IKBENANDERS 0 Geplaatst 27 februari Rapport Share Geplaatst 27 februari (bewerkt) Heeft iemand wel een stilgestaan bij de vraag ‘En als Hij niet was opgestaan’? Wat zijn jouw/jullie gedachten hierover? 27 februari bewerkt door IKBENANDERS Citeren Link naar bericht Deel via andere websites
IKBENANDERS 0 Geplaatst 5 uur geleden Auteur Rapport Share Geplaatst 5 uur geleden (bewerkt) Citaat Heeft iemand wel een stilgestaan bij de vraag ‘En als Hij niet was opgestaan’? Wat zijn jouw/jullie gedachten hierover? ‘In het christelijke verleden zijn er voor dit feit getuigen van formaat, bijvoorbeeld Pascal, die de vraag stelt, wàt er wel van de mens geworden zou zijn, als er geen Christus in de mensheidsontwikkeling was opgetreden. En hij heeft zichzelf geantwoord: Wij kunnen voelen dat de mens in zijn ik aan twee gevaren blootgesteld is. Het ene gevaar ligt daarin, dat hij het gevoel heeft, dat het goddelijke in zijn ik bij zijn eigen wezen behoort, dat hij meent God te kennen in zijn kennis van de mens (= luciferisch, satanistisch). Als hij het goddelijke slechts in zichzelf, in zijn ik voelt, leidt dat tot trots (luciferisch), tot hoogmoed, tot overmoed, en de mens vernietigt zijn beste krachten, omdat hij ze in zichzelf verhardt. – Anderzijds kunnen er mensen zijn, die de geest en het goddelijke van het ik loochenen, of het althans niet kunnen vinden. Hun blik valt op de zwakheid van het ik, op de machteloosheid, op de menselijke rampspoed van het ik, en het gevolg daarvan is de vertwijfeling, de zinloosheid van het bestaan (= ahrimanisch, duivels). Het menselijke ik staat midden in deze strijd, in deze voortdurende confrontatie… … bij de volle ontplooiing van het menselijke ik-bewustzijn behoort het Christus-bewustzijn. Mag ik dat herhalen? Bij de volle ontplooiing van het menselijke ik-bewustzijn behoort het Christus-bewustzijn. Waarom? Juist omdat het menselijke ik, als er geen Christus-bewustzijn aanwezig is, nooit werkelijk een ik, maar hoogstens een zelf wordt, dat wil zeggen: nooit echt een wezenheid wordt, maar altijd innerlijk slechts vervuld is met wat andere machten, andere wezens in dit ik doen ontvlammen, die het ja en het neen, dat wezenlijk bij het ik hoort, vervalsen, hetzij tot zelfverheffing, of tot een voortdurend twijfelen aan zichzelf, tot zelfvernietiging.’ (Uit: Friedrich Benesch, Pasen – kiem van menswording, Christofoor 1984). 5 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS Citeren Link naar bericht Deel via andere websites
De weg 0 Geplaatst 2 uur geleden Rapport Share Geplaatst 2 uur geleden Dan zou de mens niet herleven, dan was dit het. Citeren Link naar bericht Deel via andere websites
Aanbevolen berichten
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.