'The power of the heart' film

[digidokter.net 9]

Deze film heb ik met verbazing gezien/bekeken. Ik wist niet dat het hart 20sec sneller informatie verwerkt, voordat het in verstand en naar lichaam gaat. Sterker nog, intuïtief met proficiency zelfs eeuwen tevoren is het hart al bewust van toekomst. Het hart verlaagd zelfs de hartslag nog voordat een nadert ongeluk is gebeurd, wetenschappelijk bewezen!

Ook huilde ik toen het verhaal van het oorlogsslachtoffer naar voren kwam bij de Hutu/Tutu oorlog. De vrouw haar gezin werd uitgemoord, maar door wonder heeft zij overleefd. Later kwam zij de moordenaar tegen, tijdens de tijd dat ze voor hem aan schuilen was, deed ze dagelijks gebed aan God om haar in leven te laten. Maar kon de woorden 'vergeef ons onze schulden niet uitspreken'. Toen ze de moordenaar confronteerde had de gevangenis directeur haar een wapen gegeven en gezegd hem te doden/wraak als ze wilde. Maar toen ze de moordenaar zag, barstte ze in huilen uit en zei de woorden die ze tijdens gevangenschap nooit kon uitspreken: 'Ik vergeef het je de moorden op mijn familie'?! Ik lied een traan...ontroert was ik op dat moment.

Ik probeer nu te leven vanuit mijn hart, het is moeilijk mijn ziel te voeden met deugdzame activiteiten welke vol zingeving en voldoening zijn. En ik ben nog bezig mijn levensopdracht te vinden.

Hebben jullie je levensopdracht gevonden, zo ja welke is dat en hoe brengen jullie die in praktijk?!?

[alex.wolf2 5]

Op 22-1-2020 om 02:40 zei digidokter.net:

Deze film heb ik met verbazing gezien/bekeken. Ik wist niet dat het hart 20sec sneller informatie verwerkt, voordat het in verstand en naar lichaam gaat. Sterker nog, intuïtief met proficiency zelfs eeuwen tevoren is het hart al bewust van toekomst. Het hart verlaagd zelfs de hartslag nog voordat een nadert ongeluk is gebeurd, wetenschappelijk bewezen!

Ook huilde ik toen het verhaal van het oorlogsslachtoffer naar voren kwam bij de Hutu/Tutu oorlog. De vrouw haar gezin werd uitgemoord, maar door wonder heeft zij overleefd. Later kwam zij de moordenaar tegen, tijdens de tijd dat ze voor hem aan schuilen was, deed ze dagelijks gebed aan God om haar in leven te laten. Maar kon de woorden 'vergeef ons onze schulden niet uitspreken'. Toen ze de moordenaar confronteerde had de gevangenis directeur haar een wapen gegeven en gezegd hem te doden/wraak als ze wilde. Maar toen ze de moordenaar zag, barstte ze in huilen uit en zei de woorden die ze tijdens gevangenschap nooit kon uitspreken: 'Ik vergeef het je de moorden op mijn familie'?! Ik lied een traan...ontroert was ik op dat moment.

Ik probeer nu te leven vanuit mijn hart, het is moeilijk mijn ziel te voeden met deugdzame activiteiten welke vol zingeving en voldoening zijn. En ik ben nog bezig mijn levensopdracht te vinden.

Hebben jullie je levensopdracht gevonden, zo ja welke is dat en hoe brengen jullie die in praktijk?!?





































Ik ben altijd wel nieuwsgierig naar nieuwe online casino's en vind het leuk om af en toe iets anders te proberen. Zo heb ik onlangs ook https://casoola-casinonl.nl leren kennen. Mijn ervaring is me goed bevallen en ik kijk er met een positief gevoel op terug. Ik neem liever zelf de tijd om een platform te ontdekken dan uitsluitend af te gaan op de ervaringen van anderen. Iedereen heeft natuurlijk zijn eigen voorkeuren, maar deze kennismaking was voor mij zeker aangenaam. Soms is het gewoon leuk om eens iets nieuws te proberen!

Wat een bijzonder verhaal, vooral dat gedeelte over de vrouw uit Rwanda. Ik kan me voorstellen dat dat moment van vergeving je diep heeft geraakt. Het is ongelooflijk moeilijk om je voor te stellen hoeveel innerlijke kracht iemand nodig heeft om na zo'n verschrikkelijk verlies toch voor vergeving te kiezen. Dat betekent natuurlijk niet dat je het gebeurde vergeet of goedkeurt, maar het laat wel zien hoeveel kracht er in een mens kan schuilen.

Wat je schrijft over leven vanuit je hart herken ik als een interessante zoektocht. Ik denk eigenlijk dat een levensopdracht niet altijd iets groots of bijzonders hoeft te zijn. Misschien zit die juist in de manier waarop je met andere mensen omgaat, wat je voor anderen betekent en welke waarden je dagelijks probeert uit te dragen. Soms ontdek je pas achteraf dat bepaalde gebeurtenissen en ontmoetingen je in een bepaalde richting hebben gestuurd.

Ik denk ook dat je niet voortdurend op zoek moet gaan naar één grote bestemming. Door open te staan voor nieuwe ervaringen en dingen te doen die je oprecht voldoening geven, ontdek je misschien vanzelf waar je energie en betekenis uit haalt. En misschien is die zoektocht op zichzelf al een belangrijk onderdeel van je levensopdracht. ❤️