Vol op hun bek slaan.

[Tortelduif 10]

 

Jettens uitspraak over mensen „op hun bek slaan” lijkt vooral bedoeld als strijdlustige politieke retoriek: emotie tonen, de achterban mobiliseren en duidelijk maken dat hij bepaalde ideeën fel bestrijdt. Inhoudelijk voegt de geweldsmetafoor echter weinig toe.

Het probleem is dat zulke uitspraken de grens van aanvaardbare politieke retoriek kunnen verschuiven. Als een premier ermee wegkomt met de uitleg dat het slechts een metafoor was, kunnen andere politici zich op dezelfde verdediging beroepen.

Daarom is de belangrijkste vraag niet alleen wat Jetten precies bedoelde, maar of politici consequent dezelfde maatstaf hanteren wanneer iemand van de andere politieke kant vergelijkbare taal gebruikt. Als „het was maar beeldspraak” alleen geldt wanneer het de eigen politieke voorkeur betreft, ontstaat er een dubbele standaard.

[Aristarkos 199]

Dat is het mooie van haatdragende taal (hate speech), hier valt alles en niets onder. Tussen zwart en wit zit tenslotte het hele kleurenspectrum. Met andere woorden je maakt je er altijd schuldig aan als dat toevallig beter uitkomt voor hen die bepalen wat haatdragende taal nou eigenlijk is. Je zou nu kunnen denken dat we dus goed op moeten passen wat we zeggen, maar dat maakt echt niet uit hoor, je bent bijvoorbaat al schuldig alleen al door het feit dat je letters tot woorden aaneen durft te brijen. Voor hen die bepalen gelden natuurlijk hele ander regels.

Aristarkos

[Tortelduif 10]

https://www.msn.com/nl-nl/nieuws/other/trump-gaat-hard-in-de-aanval-en-haalt-the-snake-opnieuw-tevoorschijn/ar-AA2dw5Za?ocid=msedgntp&pc=LCTS&cvid=6ac27e8f5b784610aea0b865976dab07&ei=14

Qua retorische vorm is er een duidelijke overeenkomst. Beide uitspraken gebruiken lichamelijke/gewelddadige beeldspraak om een politieke overwinning kracht bij te zetten:

Jetten: tegenstanders „vol op hun bek slaan”.

Trump: „we're going to shove it up their ass”.

In beide gevallen is de meest voor de hand liggende interpretatie niet dat de spreker letterlijk fysiek geweld aankondigt, maar dat hij een agressieve metafoor voor politieke strijd en overwinning gebruikt. Hoe groter de invloed van een politicus, hoe minder overtuigend het argument „maar ik bedoelde het toch niet letterlijk” wordt als algemene rechtvaardiging. Je hoeft iemand niet van een misdrijf te beschuldigen om te kunnen zeggen dat bepaalde retoriek onnodig risico op escalatie creëert.