DIENEND LEIDERSCHAP

[IKBENANDERS 16]

Denkend aan het woord ‘leiderschap’ komt de verhouding meester-knecht in mij naar boven. Dit is een autoritaire vorm van leiderschap (de knecht dient de meester) gebaseerd op gezag en dienstbaarheid. Het is een vorm die je in elke organisatie wel tegenkomt, waarbij de ene relatie respectvoller verloopt dan de andere. Een heel andere vorm kwam ik tegen in het Nieuwe Testament: dienend leiderschap. Hier toont de meester – Christus Jezus – zich dienstbaar aan de knecht. Petrus had zichtbaar moeite met deze vorm van leiderschap. Hij verontwaardigde zich bv. over het feit dat Christus Jezus, zijn meester, hem de voeten wilde wassen.

Ik vraag me af in hoeverre dienstbaar leiderschap werkbaar zou zijn? In mijn herinnering denk ik even terug aan een manager in de gehandicaptenzorg, die op bepaalde dagen zelf ook uren wilde meedraaien op een woongroep, en dat ook deed, totdat dit van hoger hand niet meer werd toegestaan. Maar is dit nu dienstbaar leiderschap of gewoon een kwestie van rolverwisseling? Ik vermoed het laatste.

N.a.v. het bovenstaande heb ik een aantal vragen voor jullie:

1. Hoe kijken jullie tegen het begrip ‘dienend leiderschap’ aan?
2. In hoeverre is deze vorm volgens jullie praktisch uitvoerbaar?
3. Is iemand deze vorm in de praktijk ook al eens ergens tegengekomen?

Wie dient dus wie: de knecht de meester of de meester de knecht. Wat is te prefereren? Of werkt in de ene setting deze vorm en in een andere de andere? Als de méér ontwikkelde/verder gevorderde meester de knecht dient, zou deze meester zijn knecht dan alleen kunnen dienen als een leraar, die zijn leerling(en) tot verdergaande ontwikkeling wil en kan brengen? Hier is de leerling hem tot spiegel: de meester ziet dat als zijn houding niet tot het gewenste resultaat leidt, hij zijn houding dient aan te passen. Hij dient immers de knecht. Dit vraagt om eerlijkheid en zelfreflectie.

1 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS