn.

Aanvulling van mijn vrouw (ze zij dit tegen mij toen ik haar de betekenis van gelatenheid uitlegde zoals Meister Eckhart dit zag) : ‘Ik moet denken aan je niet uit je lood laten slaan’. Toen zei ik: ‘Als je het zo zegt is gelatenheid een aanvulling op nederig zijn.’

8 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Hopper 840]

22 uur geleden zei IKBENANDERS:

Het gaat me niet om twist, laat staan het zaaien van tweedracht. Ik wil er alleen voor zorgen dat je op een aangename en constructieve manier berichten blijft plaatsen.

In de antroposofie en bredere spirituele context wordt gelatenheid gezien als een actieve, innerlijke houding van acceptatie en vertrouwen, vaak beschreven als "ja-zeggen" tegen wat het leven brengt. Het is geen passieve apathie, maar een bewuste, meditatieve gemoedstoestand.   In gelatenheid is er niet meer de wens om anderen te ver-anderen.

[IKBENANDERS 5]

3 uur geleden zei Hopper:

In de antroposofie en bredere spirituele context wordt gelatenheid gezien als een actieve, innerlijke houding van acceptatie en vertrouwen, vaak beschreven als "ja-zeggen" tegen wat het leven brengt. Het is geen passieve apathie, maar een bewuste, meditatieve gemoedstoestand.   In gelatenheid is er niet meer de wens om anderen te ver-anderen.

Ik hoorde John Arblaster, docent aan het Ruusbroecgenootschap (verbonden aan de universiteit van Antwerpen) zeggen (hij sprak in de context van Hildegard von Bingen) dat nederigheid een koninklijke deugd is, ja dat nederigheid zelfs de grootste deugd is. Of dat ook echt zo is kan ik (nog) niet beoordelen, maar aan de andere kant vind ik het toch wel opmerkelijk dat Hildegard dit heeft gezegd. Wellicht hangt dit samen met de betekenis die men in verschillende tijdvakken aan dit woord heeft gegeven.

Hoe de antroposofie tegen gelatenheid aankijkt, dat weet ik niet. Ik ben dit woord als zodanig nog niet in de geschriften/lezingen van Steiner tegenkomen. Misschien dat jij weet waar ik het kan vinden?

Als ik terug denk aan wat G. Visser over gelatenheid zei (zie een vorig bericht van mij in dit onderwerp), dat deze deugd – die Meister Eckhart als de grootste deugd zag – en waarvan Visser zei dat dit volgens hem ook de belangrijkste deugd is omdat deze deugd de andere deugden pas een deugd laat zijn, dan weet ik even niet meer wat waar is. Is nederigheid nu de grootste deugd omdat Hildegard dit zo ziet of is het nu gelatenheid omdat Meister Eckhart dit vindt.

Verwonderd kijk ik naar wat er allemaal in dit grondthema (het start-bericht) zit en hoe zich dat nu aan het ontvouwen is.

57 minuten geleden bewerkt door IKBENANDERS